بشقاب پرنده ها :: ufo:: موجودات فضایی

معاون پژوهشی پژوهشگاه هوافضا با اشاره به پرتاب موفق‌آمیز راکت ایرانی «کاوش -2» در هفته گذشته از پیگیری پرتاب نخستین راکت ایرانی حامل موجودات زنده به فضا در آینده خبر داد.

به گزارش ایسنا، «دکتر محمد ابراهیمی» با اشاره به برنامه‌ریزی برای پرتاب راکت‌های کاوش 3، 4 و راکت‌های دیگر از پیگیری اعزام موجودات زنده از قبیل حیوانات کوچک مثل موش برای آزمایش‌های علمی و همچنین انجام تست‌های نجومی و تست تجهیزات پیشرفته ساخت داخل در این ماموریت‌ها خبر داد و گفت: «پژوهشگاه هوافضا آمادگی پیگیری این اهداف را داشته و در حال مذاکره در این زمینه‌ها هم هستیم».

معاون پژوهشی پژوهشگاه هوافضا با بیان این که پرتاب بعدی کاوش بستگی به عوامل زیادی از جمله ماموریت و کاربرد آن دارد، تصریح کرد: «چنانچه حامی خوب برای پروژه وجود داشته و هوا هم تا پایان سال مناسب باشد، احتمالا یک پرتاب دیگر خواهیم داشت».

«دکتر ابراهیمی» درباره برنامه‌های احتمالی برای اعزام فضانورد در قالب این پروژه‌ها گفت: «بحث اعزام انسان به فضا پروسه‌ای طولانی است، زیرا انسان نیاز به کپسول بزرگتر داشته و بازگشت انسان از فضا تدابیر پیچیده‌تری دارد».

وی با بیان این که راکت پرتابی «کاوش 2» شامل محموله آزمایشگر، موتور راکت و سامانه بازیافت بود، گفت: «محموله آزمایشگر چیزی است که به جو زمین رفته و بازیابی می‌شود که قسمت ارزشمند کار بوده و داخل آن تجهیزاتی از قبیل دوربین، سنسورها و کامپیوتر پروازها قرار دارند».

وی با بیان این که با سوختن سوخت موتور تنها یک پوسته استوانه‌‌ای از آن باقی‌ می‌ماند، افزود: «این بخش در نهایت برای افزایش ارتفاع سایر مجموعه جدا می‌شود. در ادامه برای بازگشت محموله به زمین سرعت آن به تدریج کاهش می‌یابد و ابتدا پره کاهنده سرعت باز شده، سپس چتر ترمزی و در نهایت چتر اصلی باز می‌شود تا راکت با سرعت مناسب به زمین برسد».

معاون پژوهشی پژوهشگاه هوافضا با بیان این که وزن محموله حدود 150 کیلو بود، تصریح کرد:« تمامی اجزای راکت کاوش 2 ساخت داخل بود به طوری که موتور را از یکی از صنایع گرفته و کل محموله را خودمان ساخته‌ایم. به طوری که در طراحی و ساخت اجزا، هر جا توانایی انجام آن را داشته‌ایم، محققان پژوهشگاه آن را ساخته‌اند و در ساخت اجزای دیگر آن از بخشهای خصوصی و دولتی توانمند داخلی کمک گرفته‌ایم؛ به این ترتیب در طراحی، ساخت و حتی تستهای قبل از پرتاب هیچ طرف خارجی حتی در حد مشاوره در این پروژه وجود نداشتند».

وی درباره همکاری‌های داخلی در اجرای این پروژه، خاطر نشان کرد: «اساتید و دانشجوهای دانشگاههای معتبر هوافضا کشور مانند صنعتی شریف، صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی و صنعتی امیر کبیر از جمله همکارانی بودند که در حوزه ایرودینامیک و شبیه سازی پروازی در این پروژه همکاری کردند».

«دکتر ابراهیمی» با اعلام این که اولین پرتاب آزمایشی راکت کاوش حدود دو سال پیش انجام شد، تصریح کرد: «کل مراحل پروژه در 10 دقیقه انجام شده است که محموله نیز پس از این زمان به زمین رسیده است».

وی در باره کاربردهای راکت‌های کاوش توضیح داد: «با توجه به حساسیت و هزینه بر بودن سیستمهای ماهواره‌یی و تجهیزات فضایی موفقیت انجام پروژه بسیار حائز اهمیت است و آزمایشگاههایی که بتوانند آن محیط را شبیه سازی کنند یا فراهم نبوده و یا این که بسیار سخت فراهم می‌شوند، بنابراین راکت کاوش، آزمایشگاهی است برای رایانه‌ها یا سنسورهایی که قصد استفاده از آن‌ها بر روی ماهواره را دارند».

معاون پژوهشی پژوهشگاه هوافضا خاطر نشان کرد: «کاربرد دیگر راکت‌های کاوش‌، مطالعات علمی خاص در ارتفاعات 50 تا 200 کیلومتری جو است، زیرا بالن‌های توانایی رسیدن به آن ارتفاع را نداشته و ماهواره‌ها نیز نمی‌توانند به دلیل خطر سقوط زیر ارتفاع مشخصی کار کنند؛ بنابراین معمولا مطالعات علمی در این فاصله از جو را با راکتهای کاوش انجام می‌دهند به طوری می‌توان سرعت باد، فشار هوا و برخی تستهای نجومی را با این نوع راکتها انجام داد».

وی تاکید کرد: «کاربرد بسیار مهم دیگر راکت‌های کاوش، فرستادن موجودات زنده است که چنانچه قصد تحقیقات بر روی موجودات زنده را داریم، یکی بسترهای خوب و ارزان قیمت راکت‌های کاوش است به طوری که می‌توان یک موش را با فراهم کردن شرایط مناسب به فضا فرستاد تا به تدریج موجودات دیگر به فضا فرستاده شده و به زمین برگردند که چنین ماموریت‌هایی هزینه‌های هنگفت استفاده از ماهواره بر یا ماهواره را ندارد».

«دکتر ابراهیمی» در باره مراحل بعدی پروژه راکت کاوش گفت: «در حال تعامل با بخشهای مختلف هستیم تا پیشنهاد‌های جدی کاری بگیریم، البته علاقمند به همکاری بین‌المللی هستیم، اما همکاریهای بین‌المللی نیاز به تعاملات طولانی دارد، اما از داخل ، یک سری تحقیقات نجومی از سوی پژوهشگاههای درگیر پیشنهاد‌ شده و راجع به فرستادن موجودات زنده نیز علاقمندی‌هایی از داخل ابراز شده است که در حال بررسی این پیشنهاد‌ات هستیم،‌ البته برخی مجموعه‌ها نیز علاقمندند تا ریز سیستم‌های خود را در این پرتاب آزمایش کنند».

وی ادامه داد: «حتی در این پروژه اخیر یک مجموعه ریزسیستم خود را تست کرد به طوری که سنسوری در حوزه ناوبری ساخته بود تا از کارایی آن اطلاع پیدا کند، از این رو در حال بررسی دقیق‌تر این پروژه‌ها هستیم تا هم از نظر مالی پروژه را حمایت کرده و هم این که به لحاظ علمی کار جدیدی باشد».

«دکتر ابراهیمی» با بیان این که این نوع پرتابها به علت سادگی هنوز هم در سازمان فضایی آمریکا (ناسا) رایج است، اضافه کرد: «همچنین دانشگاههای معتبر آمریکا برای آموزش پرسنل و دانشجویان پرتاب راکتهای کاوشگر را مکررا انجام می‌دهند؛ البته در کشور پاکستان و هند این نوع پرتابها رایج است، اما در کشورهای حوزه خلیج فارس هیچگونه از این نوع پرتاب صورت نگرفته است».

معاون پژوهشی پژوهشگاه هوافضا در پایان گفت: «هدف از این پروژه این بود که سیستم‌های جداساز عمل کرده، بازیابی کامل بر روی زمین انجام شود و در نهایت فیلم و عکسها به ایستگاه مخابره شده و ثبت شوند که تمامی این اهداف به خوبی در پرتاب کاوش دو به نتیجه رسید».

منبع:zamaneh.ir

خانم انوشه انصاری ملیونر ایرانی الاصل آمریکایی اولین زن ایرانی داوطلب برای تور فضایی انتخاب شد. تا چندی دیگر وی به عنوان اولین زن ایرانی رهسپار فضا خواهد شد.  

"آناتولی پرمینوف" رئیس آژانس فدرال فضایی روسیه، روز جمعه اطلاع داد که اولین زن داوطلب برای تور فضایی "انوشه انصاری" میلیونر ایرانی الاصل آمریکایی، هنوز درخواستی برای تور فضایی به ایستگاه فضایی بین المللی، به روس کاسموس نداده است.وی اظهار داشت: "وی هنوز به ما مراجعه نکرده است، من از طریق مطبوعات درباره وی با خبر شدم. کمپانی آمریکایی "اسپایس ادوانچرز" که از سوی روس کاسموس دارای اختیار تام می باشد، نتیجه جستجوی کاندیدای مناسب را هنوز به ما ارائه نداده است". پیش از این اطلاع داده شده بود محتمل ترین کاندیدای "کرسی فضایی" در سفینه روسی "سایوز"، انوشه انصاری، آمریکایی ایرانی الاصل است.                                            


طبق اطلاعات یکی از سایت های فضایی معتبر خارجی، انصاری مولتی میلیونر 39 ساله، یکی از بنیانگذاران بنیاد Ansari X-prize ، که 10 میلیون دلار بابت آزمون موفقیت آمیز اولین سفینه فضایی شخصی SpaceShipOne پرداخت نموده است، در روسیه با موفقیت معاینات و کمیسیون پزشکی را سپری کرده و در ماه آپریل باید دوران آماده سازی را در مرکز فضایی گاگارین در حومه مسکو آغاز کند.انوشه انصاری پنجمین توریست فضایی در جهان و اولین زن توریست خواهد بود. هزینه این سفر یک هفته ای در حدود 20 میلیون دلار است. اولین توریست، "دنیس تیتو" آمریکایی ایتالیایی الاصل در سال 2001 بود، سپس "مایکل شاتلورت" از آفریقای جنوبی در سال 2002، پس از آن "گئورگی اولسن" مولتی میلیونر آمریکایی در سال 2005 به ایستگاه فضایی بین المللی پرواز نمودند. چهارمین نفر "دایسوکه انوموتو" ژاپنی است که قرار است پاییز 2006 به ایستگاه فضایی بین المللی پرواز کند.روس کاسموس امیدوار است که از اواخر سال 2009 در هر گروه فضایی 6 نفر به ایستگاه فضایی بین المللی (ام کا اس) اعزام شوند و در آن صورت می توان هر سال 4 توریست را به فضا بفرستاد. در آن هنگام از سفینه فضایی "کلیپر" استفاده خواهد شد.انوشه نصاری که در ایران متولد شده استدارای مدرک کارشناسی در رشته های مهندسی الکترونیک و مهندسی رایانه از دانشگاه جورج میسون و مدرک کارشناسی ارشد مهندسی الکترونیک از دانشگاه جورج واشنگتن است.

منبع:maghsad.com

انسان کنجکاو همواره در جریان پیشرفت علوم مختلف از فضای بالای سر خود غافل نبوده ‌است. و تلاش فوق‌العاده زیادی را جهت گشودن اسرار آن انجام داده‌است. انواع ماهواره‌های فضایی ، سفینه‌های فضایی ، تلسکوپهای گوناگون از جمله ابزار و وسایلی هستند که در این راستا توسط انسان ایجاد شده‌اند.

فیزیک فضا یکی از این شاخه‌های علم فیزیک است که تا اندازه‌ای پاسخگوی هزاران سوال موجود در ذهن بشر در مورد فضا می‌باشد. بخشی از فیزیک فضا که در آن اجرام آسمانی مورد مطالعه قرار می‌گیرد، مکانیک سماوی است. در این بخش نیروهای موثر بر حرکت اجسامی نظیر سیارات ، ماهواره‌ها و پروپهای مصنوعی مورد مطالعه قرار می‌گیرد.

قوانین کپلر

در سال 1619 ، کپلر در مورد حرکت سیارات سه قانون اساسی خود را با استفاده از مشاهدات تیکو براهه بیان کرد. قوانین کپلر که پایه و اساس قوانین نیوتن و مکانیک کلاسیک برای حرکت سیارات است، عبارتند از :

- حرکت سیارات به ‌دور خورشید در یک مدار بیضوی انجام می‌گیرد که خورشید در یکی از کانونهای آن بیضی قرار دارد.

- مدار یک سیاره به ‌دور خورشید ، سطحی را تشکیل می‌دهد که این سطح جاروب شده توسط خط واصل بین سیاره و خورشید با زمان حرکت سیاره نسبت مستقیم دارد.

- نسبت بین مربع دوره تناوب گردش هر سیاره و مکعب نصف محور بزرگ مدار بیضوی ، در مورد هر سیاره منظومه شمسی عدد یکسانی است.

ایران در حال برنامه ریزی برای فرستادن یک حیوان به فضا است. بر اساس اظهارات محمد ابراهیمی از مرکز تحقیقات هوافضای ایران، در آینده ی نزدیک کاوشگر 3 و 4 با بردن حیوانات به سوی فضا شرایط پروازهای انسانی به فضا را آزمایش می کند. در 6 آذر ماه ایران دومین موشک فضایی خود را با موفقیت پرتاب نمود. این موشک که کاوشگر2 نام دارد شامل یک آزمایشگاه فضایی و نمایشگر داده و واحد پردازش می باشد. این موشک ایرانی کاملا توانایی رساندن حداکثر بار خود و بازگشت به جو زمین رابا درجه ی بالایی از دقت داراست. دو پرواز آزمایشی دیگر قبل از فرستادن یک ماهواره با موشک بزرگتر «سفیر امید»، انجام خواهد شد. در تابستان این ادعا از سوی ایران مطرح شده بود که به موفقیت یک ماهواره را در فضا قرار داده است.

هیچ اطلاعاتی فعلا در دسترس نیست که نشان دهد چه نوع موجودی را قرار است به فضا بفرستیم. در 6 آذر ماه، صدا و سیما اعلام کرد که کاوشگر 2 مأموریت خود را تمام کرده است و به زمین برمی گردد. این موشک توسط متخصصین ایرانی طراحی و ساخته شده است.

بیشتر فن آوری ایران از فن آوری اصلاح شده ی چین و کره ی شمالی نشئت می گیرد. پیش از این، ایران اعلام کرده بود که این برنامه ها هیچ ارتباطی با فن آوری اتمی وی ندارد.

ایران همچنان برای توقف برنامه ی هسته ای خود، تحت فشار بین المللیل قرار دارد. در حالی که بارها اعلام نموده این فعالیتها تماما صلح آمیز و غیر نظامی است.

منبع:tebyan.net

در یک تقسیم‌بندی کلی می‌توان جهان هستی را به سه منطقه فضای خاکی، فضای جوی و فضای بیرونی تقسیم کرد. فضای خاکی بخشی از جهان را تشکیل می‌دهد که مولکولهای جامد با گرد آمدن در کنار هم جرمی سماوی را تشکیل داده باشند. فضای جوی قسمتی از دنیا است که چگالی مولکولهای گاز در آن به قدری است که نمی‌توان آن فضا را تهی فرض کرد. جو ناهید، زمین، بهرام یا قسمت اعظم سیاره‌های مشتری گونه مانند مشتری، کیوان و اورانوس از این دسته هستند. اما فضای بیرونی منطقه‌ای است که علی‌رغم تصور عامه مردم خالی و تهی نمی‌باشد بلکه چگالی مواد در این ناحیه بسیار اندک است. در فضای بیرونی غالباً گاز هیدروژن، یونها، ذرات تشکیل دهنده اتم (الکترونها و پروتنها) و گاهی اوقات غبارهای فضایی یافت می‌شود اما میزان این مواد در گستره عظیم این منطقه چونان کم است که می‌توان به نسبت فضای خاکی و یا جوی، آنجا را تهی فرض کرد.

فضانوردان شاتل اندیوور در هنگام راهپیمایی فضایی کیف تجهیزات خود را گم کردند.

به گزارش فارس، فضانوردان شاتل اندیوور روز گذشته برای انجام نخستین راهپیمایی فضایی خود از ایستگاه بین‌المللی فضا خارج شدند و در حین انجام این راهپیمایی، کیف تجهیزات یکی از فضانوردان در فضا رها شده و گم شده است. 

«هایده استفانی‌شین پایپر» فضانورد شاتل اندیوور روز گذشته در حالی که تازه شروع به کار بر روی صفحات خورشیدی این ایستگاه کرده بود، کیف خود را در فضا از دست داد. 

به گزارش خبرگزاری فرانسه، ناسا در مأموریت شاتل اندیوور 4 راهپیمایی فضایی را پیش‌بینی کرده بود که با گم شدن این کیف، امکان دارد در این مأموریت تغییراتی ایجاد شود. 

ناسا اعلام کرد: «استفانی‌شین پایپر» به همراه «استو بوون» با دو کیف تجهیزات در ساعت 20:33 دقیقه به وقت جهانی از ایستگاه فضایی خارج شدند و بعد از راهپیمایی 6 ساعته در ساعت 1:01 بامداد به وقت جهانی تنها با یک کیف، به داخل ایستگاه برگشتند. 

با توجه به این‌که یکی از کیف ها در ابتدای این راهپیمایی فضایی گم شد، اما مأموریت همانطور که پیش‌بینی شده بود با موفقیت انجام شد و صفحات خورشیدی به طور کامل تعمیر شد. 

ناسا این کیف گم شده را در فضا دنبال می‌کند تا بتواند آن را پیدا کند زیرا این کیف در نزدیکی ایستگاه فضایی و شاتل گم شده و می‌تواند برای فضاپیماها خطرناک باشد و با آن‌ها برخورد کند. 

شاتل «اندیوور» طبق برنامه‌ریزی انجام شده در ساعت‌ 19:55 دقیقه ‌جمعه 24 آبان به وقت محلی (00:55 ‌شنبه به وقت جهانی) از مرکز فضایی کپ کاناورال در فلوریدا به فضا پرتاب شد و سفر خود به ایستگاه بین‌المللی فضا را آغاز کرد و بعد از طی مسافتی معادل 360 کیلومتر (223 مایل) روز دوشنبه به ایستگاه بین‌المللی فضا رسید. 

بر طبق برنامه‌ریزی ناسا قرار است؛ فضانوردان در طی این مأموریت ظرفیت ایستگاه فضایی را از سه فضانورد به 6 خدمه افزایش ‌دهند. همچنین در این مأموریت، سیستم جدید گردش آب که در حدود 250 میلیون دلار است بر روی این ایستگاه نصب خواهد شد. همچنین جای خواب جدید فضانوردان نیز در این مأموریت بر روی ایستگاه فضایی نصب می‌شود. 

یکی دیگر از فعالیت‌های مهمی که در این مأموریت انجام می‌شود، تعویض توالت ایستگاه فضایی است زیرا این توالت مدتی قبل خراب شده بود و خدمه این ایستگاه را با مشکلات زیادی مواجه کرد. 

ایستگاه بین‌المللی فضا پروژه بین‌المللی است که در ساخت آن کشورهای آمریکا،‌ ژاپن، روسیه، کانادا و 11 کشور اروپایی سهیم هستند

منبع:shahabnews.com

• 
  29

تا میانه‌های دهه 1920 داگلاس بزرگترین کمپانی تولید هواپیماهای نظامی بود. انواع هواپیماهای دوباله داگلاس برای حمل و نقل بازرگانی و نظامی و حمل نامه‌های نیروی دریایی به پرواز درمی‌آمدند. پروازهایی در جهت دیدبانی هوایی،حمله هوایی،نشست و برخاست دریایی و حمل و نقل دریایی نیز از دیگر دلایل پرواز این هواپیماها بود.

دونالد ویلز داگلاس آدمهای مهمی را به استخدام درآورد. یکی از آنها مهندس ادوارد هنیمن بود که جهت طراحی هواپیماهای ابتکاری و جدید دعوت به کار شد. یکی دیگر از آنها جیمز هوارد داچ کیندلبرگر بود که وی موسس شرکت هوانوردی North Aviation بود.نفر بعدی جان جک نورثروپ بود که از سازندگان اولیه بالهای پرواز بود.

علاوه بر این در محدوده فعالیتهای نظامی داگلاس،انواع دیگر از مدل DT وجود داشت که برای گشت و دیدبانی هوایی مورد استفاده قرار می‌گرفتند که تعداد آنها 276 فروند بود.

داگلاس برای اولین بار یک هواپیمای کاملا نظامی با عنوان O-2 را ساخت. نمونه‌های اولیه آن به مدت 9سال تولید شدند و مورد بهره‌برداری قرار گرفتند. داگلاس برای ساخت هواپیمای نظامی C-1 از هواپیمای DT به عنوان مبنای ساخت استفاده کرد. این هواپیما در واقع اولین هواپیمای ترابری نظامی بود.(مادر هواپیماهایی مثل C-17 و C-130 )این هواپیما 6 تا 8 نفر مسافر نظامی را می‌توانست حمل کند. این هواپیما یکی از اولین تانکرهای هوایی و یکی از اولین هواپیماهایی بود که می‌توانست مجروحان نظامی و گروه پزشکی را حمل کند.

داگلاس 59 فروند از مدل مشتق شده از DT را که مخصوص حمل و نقل پستی بودند را به فروش رساند، این هواپیماها شامل M-2 بود که یکی از اولین هواپیماهای به پرواز درآمده در آمریکا برای حمل و نقل پستی می‌باشد.این هواپیماها در غرب آمریکا برای انجام امور پست هوایی از سال 1926 تا 1930 در لس آنجلس به کار گرفته شدند. گاهی اوقات حمل مسافر نیز می‌کردند که مسافران حاضر می‌شدند برای این سفر 90 دلار پرداخت کنند تا هوای سرد را از طریق کاکپیت باز هواپیما حس کنند و 6 ساعت پرواز کنند.

پس از چارلز لیندنبرگ که اولین پرواز بدون توقف بر روی اقیانوس اطلس را در فاصله هوایی بین نیویورک تا پاریس انجام داد در رایان مونو پلین، در آنجا شور و شوق بسیاری از پرواز همه جا و همه را فرا گرفته بود. سال بعد، ویلیام ادوارد بوئینگ یک ارتباط گسترده بین فرد رنسکلر ریاست پرات و ویتنی، شرکت تولید کننده موتور های خنک شو با هوا که برای مدل 40A که هواپیمایی برای جابجایی مسافر و پست وسایل بود، برقرار کرد.

در سال 1992 رنسکلر و بوئینگ یک شرکت جدید را تشکیل دادند که جهت حمل و نقل هوایی دایر شده بود و نام آن کمپانی United Aircraft & Transport)UATC )بود. رنسکلر سهام جدیدی را برای پرات و ویتنی برگزید که 800000 سهام برای واحد اقتصادی شرکت بود. ضمنا بوئینگ سهام خود را برای شرکت جدید وارد چرخه اقتصادی آن کرد. در 1فوریه 1929 شرکت Boeing و Transport ادغام شدند و UATC را تشکیل دادند. ریاست هیئت مدیره آن بر عهده بوئینگ و مدیریت شرکت بر عهده فیلیپ جانسن بود.

ارزش سهام این شرکت به سرعت و به شدت بالا رفت و UATC هواپیماهای بیشتر و جدیدتری را برای خدمات دهی جذب کرد. از این هواپیماها می‌توان استیر من را نام برد که جهت نشست و برخاست روی آب طراحی شده بود .این هواپیما در ویکیتا ساخته شده بود. هواپیماهای دیگری هم بودند که وارد چرخه هوانوردی این شرکت نوپا می‌شدند. و روند روبه رشد این شرکت ادامه داشت .این هواپیماها جهت جابه‌جایی مسافر و همچنین مرسولات پستی مورد استفاده قرار می‌گرفتند.

هاریکن ها چرخند هایی هستند که برروی اقیانوس های گرم حاره ای توسعه می یابند و دارای باد های تقویت شوند های هستند که سرعت آنها حد اقل 64 نات (71 متر در ساعت ) می باشد این توفان ها قابلیت تولید باد های خطر ناک و باران های سیل آسا و طغیان گرا دارند که همه این موارد باعث بروز خسارات فراوان و تلفات جانی در نواحی ساحلی می گردد به طور مثال یک طوفان به یاد ماندنی که تلفات جانی50 نفره و خسارت مالی 30 میلیون دلاری در بر داشت توفان Andrew است که تصویر آن در بالا نشان داده شده است.

هدف اصلی راین مبلحث معرفی هاریکن ها و نحوه شکل گیری آنها و تشریح چگونگی تاثیر شرایط جوی در توسعه هاریکن ها می باشد.

هاریکن ها

هاریکن ها چرخنده های حاره ای هستند که سرعت باد آنها از 64نات بیشتر باشد، آنها در نیمکره شمالی در خلاف جهت عقربه های ساعت و در نیمکره جنوبی در جهت عقربه های ساعت حول مرکز خود می چرخند هاریکن ها از اجزای ساده توفان های تنمدری شکل می گیرند، این توفان های تندری به کمک اقیانوس و شرایط جوی به هاریکن تبدیل می شوند. در ابتدا دمای آب اقیانوس باید بیشتر از 25 درجه سانتیگراد باشد( 81 درجه فارنهایت ) گرما ورطوبت آب گرم اقیانوس ها به عنوان منبع انرژی برای هاریکن ها حساب می شوند به همین دلیل است که هاریکن ها به هنگام عبور از روی خشکی و یا اقیانوس های سرد تر ویا مناطقی که دارای گرما ورطوبت کافی نباشند به سرعت تضعیف می شوند.

علاوه بر اقیانوس ها ی گرم شرجی و رطوبت بالادر تراز های میانی و پایین جو برای توسعه هاریکن ها مورد نیاز می باشند این شرجی بالا مقدار تبخیر را در ابرها کاهش می دهدو گرمای نهان آزاد شده ناشی از بارندگی را افزایش می دهد؛ تمرکز گرمای نهان برای حرکت سیستم حیاتی است.

برش قائم باد در محیط اطراف چرخنده ای حاره ای بسیار با اهمیت است که منظور از برش باد میزان تغییر در سرعت و جهت باد با افزایش ارتفاع است.

هنگامی که برش باد ضعیف باشد توفان که قسمتی از چرخنده است به صورت قائم رشد می کند و گرمای نهان ناشی از چگالش در هوایی که مستقیما در بالای توفان قرار دارد آزاد می شود و به توسعه توفان کمک می کند هنگامی که برش باد قوی تری وجود داشته باشد توفان به صورت اریب وکج در می آید و گرمای نهان بر روی منطقه گسترده تری آزاد می شود

ساختار کلی هاریکن ها

هنگامی که فشار سطح شروع به افت می کند توفان حاره ای تبدیل به هاریکن می شود و سرعت باد آن به 64 نات می رسد و چرخش حول هسته مرکزی توسعه پیدا می کند. هاریکن ها قوی ترین چرخنده های حاره ای زمین هستند یک ویژگی مشخص در همه هاریکن ها که فقط مربوط به آنها می باشد نقطه تیره ای است که در وسط هاریکن ها یافت می شود و به آن چشم توفان می گویند اطراف چشم توسط کمربندی از شدید ترین باد ها و بارندگی ها احاطه شده است که به آن دیوار چشم (eye wall ) می گویند نوار بزرگی از ابرها ی باران زا در اطراف دیوار چشم به طور مارپیچ وجود دارد که به آنها نوار مارپیچی گفته می شود (Spiral bamd) هاریکن ها به راحتی توسط نوتر چرخشی دور چشم در تصاویر ماهواره ای و راداری قابل تشخیص هستند هاریکن ها با توجه به سعت باد آنها توسط مقیاس (saffir simpson) دسته بندی می شوند. در شرایط مساعد جوی هاریکن ها می توانند برای مدت ? هفته عمر کنند در بالای آب های سرد یا سطح خشکی هاریکن ها به سرعت ضعیف می شوند.

چشم هاریکن :مرکز توفان

مهمترین مشخصه که در هاریکن ها یافت می شود چشم توفان است چشم در مرکز توفان قرار دارد و قطرآن بین 50_20 کیلومتر است چشم نقطه تمرکز توفان است و نقطه ای است با کمترین فشار سطحی که بقیه توفان در آن می چرخد در تصویر زیر چشم طوفان به خوبی قابل دیدن است

آسمان اغلب در بالای چشم صاف است و باد نسبتا آرام می باشد در حقیقت چشم آرام ترین قسمت هر توفان است چشم به این دلیل آرام ترین قسمت است که باد شدیدی که به سمت مرکز همگرا می شود هرگز به آن نمی رسد نیروی کوریلیس باد را به آرامی از مرکز منحرف می کند و منجر به چرخش آن دور مرکز هاریکن می شود (eye wall) که این امر موجب می شود مرکز آرام باشد

دیوار چشم

دیوار چشم در اطراف چشم قرار دارد این مکان جایی است که بیشترین باد های مخرب و شدید ترین بارندگی ها در انجا یافت می شود در نتیجه این قسمت ویرانگرترین مکان هاریکن است، در تصویر زیر دیوار چشم نشان داده شده است.

دیوار چشم به این دلیل به این نام خوانده می شود که معمولا مرکز هاریکن توسط دیواری از ابر احاطه می شود در سطح زمین باد به طرف مرکز طوفان در حرکت است و هوا را مجبور می کند که در مرکز صعود کند همگرایی دیوار چشم به اندازه ای شدید است که هوا با سرعت بیشتری نسبت به نقاط دیگر هاریکن به بالا کشیده می شود بنابر این انتقال رطوبت از اقیانوس به توفان و گرمای نهان ازاد شده در این مکان بیشتر است.

نوار مارپیچ(جایی که بیشترین بارندگی مشاهده می شود )

ازسمت مرکز توفان که به بیرون حرکت کنیم می توانیم نواری را که ساختار ابری دارد مشاهده کنیم این ابرها نوار مارپیچ باران نیز نام دارند که در تصویر زیر به خوبی قابل مشاهده هستند.

گاهی اوقات فاصله هایی بین این نوار ها وجود دارد که هیچ بارندگی در آ؛نها دیده نشده است به طور کلی اگر از لبه هاریکن به طرف مرکز آن حرکت کنیم خواهیم دید که در برخی از نواحی آن بارندگی شدید است و در برخی نواحی بارندگی آرام است و این امر به طور متوالی تکرار می شود تا به مرکز توفان برسیم و هرچه به مرکز وچشم هاریکن نزدیک تر شویم بارندگی شدید تر می شود.

حرکت هاریکن ها

الگوی جهانی باد که با نام گردش عمومی شناخته می شود و باد های سطحی هر نیم کره به سه دسته کمر بند باد تقسیم می شوند :

الف- امواج شرقی قطبی-از 90_60 درجه عرض جغرافیایی

ب- بادهای غربی 60_30درجه عرض جغرافیایی

ج- امواج شرقی حاره ای از 30_0 درجه عرض جغرافیایی(بادهای تجاری)

بادهای تجارتی شرقی در هر دو نیمکره در منطقه ای نزدیک استوا همگرا می شوند که به آن منطقه همگرایی درون حاره ای می گویند که کمربندی از ابرها و توفان های تندری را پدید می آورد؛ این کمربند بخش هایی از کره زمین را دور می زند. مسیر یک هاریکن به طور کلی یک کمربند بادی دارد که هاریکن در آن واقع است به طور مثال هاریکنی که از آتلانتیک حاره ای شرقی سرچشمه می گیرد توسط باد های تجاری شرقی به غرب در منطقه حاره ای منتقل می شود سر انجام این توفان ها به سمت شمال و مناطق فوق حاره ای مهاجرت می کنند و به عرض های بالا تر می روند به عنوان مثال در اثر این حرکت ها خلیج مکزیک و سواحل شرقی ایالات متحده در این خطر هستند که هر سال یک یا دو هاریکن را تجربه کنند،

پس از آن هاریکن ها توسط امواج غربی به شمال و عرض های میانی منتقل می شوند و گاهی اوقات با سیستم های جبهه ای عرض های میانی ترکیب می شوند.

هاریکن ها انرژی خود را از سطح آبهای گرم مناطق حاره ای کسب می کنند به همین دلیل است که هنگامی که آنها از روی آبهای سرد مناطق عرض های میانی و خشکی ها عبور می کنند به سرعت ضعیف شده و از هم می پاشند.

مدتی طرح کامل شده این هواپیما یعنی B-1B در سال 1980 توسط کمپانی Rockwell International، زمانی که 100 فروند هواپیمای بمب افکن که قابلیت حمل بمبهای هسته‌ای نیز داشتند تولید شده بودند و در نیروهای هوایی کشورهای مورد استفاده قرار می‌گرفتند. در سال 1990 این هواپیما تبدیل به یک بمب افکن معمولی شد.

ظرفیت سلاحهای اتمی B-1

از سال 1985 تا 1997 B-1B یک بمب افکن هسته‌ای بود. به این ترتیب که :

حداکثر سرعت این هواپیما 25/1 عدد ماخ می‌باشد.

وزن کل هواپیما هنگام take off معادل 477000 پوند می‌باشد.

کمترین میزان پرتاب سلاح هسته‌ای آن AGM-69A

سیستم ترکیبی تهاجمی تدافعی الکترونیکی وستینگهاوس همراه با رادار دیافراگمی(این سیستم یک سیستم خودکار گیرنده فرستنده هست که در مواقعی که نیاز به شلیک می‌باشد با توچه به رادار اختصاصی به صورت خودکار فعالیت خود را انجام می دهد)

توضیح دیگر اینکه وستینگهاوس یک دانشمند آمریکایی در رشته الکترونیک می‌باشد.

ظرفیت سلاحهای معمولی B-1B

پس از پایان جنگ سرد، این هواپیمای بمب افکن جهت پشتیبانی از سلاحهای معمولی مورد استفاده قرار گرفت. 32 فروند از این هواپیما با شروع سال 2001 باز نشست شدند(برای همیشه از سورت پروازی خارج شدند).68 فروند دیگر از 100 فروند آن همچنان مورد استفاده قرار گرفتند. از مشخصات بارز این هواپیما‌ها که با تغییراتی ویژه و خاص توسط کمپانی بوئینگ روی آنها صورت گرفته که حداکثر بازدهی را داشته باشند که به این شرح می‌باشد:

یکی از تغییرات یا به عبارتی اصلاحاتی که توسط بوئینگ روی این هواپیما صورت گرفته تغییرات نرم افزاری و سخت افزاری بوده که قدرت این هواپیما را به لحاظ جذب و نگهداری بمبها تا تعداد 24 بمب MK84 ،84 بمب MK82 و همینطور 30 یونیت از بمبهای رایج افزایش داده اشت.

مرحله بعدی تغییرات اصلاح سیستم GPS این هواپیماست،JDAM یا همان اتصال مستقیم حمله مهمات(joint direct attack munitions)، نویزگیر سیستم رادیویی هواپیما،ALE-50 ( این سیستمی است که برای فریب رادار دشمن می‌باشد) نیز از مراحل بعدی هستند.

مورد بعدی تغییرات در سیستم کنترل کامپیوتری ماموریت هواپیماست،WCMD که ترجمه عبارت اصلی آن ماشین تقویت بادی توزیع مهمات است. ایجاد فاصله مناسب بین بمبها در حین آزاد کردن افکنده آنها بر پدافند دشمن، JASSM اتصال ماموریتهای هوا به زمین و توانایی به کارگیری همزمان یا شلیک همزمان مدلهای مختلف سلاحهای موجود نیز جزء این تغییرات هستند.

از دیگر امکانات و اصلاحاتی که روی این هواپیما تعبیه و انجام شده و یا در آینده نزدیک خواهد شد، سیستم رادیویی دیجیتال، نمایشگر کاکپیت و گسترش سنسورهای هواپیما و سیستمهای الکترونیکی آن، گیرنده رادار هشدار، سیستم باربری و همچنین سیستم حمل سلاح است.

عملیات و دستاوردها

هواپیمای B-1B با انجام یکسری عملیات و همچنین داشتن یکسری دستاوردها خود را در رده متمایزی قرار داده است:

عملیات روباه صحرا 1998 عراق

نیروهای هم پیمان 1999 کوزوو

آزادی پرطاقت 2001

حمله به عراق 2003

این ایستگاه فضایی در مدار زمین و در ارتفاع ۳۵۰ کیلومتری از سطح زمین در حرکت است. سرعت آن در مدار معادل ۲۷٬۷۰۰ کیلومتر بر ساعت است، که به این ترتیب روزی ۱۵ بار به دور سیاره زمین گردش می‌کند. ساخت این ایستگاه فضایی هنوز ادامه دارد و تکمیل آن برای سال ۲۰۱۰ پیش‌بینی شده است. پس از تکمیل، ایستگاه فضایی بین‌المللی ۴۵۰ تُن وزن خواهد داشت، و ۱۲۰۰ متر مکعب فضای کار، پژوهش و زندگی برای فضانوردان فراهم خواهد آورد. ایستگاه فضایی بین‌المللی در شب بصورت ستاره‌ای متحرک با چشم غیرمسلح قابل رؤیت است.

این ایستگاه محصول همکاری مشترک سازمان ناسا، سازمان فضایی روسیه، سازمان فضایی اروپا، سازمان فضایی ژاپن، و سازمان فضایی کانادا است. سازمان فضایی برزیل از طریق همکاری با ناسا با این برنامه مشارکت می‌کند. سازمان فضایی ایتالیا، هم به عنوان یک عضو فعال در سازمان فضایی اروپا، و هم بطور مستقل در برنامه ایستگاه فضایی مشارکت می‌کند. سازمان فضایی چین نیز علاقه خود را برای پیوستن به جمع مشارکت‌کنندگان، به ویژه از طریق همکاری با سازمان فضایی روسیه اعلام داشته است.

ایستگاه فضایی بین‌المللی تشکیلات فضایی و سرنشین‌دار بزرگی است که در مدار نزدیک زمین قرار دارد. این ایستگاه از چندین بخش تشکیل شده که توسط کشورهای مختلف ساخته شده‌اند و تکمیل آن تا سال ۲۰۱۰ ادامه خواهد داشت. اولین بخش ایستگاه در ۲۹ آبان ۱۳۷۷ (۲۰ نوامبر ۱۹۹۸) به مدار زمین پرتاب شد، و دو سال بعد در ۱۲ آبان ۱۳۷۹ (۲ نوامبر ۲۰۰۰) با ورود اولین اردوی فضانوردان، استفاده مفید از ایستگاه آغاز گشت. علاوه بر خودِ ایستگاه مداری، تشکیلات زمینی کنترل پرواز در کشورهای مختلف، عملیات ایستگاه فضایی را زیر نظر دارند.

 منبع:tebyan.net

کمتر از 8 سال دیگر ریز سیستمهای روباتیکی پرنده به عنوان جاسوسان قابل اطمینان در عملیاتهای مختلف به کار گرفته می شوند.

به گزارش خبرگزاری مهر، در بسیاری از فیلمهای جاسوسی این تصویر هیجان انگیز ارائه شده است که سیستمهای روباتیکی خودکار و یا کنترل از راه دوری در سطح شهر و حتی مناطق جنگی به پرواز در آمده و در حالی که به گشت زنی می پردازند، اطلاعات مهمی را روانه مرکز کنترل خود می کنند.

اکنون تصور کنید این نمایش هیجان انگیز وارد دنیای واقعیت شده و از آن جالبتر از قابلیت منحصربفردی نظیر ثبت تصاویر، ضبط صداها و حتی شلیک ریز گلوله ها برخوردار باشد.

این تصویر جذاب در سری فیلمهای جاسوسی جیمزباند یا همان "مأمور دو صفر 7" به نمایش گذاشته شده است و اکنون در بخشی از ساختار مهندسی ارتش آمریکا مهندسان در تلاش هستند تا ریز روباتهای پرنده ای را طراحی کنند که همچون حشرات به پرواز درآمده و بتوانند به جاسوسی از ساختار و آرایش اهداف مورد نظر بپردازند. از آن گذشته این ریز حشرات روباتیکی می توانند به آتش بازیهای مؤثری دست بزنند که طی آن هیچ آسیبی نظامیان را تهدید نکند.

در پروژه ای که هم اکنون در ارتش آمریکا در دست بررسی است هدف اصلی "کوچکتر شدن ابعاد ریز سازه های روباتیکی جاسوس" است.

نسل آتی این سیستمها که از آنها به MAV ها یاد می شود این توانایی را دارند تا همچون زنبورهای عسل و بدون اینکه جلب توجه کنند وارد ساختمانهای مهم شده و به جمع آوری اطلاعات مهم بپردازند.

یکی از مهمترین کاربردهایی که برای این سیستمهای روباتیکی در درنظرگرفته شده است حمله به تروریستهای مخفی شده در مکانهای پیچیده است. البته برنامه ریزی درخصوص این نوع هدف گیری هنوز در مراحل ابتدایی قرار دارد.

گرگ پارکر از محققانی است که با این پروژه همکاری دارد. وی می گوید: اگر همه چیز به خوبی پیش رود تا سال 2015 نخستین روباتهای پرنده و در ادامه در سال 2030 اولین ریزمدلهای روباتیکی از این دست ساخته و به مرحله بهره برداری می رسند.

این ریزسازه ها در نقاطی همچون میادین نبرد که جمع آوری اطلاعات نظامی فرآیند پرمخاطره به حساب می آید ارزش صد چندانی پیدا می کند.

یکی از جالب توجه ترین سیستمهایی که در این پروژه ساخته خواهد شد، روبات پرنده ای است که تنها 5/2 سانتیمتر طول داشته و بیشتر در قالب سلاح پرنده فوق مدرن به پرواز در می آید. این سلاح از ماده قابل انعطافی ساخته می شود و با برخورداری از حسگرهای ویژه امکان برخورد آن با ساختمانها و موانع محیطی به صفر می رسد.

البته باید همچنان منتظر آینده و چگونگی پیشرفت پروژه هایی از این دست بود.

منبع:tebyan.net

هرساله هاریکن ها یا تایفون ها در نقاط مختلف جهان باعث خسارات جانی و مالی فراوانی می شوند که این دانشمندان را به فکر ارائه راه حل انداخته است. 

راه حلی که بتواند جلوی تبدیل انرژی حرارتی که از اقیانوس ها شروع و تبدیل به انرژی جنبشی خطرناک می شود را بگیرد.

اکنون دانشمندان در دانشگاه اوهایو بر این عقیده اند که تولید کننده این نیروی عظیم  قابل کنترل است. آرکادای لئونوف رئیس پروژه کار بر روی هاریکن ها در خصوص راه حل ارائه شده توسط او و دیگر همراهانش می گوید که می توان با حرکت هواپیماها به دور چشم هاریکن با سرعت صوت، آنها را در یک جای امن متوقف کرد تا اثر تخریبی خود را از دست بدهند.

همچین این حرکت باعث می شود که فشار هوا به حد بالایی رسانده شود و بدین ترتیب از حرکت عمودی بادهای گرم و سرد شدن آنها جلوگیری شود.

شایان ذکر است که به عقیده این دانشمندان وجود دو هواپیمای جنگنده F-4 که با سرعت صوت در یک مسیر دایره ای شکل چشم طوفان را دور می زنند برای هاریکن ها و تایفون های معمولی کافیست.

کاوشگرهای فضایی تاکنون توانسته اند از همه سیارات منظومه شمسی به جز پلوتون که نهمین سیاره منظومه شمسی است، دیدن کرده و اطلاعاتی را درباره این سیارات به دست آورند.

به نوشته روزنامه جام جم وقتی کاوشگر در مدار یک سیاره قرار می گیرد، می تواند تصویری از سطح آن سیاره تهیه کند که معمولاً گرفتن چنین تصاویری از طریق تجهیزات مستقر در سطح زمین امکان پذیر نخواهد بود. کاوشگرها از کنار سیارات یا قمرهای آنها عبور می کنند و برای نقشه برداری از سطح سیارات در مدار آنها حرکت می کنند.

برخی از کاوشگرها به گونه ای طراحی شده اند که می توانند برای بررسی جزییات بیشتر در سطح سیارات فرود آیند.

در دهه 1970 و 1980 میلادی دو کاوشگر فضایی از نزدیک سیارات منظومه شمسی عبور کردند و سفینه و ایکینگ در سال 1976 با موفقیت در سطح مریخ فرود آمد. از آنجا که کاوشگرها می توانند سال ها در مدار یک سیاره باقی بمانند، می توانند تغییرات سطح سیارات را در یک دوره زمانی با جزییات کامل مورد بررسی قرار دهند. سرعت اولیه لازم برای پرتاب کاوشگرهای فضایی به فضا از طریق موشک پرتاب تامین می شود و تغییر مسیر به کمک موتورهای کاوشگر انجام می شود. جالب است بدانید که سلول های خورشیدی می توانند انرژی مورد نیاز کاوشگرهایی که به اکتشاف بین سیاره ای می پردازند را تامین کنند. در صورتی که کاوشگر بخواهد قسمت های دورتر منظومه شمسی را مورد بررسی قرار دهد، انرژی مورد نیاز آن از طریق مواد رادیو اکتیو تامین خواهد شد. فضاپیمای ماژلان از سال 1989 سطح سیاره و زهره را مورد بررسی و مطالعه قرار داد و توانست نقشه ای از سطح این سیاره ترسیم کند. در این کاوشگر برای نفوذ در لایه ابرهای ضخیم و نقشه برداری از سطح زیر آنها از رادار استفاده شده بود. اگر چه کاوشگرهای و ایکینگ در اواسط دهه 1980 میلادی به فعالیت خود خاتمه دادند و در مدار بالاتری قرار گرفتند، اما پیش بینی های انجام شده نشان می دهد این کاوشگرها همچنان تا دهه اول یا دوم قرن بیست و یکم در مدار زمین در حال چرخش خواهند بود و در نهایت با مریخ برخورد خواهند کرد. بقایای کاوشگرهایی که در سطح سیارات فرود آمده یا متلاشی شده اند در سطح سیارات مریخ و زهره یافت می شود.

منبع:tebyan.net

فضا مفهومی است که از دیرباز توسط بسیاری از اندیشمندان مورد توجه قرار گرفته و در دوره‌های مختلف تاریخی بر اساس رویکردهای اجتماعی و فرهنگی رایج ، به شیوه‎های گوناگون تعریف شده است. مصریها و هندیها با اینکه نظرات متفاوتی در مورد فضا داشتند، اما در این اعتقاد اشتراک داشتند که هیچ مرز مشخصی بین فضای درونی تصور (واقعیت ذهنی) با فضای برونی (واقعیت عینی) وجود ندارد. در واقع فضای درونی و ذهنی رویاها ، اساطیر و افسانه‌ها با دنیای واقعی روزمره ترکیب شده بود.

آنچه بیش از هر چیز در فضای اساطیری توجه را به خود معطوف می‌کند، جنبه ساختی و نظام یافته فضاست، ولی این فضای نظام یافته مربوط به نوعی صورت اساطیری است که برخاسته از تخیل آفریننده‌ می‌باشد. در زبان یونانیان باستان ، واژه‌ای برای فضا وجود نداشت. آنها بجای فضا از لفظ مابین استفاده می‌کردند. فیلسوفان یونان فضا را شیء بازتاب می‌خواندند.

• افلاطون مسئله را بیشتر از دیدگاه تیمائوس (Timaeus) بررسی کرد و از هندسه به عنوان علم الفضاء برداشت نمود، ولی آن را به ارسطو واگذاشت تا تئوری فضا (توپوز) را کامل کند.
  
• از نظر ارسطو فضا مجموعه‌ای از مکانهاست. او فضا را به عنوان ظرف تمام اشیاء توصیف می‌نماید. ارسطو فضا را با ظرف قیاس می‌کند و آن را جایی خالی می‌داند که بایستی پیرامون آن بسته باشد تا بتواند وجود داشته باشد و در نتیجه برای آن نهایتی وجود دارد. در حقیقت برای ارسطو فضا محتوای یک ظرف بود.
  
• لوکریتوس (Lucretius) نیز با اتکاء به نظریات ارسطو ، از فضا با عنوان خلاء یاد نمود. او می‌گوید: همه کائنات بر دو چیز مبتنی است: اجرام و خلاء، که این اجرام در خلاء مکانی مخصوص به خود را دارا بوده و در آن در حرکت‌اند. در یونان و بطور کلی در عهد باستان دو نوع تعریف برای فضا مبتنی بر دو گرایش فکری قابل بررسی است:
  

تعریف افلاطونی که فضا را همانند یک هستی ثابت و از بین نرفتنی می‌بیند که هرچه بوجود آید، داخل این فضا جای دارد. تعریف ارسطویی که فضا را به عنوان Topos یا مکان بیان می‌کند و آن را جزئی از فضای کلی‌تر می‌داند که محدوده آن با محدوده حجمی که آن را در خود جای داده است، تطابق دارد. تعریف افلاطون موفقیت بیشتری از تعریف ارسطو در طول تاریخ پیدا کرد و در دوره رنسانس با تعاریف نیوتن تکمیل شد و به مفهوم فضای سه‌بعدی و مطلق و متشکل از زمان و کالبدهایی که آن را پر می‌کنند، درآمد.

• جیوردانو برونو (Giordano Bruno): در قرن شانزدهم با استناد به نظریه کپرنیک ، نظریه‌هایی در مقابل نظریه ارسطو عنوان کرد. به عقیده او فضا از طریق آنچه در آن قرار دارد (جداره‌ها) ، درک می‎شود و به فضای پیرامون یا فضای مابین تبدیل می‌گردد. فضا مجموعه‌ای است از روابط میان اشیاء و آنگونه که ارسطو بیان داشته است، حتماً نمی‎بایست که از همه سمت محصور و همواره نهایتی داشته باشد.
  
  در اواخر قرون وسطی و رنسانس ، مجدداً مفهوم فضا بر اساس اصول اقلیدسی شکل گرفت. در عالم هنر ، جیوتو نقش مهمی را در تحول مفهوم فضا ایفا کرد، بطوری‌که او با کاربرد پرسپکتیو بر مبنای فضای اقلیدسی ، شیوه جدیدی برای سازمان‎ دهی و ارائه فضا ایجاد کرد.

اژه‌ای است که در زمینه‌های متعدد و رشته‌های گوناگون از قبیل فلسفه ، جامعه‌شناسی ، معماری و شهرسازی بطور وسیع استفاده می‌شود. لیکن تکثّر کاربرد واژه فضا به معنی برداشت یکسان از این مفهوم در تمام زمینه‌های فوق نیست، بلکه تعریف فضا از دیدگاههای مختلف قابل بررسی است.

مطالعات نشان می‌دهد با وجود درک مشترکی که به نظر می‌رسد از این واژه وجود دارد، تقریباً توافق مطلقی در مورد تعریف فضا در مباحث علمی به چشم نمی‌خورد و این واژه از تعدد معنایی نسبتاً بالایی برخوردار است و تعریف مشخص و جامعی وجود ندارد که دربرگیرنده تمامی جنبه‌های این مفهوم باشد. فضا یک مقوله بسیار عام است. فضا تمام جهان هستی را پر می‌کند و ما را در تمام طول زندگی احاطه کرده‌ است و ... .
فضا ماهیتی جیوه مانند دارد که چون نهری سیال ، تسخیر و تعریف آن را مشکل می‌نماید. اگر قفس آن به اندازه کافی محکم نباشد، به راحتی به بیرون رسوخ می‎کند و ناپدید می‌شود. فضا می‌تواند چنان نازک و وسیع به نظر آید که احساس وجود بعد از بین برود (برای مثال در دشتهای وسیع ، فضا کاملاً بدون بعد به نظر می‌رسد) و یا چنان مملو از وجود سه بعدی باشد که به هر چیزی در حیطه خود مفهومی خاص بخشد.

با اینکه تعریف دقیق و مشخص فضا دشوار و حتی ناممکن است، ولی فضا قابل اندازه‌گیری است. مثلاً می‌گوییم هنوز فضای کافی موجود است یا این فضا پر است. نزدیکترین تعریف این است که فضا را خلأی در نظر بگیریم که می‌تواند شیء را در خود جای دهد و یا از چیزی آکنده شود. نکته دیگری که در مورد تعریف فضا باید خاطر نشان کرد، این است که همواره بر اساس یک نسبت که چیزی از پیش تعیین شده و ثابت نیست، ارتباطی میان ناظر و فضا وجود دارد. بطوری‌ که موقعیت مکانی شخص ، فضا را تعریف می‌کند و فضا بنا به نقطه دید وی به صورتهای مختلف قابل ادراک می‌باشد.

منبع:daneshnameh.roshd.ir

این ستاره که در صورت فلکی سگهای شکاری (Canes Venatici) قرار دارد، بسیار شبیه به خورشید است و beta CVn نامیده می شود و به نظر می رسد کلیه پیش شرط های لازم برای ادامه حیات در سیاره های اطارف خود را دارد.

فاصله این ستاره تا زمین 26 سال نوری یعنی در حدود 153 تریلیون مایل است و در راس 5 ستاره ای قرار دارد که ستاره شناسان موسسه Carnegie واشنگتن معتقدند می توانند مراکز اصلی تحقیقات جدید برای برقراری ارتباط با دیگر موجودات هوشمند باشند.

دکتر ترن بال (Turnbull) توانسته است از میان 17129 ستاره ای که شرایط فیزیکی آنها در حدی است که موجودات زنده هوشمند می توانند در آنها زندگی کنند، 5 ستاره را برای تحقیق بیشتر انتخاب کند. او می گوید که انتخابش تنها بر اساس ویژگی های ستارگان بوده و معتقد است که تک تک ستارگان با هم تفاوت دارند و همه آنها شبیه خورشید نیستند.

او معتقد است که اولین معیار برای انتخاب یک ستاره این است که حداقل 3 بیلیون سال عمر داشته باشد، که معادل مدت زمانی است که طول کشیده تا زمین به مرحله فعلی خود برسد. این زمان هم برای سیاره و هم برای رشد موجودات زنده در آنها زمان مناسبی است. او می گوید :

"از دیگر شرایط این ستاره ها این است که حجم آنها بیشتر از 1.5 برابر خورشید نباشد، زیرا ستاره های بزرگتراز این اندازه عمرشان به اندازه ای نیست که قادر باشند در اطراف خود محیطی برای زندگی موجودات تهیه کنند."

"به علاوه در اتمسفر ستاره باید به اندازه کافی فلزآهن موجود باشد (حد اقل 50 درصد میزان آهنی که در اتمسفر خورشید وجود دارد)، در غیر اینصورت سیاره های اطراف آن نمی تواند شبه زمین صخره ای باشند."

تصویری از صورت فلکی سگهای شکاری در نوشته های قدیمی

دکتر ترن بال اضافه می کند :

"ما ناخودآگاه به ستاره های شبیه خورشید تمایل بیشتری داریم. این ها ستاره ها مکان هایی هستند که اگر زمانی خداوند بخواهد سیاره ما را اطراف ستاره دیگری قرار دهد، احتمالآ ترجیج می دهد در یکی از آنها باشد. "

ژیل تارتر (Jill Tarter) از مرکز تحقیقات هوشمند ماوراء زمینی (Search for Extraterrestrial Intelligence) - موسسه ای خصوصی برای شناسایی سیگنال های رادیویی غیر طبیعی از موجودات زنده و هوشمند فضایی - اظهار داشته که موسسه اش رادیو تلسکوپهای خود را برای بررسی و تحقیق روی این پنج ستاره برنامه ریزی کرده است.

از دیگر فعالیت های جالب دکتر ترن بال، مشخص کردن سیاره ای است که به دلیل وجود آب در آن، می تواند شبیه ترین سیاره به زمین محسوب شود و محیط مناسبی برای رشد موجودات زنده است.

اولین انتخاب او epsilon Indi A در صورت فلکی هندی (Indus) است، ستاره ای که تنها یک دهم درخشش خورشید را داراست و فاصله اش با خورشید ما در حدود 11.8 سال نوری است. نورطبیعی این ستاره برای سکونت کافی است اما به اندازه ای نیست که بتواند جوابگوی عکسبرداری از سیاره های اطراف آن با تلسکوپ باشد.

دکتر ترن بال هنوز در مورد انتخاب سیارات قابل سکونت مشابه زمین اطمینان کامل ندارد، اما لیست اعلام شده از طرف او می تواند یک راهنمای دقیق برای تحقیقات ستاره شناسان دیگر باشد.

دو ستاره از مجموعه ستاره های epsilon Indi با فاصله حدود 12 سال نوری از خوشید

پنج ستاره قابل سکونت برای موجودات زنده عبارتند از :

- beta CVn ستاره ای شبیه به خورشید با فاصله ای در حدود 26 سال نوری در صورت فلکی Canes Venatici.

- HD 10307 ستاره دیگری با فاصله ای در حدود 42 سال نوری ، که حجم، درجه حرارت و میزان فلز جو آن مساوی با خورشید است، به علاوه یک ستاره بی خطر نیز همراه خود دارد.

- HD 211415 که در حدود نیمی از مقدارفلز جو خورشید را دارد و از خورشید سردتر است و از HD 10307 کمی دورتر است.

- 18 Sco که هدف پیشنهادی محققان است. ستارهای در صورت فلکی عقرب (Scorpius) که می تواند با خورشید دوقلو باشد.

- 51 Pegasus ستاره ای کاملا مشهور که در سال 1995 ستاره شناسان سوئیسی اعلام کردند که اولین سیاره در پشت منظومه شمسی را در مداری در اطراف آن کشف کرده اند. پس از آن یک تیم آمریکایی سریعا شیء شبیه Jupiter را در اطراف آن شناسایی کرد.

منبع:farya.com

آفتاب: محققان مشغول به کار در چارچوب برنامه روسی-امریکایی بررسی دریاچه‌های موجود در قطب، روز جمعه با هواپیمای «IL-76TD» از «کیپ‌تاون» افریقای‌جنوبی به قطب‌جنوب رفتند.

به گزارش سرویس بین‌الملل آفتاب، «والری لوکین»، مدیر طرح و معاون رئیس انستیتو علمی تحقیقات درمورد قطب شمال و جنوب، اعلام کرد 15 کارشناس برجسته در زمینه‌های میکروبیولوژی، انسان‌شناسی، ژئوشیمی و نیز کارشناسان «ناسا» در پایگاه «اونترزی» مستقر شده‌اند تا با کمک روبات‌های ویژه آزمایش‌هایی به منظور ایجاد فناوری جستجوی حیات غیر‌زمینی ایجاد کنند.

به گفته وی دریاچه‌های واقع در منطقه «شیرماهرا» قطب‌جنوب به منزله میدانی طبیعی و منحصر‌به‌فرد برای ایجاد ساختارهای مهندسی و فناوری تحقیقات فضایی آینده در زمینه جستجوی موجودات زنده ساکن دیگر سیاره‌های منظومه شمسی به‌ویژه مریخ و مشتری هستند.

براساس این گزارش محققان معتقدند به احتمال زیاد در آب‌های موجود در زیر یخهای قطب‌جنوب فعالیت‌های آتش‌فشانی در جریان است که زیربناهای تشکیل سلول‌های زنده را فراهم می‌کنند و این جریانات به آن‌چه که در زیر یخ‌های موجود در سایر سیاره‌ها رخ می‌دهد شباهت دارد.

گفتنی است برخی از این دریاچه‌ها در فصل تابستان در پی آب‌شدن یخ‌ها قابل‌‌مشاهده هستند، برخی از آنها هر چند سال یک‌بار قابل مشاهده می‌شوند و بعضی دیگر طی 60-50 سال اخیر از زیر یخ‌ها خارج نشده‌اند و یکی از معروف‌ترین انها دریاچه «واندا» است که در لایه‌های زیرین آن جریان‌های گرمی مشاهده شده است

منبع:aftabnews.ir

داستان از سال 1357 آغاز شد. در آن سال شکل های دایره ای عجیبی، در گندمزاری در انگلستان پیدا شدند. به زودی شایع شد که بشقاب پرنده ای از این گندمزار به هوا برخاسته و جای آن به صورت دایره ای از گندم های له شده باقی مانده است که ناشی از چرخ زدن بشقاب پرنده، در زمان بلند شدن است. این شکل های عجیب و هنرمندانه به زودی در کشتزار های دیگر هم دیده شدند. اما همه این ماجرا، از یک شوخی در بعد از ظهر یک روز تابستانی، شروع شده بود. سه دوست که مشغول صحبت درباره بشقاب های پرنده بودند، تصمیم گرفتند برای تفریح دایره های بزرگی وسط گندمزار ها، بسازند و ببینند که چه اتفاقی می افتد ! به این ترتیب سرگرمی شبانه دایره سازی با کار دو هنرمند دیگر عمومی شد. دایره های ساده ای که آنها می ساختند توجه دانشمندان سراسر جهان را به خود جلب کرد. در این فاصله هنرمندان دیگری هم به آنها پیوستند و در این کار از آنها پیشی گرفتند. این واکنش زنجیره ای ادامه یافت تا آنجا که به اسرار آمیزترین، پدیده فوق طبیعی قرن تبدیل شد و سالانه هزاران گردشگر را به گندمزار ها، می کشاند. این پدیده آنقدر جذاب بود که حتی سبب شد تا یک فیلم سینمائی درباره آن ساخته شود. پس از چند سال، هنرمند دیگری به نام " مت ریندلی " در انگلستان دوباره این شیطنت ها را از سر گرفت. او شک نداشت که این دایره ها ساخته ی انسان است و قصد داشت، نشان دهد که ایجاد گندم دایره ها چقدر آسان است.

یک فضانورد با تجربه انگلیسی گفت: موجودات فضایی وجود دارند که از 60 سال پیش تاکنون بارها به زمین سفر کرده و با آن در ارتباط بوده اند.
به گزارش شبکه خبر به نقل از روزنامه انگلیسی دیلی میل، دکتر ادگار میچل 77 ساله که در سال 1971 میلادی به همراه سفینه آپولو 11 پا بر کره ماه گذاشت گفت: در دوران فعالیت در آژانس فضایی آمریکا ناسا درباره سفر برخی موجودات فضایی اطلاعاتی به دست آوردم ولی این اطلاعات همچنان توسط ناسا مخفی نگه
داشته می شود.

وی افزود: کارمندان سازمان فضایی آمریکا ناسا نیز تاکید کرده اند با موجودات فضایی کوچک و شگفت انگیزی برخورد کرده اند که تا حدی با تصور امروزین ما از آنها مشابهت دارند.

میچل که به همراه فرمانده سفینه فضایی آپولو11 در سال 1971
میلادی رکورد پیاده روی 5 ساعت و 17 دقیقه ای روی کره ماه را برجای گذاشت، افزود: پدیده موجودات فضایی یک حقیقت انکار نشدنی است و اطلاعات کافی که واقعی بودن آنها و سفر آنها به زمین را ثابت کند ،وجود دارد.

این مهندس پرواز که صاحب درجه دکترا در علم هوا فضا نیز می باشد، افزود: شهر روزول در ایالت نیومکزیکو آمریکا تاکنون شاهد سفرهای متعدد موجودات فضایی بوده است و تحقیقاتی که درباره این سفرها همچنان ادامه دارد از واقعی بودن آنها پرده بر می دارد.

وی گفت: تلاش های جدی برای پی بردن به حقیقت این موجودات و سفر آنها به زمین صورت می پذیرد و نهادهای ویژه ای آن را به طور جدی پیگیری می کنند.

میچل در پاسخ به نفی اظهاراتش توسط ناسا گفت: این هم یکی دیگر از نمونه های تلاش آمریکا برای پوشاندن حقایق است و من به هیچ عنوان با آنان هم عقیده نیستم.

این اظهارات در حالی بیان می شود که مسئولان سازمان فضایی آمریکا ناسا تاکنون سخنان میچل را نفی کرده و مدعی شده اند که ناسا هیچ تلاشی برای مخفی کردن حقایق نکرده است.

انسان از دیرباز در اندیشه یافتن و شناختن موجودات ذی‌شعور دیگری در روی زمین و یا در آسمان‌ها بوده است. کنجکاوی قابل ستایش و سیری‌ناپذیر، در طول هزاران سال انسان را خسته و مأیوس نکرده است. اما تاکنون نتیجه همه این کاوش‌ها فقط «هیچ» بوده است و هنوز از پس این زمان درازآهنگ بر روی نقطه آغاز ایستاده‌ایم. آگاهی‌هایی که انسان امروز از بزرگی و عظمت غیر قابل تصور کیهان، با گستره‌ای در حدود چهارده میلیارد سال نوری دارد، به او اجازه نمی‌دهد و نباید هم بدهد که بپندارد خود به تنهایی باهوش‌ترین موجود جهان است. این احتمالی غیر علمی نیست که تصور کنیم به همان نسبتی که جهان پیرامون ما از ما بزرگتر و بسی پرشمارتر است، موجودات دیگری نیز وجود داشته باشند که هم از نظر تعداد و تنوع و هم از نظر توانایی‌های فکری از ما پیشی داشته باشند. همچنین ممکن است که این موجودات تصور شده ما، نه در فاصله‌ای بسیار بعید که حتی در نزدیکی ما باشند. اما درکی که ما از پدیده هنوز غیرقابل توصیف و تعریف‌ناپذیر «زمان» و «مکان» داریم، با درک آنان متفاوت باشد و این خود موجب ناکارآمدی ابزارهای «شناخت‌شناسی» ما از آنان شود. ما بر روی زمین با جاندارانی آشنا هستیم که طول عمر آنان از چند ساعت تا چند صدسال متغیر است. آیا همه آنان از مفهوم زمان همان درکی را دارند که ما داریم؟ آیا موجوداتی وجود دارند که عمر آنان کسری از ثانیه یا حتی هزاران سال باشد؟ در اینصورت آیا ما قادر به درک حضور آنان خواهیم بود؟ اینها و بسیاری احتمال‌ها و اندیشه‌های دیگر که در اینجا فرصت پرداختن بدان نیست، پرسش‌هایی حل نشده اما کماکان زنده و پویا در ذهن بشر هستند.

همه اینها، تنها تفکرات و احتمالاتی در ذهن ما هستند و تاکنون هیچ اثری که متعلق به موجودات زنده فضایی باشد، بدست نیامده و هیچ دانشمند یا مرجع علمی و پژوهشی چنین پدیده و یافته‌هایی را تأیید نکرده است. ضمن اینکه برخی از شواهد قابل رد کردن هم نیستند.

اما از سوی دیگر عده‌ای سوداگر از این علاقه و کنجکاوی انسان و میل به دانستن او، برای مقاصد خود استفاده کرده‌اند و ذهن جستجوگر بسیاری از مردمان و جوانان را به بازی گرفتند و آشفته کردند. شناخته شده‌ترین اینان در دنیا که برخی از کتابهایش در ایران نیز ترجمه و منتشر شده، شخصی از اهالی سوئیس بنام «اریک فون دانیکن» است که متأسفانه نوشته‌های گمراه کننده و مجعول او در ایران طرفدارانی دارد و حتی بعضی کسان گفتارهای او را بنام خود منتشر می‌کنند. اظهارنظرهای فون دانیکن بر پایه شرح رویدادهایی است که هیچگاه روی نداده است. بسیاری از عکس‌هایی که در کتاب‌هایش منتشر شده (و گاه رونویس کنندگان ایرانی‌اش آنها را عیناً و بدون ذکر منبع در رونویس‌های خود می‌آورند)، ساختگی و حتی نقاشی‌هایی عامیانه هستند. او بجای تحقیق و پژوهش جدی در زمینه چگونگی ساخت‌وساز بناهای شگفت‌انگیز باستان همچون تخت‌جمشید و اهرام مصر و معابد اینکاها (که بسیاری از شیوه‌های علمی و تکنولوژیکی ساخت آنها تاکنون حل نشده باقی مانده است) به یکبارگی تمام آنها را ساخته موجودات فضایی می‌داند و تمام دستاوردهای گرانبهای پیشینیان را نادیده می‌گیرد. از آنجا که درک چنین گفتارهای عامیانه برای مردم غیر متخصص، آسان‌تر و دست‌یافتنی‌تر است، افکار عمومی چنین سخنانی را بهتر می‌پذیرند و سد راه کسانی می‌شوند که قصد بررسی واقعگرایانه و عالمانه آنرا دارند و به عبارت دیگر این شیوه‌ای برای تبلیغ و ترویج «جهل» است.

در طی چند ده سال گذشته بارها کتاب‌ها و نمایشگاه‌هایی منتشر و برگزار شده که به موضوع موجودات فضایی پرداخته‌اند. در این کتاب‌ها و نمایشگاه‌ها تعداد متنابهی از اسناد و تصویرهای مربوط به بشقاب پرنده یا «یوفو» و «آدم فضایی» در معرض دید مردم قرار می‌گیرد. این گروه از آنجا که شخصاً از ساختگی و مجعول بودن مدارک خود آگاهی دارند و می‌دانند که هیچ مرجع علمی درستی آنها را تأیید نکرده است و از سوی دیگر می‌دانند که جوان درس‌خوانده و آگاه امروزی را نمی‌توانند بسادگی متقاعد کنند؛ دست به جعل منابعی برای درستی ادعای خود می‌یازند و اصل تصویرها یا اشیا را به سازمان ناسا، سازمان کیهان‌نوردی روسیه و یا دانشگاه‌هایی با نام‌های معتبر منسوب می‌دارند و هنگامی که پرسشگر جدی و دقیق از آنان بپرسد که در نشریات و شبکه‌های اینترنتی آن مراجع یاد شده، چنین مطالبی وجود ندارد، اظهار می‌کنند که اینها بصورت محرمانه نگهداری می‌شود و ما به بخش‌های سری آنان دسترسی داریم.

 
نگارنده می‌پذیرد که چنین ادعاهایی بسیار غیر علمی‌تر از آنست که نیاز به شرح و بسط داشته باشد و جوانان ایران، آگاه‌تر از آن هستند که چنین ادعاهایی بتواند زمینه گمراهی آنان را فراهم آورد. اما با توجه به پرسش‌های رسیده و نیز از سوی دیگر انتشار کتاب‌های دیگری در سال‌های اخیر، باز هم این وظیفه را بیاد ما می‌آورد که برای جلوگیری از فراگیر شدن تفکر مرتجعانه و سلطه‌یابی بر افکار توده‌ها، نباید سکوت پیشه کرد.

کتاب‌های دیگری که به آن اشاره شد، عبارت است از انبوهی آثار در زمینه فال‌بینی آسمانی، طالع‌بینی چینی و هندی و آریایی، و نیز ستون‌های «متولد ماه» در برخی نشریات عامیانه. این نوشته‌ها که هیچگونه ارتباطی نه با آیین‌های هندی و چینی دارند و نه با باورهای آریایی، حتی از درک مفهوم «طالع» که ثبت آن در دوران باستان بر بنیادهای دقیق نجومی و محاسبات جایگاه ستارگان و سیارات در بروج دوازده‌گانه، صورت می‌پذیرفته است، عاجز هستند. به گمان نگارنده استفاده از ابزارهای خرافاتی و گسترش و تبلیغ جهل، راه‌حل شایسته‌ای برای کسب مخاطب و افزایش تیراژ نشریه نیست.

منبع:ghiasabadi.com

با پیشرفت علم در قرن اخیر، حال دیگر می‌توانیم پاسخ‌های روشن تری را درباره حیات و احتمال وجود آن در کیهان بیابیم. با احتساب شماره تخمینی سیارات عالم، دانشمندان محاسبه کرده‌اند احتمال اینکه ما تنها باشیم و به جز زمین در سراسر کائنات نشانی از حیات نباشد یک در ۱۰۰ میلیون است. در هر کهکشان مانند راه شیری ۱۰۰ تا ۴۰۰ میلیارد ستاره وجود دارد و کیهان شناسان تخمین می‌‌زنند ۴۰۰ میلیارد کهکشان در عالم موجود است بنابراین پذیرفتنی نیست اگر بگوییم سیاره کوچک ما در کنار ستاره عادی مان تنها مکان پذیرای حیات در عالم است اما تنها زیستگاهی که تاکنون در عالم می‌‌شناسیم زمین خودمان است. در اینجا به دلیل گستردگی مطلب بحث درباره حیات در کیهان را به حوزه کوچک تر آن یعنی منظومه شمسی محدود خواهیم کرد و به احتمال وجود حیات و سیارات و اقمار پذیرای آن می‌‌پردازیم.

گزینه‌های وجود حیات
در منظومه شمسی غیر از زمین تنها سه گزینه وجود دارد که احتمال پیدایش حیات بر روی آنها بررسی می‌شود. می‌توانیم با اطمینان بگوییم حیات در مریخ، یکی از اقمار مشتری - اروپا و یکی از اقمار زحل - تیتان - می‌تواند پدید بیاید. کمربند حیات خورشید شامل سه سیاره زهره، زمین و مریخ است. (کمربند حیات در منظومه شمسی یعنی جایی که سیاره‌ای با جو مناسب دارای آب به صورت مایع است و احتمال شکل گیری حیات تنها در این کمربند وجود دارد) سیاره زهره از لحاظ ظاهری شباهت زیادی به زمین دارد. جرم آنها با هم برابر است و ضمناً ترکیبات اتمسفری اولیه دو سیاره شباهت زیادی با هم داشته‌اند اما سیاره زهره کمی نزدیک تر از زمین به خورشید است و این باعث عدم پایداری آب مایع در آن سیاره می‌شود. همچنین گاز کربنیکی که در جو آن قرار دارد باعث ایجاد خاصیت گلخانه‌ای شدید شده و درجه حرارت آن را تا ۵۰۰ سانتی گراد می‌‌رساند. بنابراین می‌‌بینید که از شرایط ابتدایی حیات یعنی آب مایع و جو مناسب برخوردار نیست.

۱- مریخ: سیاره دیگر کمربند حیات مریخ است که تاکنون بیش از دو گزینه دیگر کاوش شده است. در چند صد میلیون سال اول منظومه شمسی، مریخ نسبت به زمین شرایط بهتری برای پیدایش حیات داشته که به دلیل سریعتر سرد شدن مریخ بوده است. همین زمینه شرایط پیدایش باکتری‌ها را زیر پوسته مریخ ایجاد کرد. یعنی شرایط سطحی مریخ بسیار زودتر از زمین برای پیدایش حیات آماده شده است. یافته‌های اخیر مریخ نوردهای ناسا وجود آب در گذشته مریخ- احتمالاً حدود یک میلیارد سال قبل- را نیز تایید کرده اند. هرچند میزان آن و مدت زمان بقای آن همچنان مبهم است. علاوه بر این شواهدی دال بر وجود جوی ضخیم از co2 در سال‌های آغازین این سیاره وجود دارد. شاید در همین دوره حیات در زیر سطح مریخ یا حتی بر سطح آن فرصت رشد یافته باشد اما به دلیل میدان مغناطیسی و گرانش ضعیف مریخ (حدود ۳۸ درصد جو زمین) باد خورشیدی جو آن را بیش از پیش پراکنده ساخت و سبب بخار شدن یا فرو رفتن آب‌های سطحی به زیر سطح مریخ و یخ زدن آنها شده است. اخیراً نیز مدار گردهای مریخ نشانه‌های امیدوار کننده‌ای را از وجود منابع یخ- آب زیر سطح مریخ یافته اند. بنابراین امکان حیات بر روی مریخ کنونی بسیار کم است اما غیرممکن نیست. احتمالاً گرمای درونی آن به اندازه‌ای هست که لایه زیرین یخ را گرم کند و محیطی نسبتاً مساعد را برای میکروب‌های جان سخت مریخی ایجاد کنند. این باکتری‌ها در صورت وجود در سوخت و سازشان تولیدکننده متان هستند. جالب این است که شواهد اخیر مدارگرد مریخ نشانه‌هایی قطعی از وجود متان در جو مریخ دارد که یا بر اثر واپاشی‌های حاصل از زندگی باکتری‌ها به وجود می‌‌آیند یا بر اثر فعالیت‌های پیوسته آتشفشانی در جو پخش می‌شوند. این که آیا در دوره ابتدایی مریخ حیات شکل گرفته است یا حتی هنوز هم باکتری‌هایی زیر لایه‌های سطحی آن- جایی که احتمالاً آب مایع وجود دارد- زنده مانده‌اند هنوز بی پاسخ مانده است و جواب قطعی آن طی کاوش‌های آینده حاصل می‌شود. (شهاب سنگ مریخی ALH84001 که ۱۳۰۰۰ سال پیش در قطب جنوب سقوط کرده است. در بزرگنمایی ۱۰۰ هزار برابر با میکروسکوپ الکترونی، ساختارهای کرم مانندی دیده می‌شود که دانشمندان آنها را مشابه سنگواره‌های حیات ابتدایی می‌‌دانند. اما هیچ چیز هنوز قطعی نیست.) بنابراین هر دو سیاره موجود در کمربند حیات را بررسی کردیم. (البته غیر از زمین) اما ممکن است در هر منظومه کمربندهای حیات متعددی وجود داشته باشد یعنی قلمرو حیات ابتدایی محدود به کمربند حیات دور هر ستاره نیست. اگر سیاره‌ای گازی اقماری بزرگ داشته باشد، نیروی جذر و مدی میان سیاره و اقمار درون این اقمار را گرم می‌کند. یعنی حتی اگر سیاره و قمرش نزدیک ستاره‌ای هم نباشند، انرژی مورد نیاز حیات ابتدایی تأمین خواهد شد. ۲- اروپا: سطح این قمر مشتری را اقیانوسی نیمه عمیق از آب فراگرفته و روی آن را لایه‌ای یخ ضخیم که شاید ضخامت آن ۱۰ تا ۱۵ کیلومتر باشد، پوشانیده است و این لایه یخ به دلایل مجاورت با خلأ همواره در حال شکست و ترمیم است. این قمر هم اندازه ماه زمین است و منبع گرمایی درونی آن در اثر مکش گرانشی مشتری و دیگر قمرها بر اروپا به وجود آمده است. این گرما یخ‌های زیرین را ذوب می‌کند، در عین حال فشار یخ‌ها باعث می‌شود آب بخار نشود، در نتیجه ممکن است نوعی از حیات در آب زیرین شکل گرفته باشد. شکلی از حیات که متفاوت از حیات شناخته شده زمین خواهد بود. چون ژرفای یخ به حدی است که نور خورشیدی از آن نمی‌گذرد بر همین اساس حیات وابسته به نور خورشید نمی‌تواند در آنجا شکل بگیرد. اینکه آیا حیاتی در آنجا آغاز شده و تا کجا متحول شده است را نمی‌دانیم. با شروع ماموریت مدارگرد جیمو (JIMO) و مطالعه قمرهای یخی مشتری، اطلاعات نسبتاً کامل تری را درباره احتمال حیات در اروپا به دست خواهیم آورد. تنها زمانی می‌توانیم با قطعیت از حیات در اروپا صحبت کنیم که ناسا موفق شود کاوشگری را به اروپا بفرستد و با سوراخ کردن یخ ها، حیات دریایی را آزمایش کند که این امر با توجه به شرایط و ضخامت یخ به زودی امکان‌پذیر نیست.
(سطح یخی اروپا، شیارهای موجود یخ‌های ترک خورده سطح اروپا را از دید فضاپیمای گالیله در سال ۱۹۹۸ نشان می‌‌دهد.) ۳- تیتان: این قمر با قطری معادل ۵۱۵۰ کیلومتر دومین قمر بزرگ منظومه شمسی و حتی از سیاره‌های پلوتون و عطارد نیز بزرگ تر است. اما مهم‌ترین ویژگی آن وجود جو قابل توجه آن است که از نظر ترکیبات و فشار سطحی به زمین بسیار شبیه است. جو هر دو از نیتروژن (۱۷ درصد برای زمین و ۹۰ تا ۹۷ درصد برای تیتان) تشکیل شده و فشار جو در تیتان ۵/۱ برابر فشار جو در زمین است. البته دومین گاز فراوان در زمین اکسیژن و در تیتان متان است. دورتا دور جو تیتان تا ارتفاع ۷۰۰ کیلومتری سطح غباری از ذرات متان وجود دارد. در عکس‌هایی که کاسینی اخیراً از این قمر بااهمیت گرفته نواحی تیره و روشن بسیاری دیده می‌شد. نواحی تیره احتمالاً دریاهای اتان و متان هستند که در دمای ۱۷۹- درجه سطح تیتان به وجود آمده‌اند و نواحی روشن باید قاره‌هایی بر سطح آن باشند. به دلیل دمای بسیار کم تیتان، احتمال وجود حیات در آن وجود ندارد اما این قمر ترکیبات آلی یعنی بلوک‌های سازنده حیات را در خود جای داده است. بنابراین نمونه‌ای عالی برای بررسی شرایط آغازین حیات است، یعنی چیزی شبیه زمین در ۵/۴ میلیارد سال پیش که اکنون می‌توان سیر تکوین حیات را بر روی نمونه‌ای آزمایشگاهی مطالعه کرد. حال چگونه بر روی چنین قمری با اوضاع محیطی نه چندان مساعد حیات شکل می‌گیرد؟ تیتان یکی از مهم‌ترین عامل‌ها را دارا است و آن جوی پایدار است که مانند یک حفاظ محیط درون قمر را از فضای بیرون آن جدا می‌کند. مورد بعدی مانند پیدایش حیات ابتدایی بر روی زمین است. پرتوهای فرابنفش در برخورد با تیتان باعث شکسته شدن مولکول‌های نیتروژن، متان و سایر مولکول‌ها می‌شود و در نتیجه ترکیبات آلی بعدی شکل می‌گیرد. در نهایت چگالی ابرها به حدی می‌شود که امکان ریزش باران‌های هیدروکربنی را روی قمر بالا می‌‌برد که در صورت روی دادن این پدیده مهم، دریاچه‌ها و رودهایی از ترکیبات آلی سطح این قمر را می‌‌پوشاند. بنابراین شرایط حیات ابتدایی در مجاورت مولکول‌های آلی مساعد تر می‌شود و در آن صورت ما شاهد آن چیزی خواهیم بود که در حدود ۵/۴ میلیارد سال پیش در زمین آغاز شده است، تاکنون به چنین موجودات هوشمندی ختم شود. بسیاری از این حدسیات بعد از فرود هویگنس و تجزیه و تحلیل کامل داده‌های ارسالی آن قطعی خواهد شد. با توجه به آنچه در بالا ذکر شد می‌‌بینیم احتمال این که در جای دیگری از منظومه شمسی هم بتواند شکل بگیرد صفر نیست. چنانچه شواهد حاکی از آن است که در زمانی دوردست در مریخ حیاتی ابتدایی وجود داشته و اکنون ممکن است در قمر اروپا ایجاد شده باشد و در آینده‌ای دور هم احتمال ایجاد آن بر تیتان وجود دارد، پس باید امیدوار باشیم که ما در این کیهان تنها نخواهیم بود.

منبع:forum.p30world.com

بدیهی است هنگامی ‌که سیارات از گاز و گرد و غبار ایجاد می‌شوند، مولکولهای آلی موجود در این ماده نابود می‌شوند. یعنی آنکه برای ظاهر شدن موجودات زنده در یک سیاره لازمست که ابتدا، ترکیبات پیش حیاتی در همان کره به وجود آید. به نظر می‌آید که حتی پخش گسترده مولکولهای آلی در فضای بین ستاره‌ای نمی‌تواند پیدایش حیات آلی را در سیاراتی مانند زمین تضمین نماید، حتی پیشگویی در این باره که حیات بتواند در اجسام فضایی دیگر ظاهر گردد، مشکل است. زیرا علم هنوز نمی‌تواند توضیح دهد که چگونه فرآیند حیرت انگیز تشکیل و سازمان‌ یافتگی خود به خود ماده، صورت می‌گیرد.

تمدن فرازمینی
بنا بر عقیده اخترفیزیکدان بلندپایه شوروی سابق ایوسیف شکلوفسکی (Iosif Shklovsky) شاید بتوان تصور نمود که تمدن زمینی در کهکشان ما و حتی در ابرکهکشان منحصر بفرد باشد. استدلال او چنین است: اگر فرض کنیم که تمدنهای بسیاری در جهان موجود هستند. در آن صورت آنها به دلیل اینکه طبیعتا دارای تکامل یکسانی نیستند، باید دارای امکانات علمی ‌و فنی متفاوتی باشند. به بیان دیگر باید تمدنهایی عقب مانده‌تر و پیشرفته‌تر از ما وجود داشته باشد. به ویژه باید حداقل چند تمدن بسیار پیشرفته یافت شود که بتواند انرژی‌های معادل انرژی کهکشان‌هایشان را مهار کند.
میزان فعالیت علمی‌ چنین تمدنهایی به اندازه‌ای است که زمینی‌ها نمی‌توانند از آنها بی‌خبر باشند. ولی از آنجا که زمینی‌ها نتوانسته‌اند نشانه‌هایی از اینگونه فعالیت‌ها را کشف نمایند، بنابراین چنین تمدنهایی وجود ندارد و اگر چنین تمدنهایی وجود ندارد، بطور کلی امکان موجودیت تمدنهای فرازمینی از بین می‌رود. زیرا در غیر اینصورت باید برخی از این تمدنها به تمدنهای بسیار پیشرفته تبدیل شود. علل کشف نشدن موجود فرازمینی دانشمندان دیگر بر این عقیده دارند که علت کشف نشدن تمدنهای دیگر این نیست که آنها وجود ندارند، بلکه این مسئله دلایل دیگری دارد. وسولد تروئیتسکی (Vsevold Troitsky) عنصر وابسته فرهنگستان علوم شوروی سابق فرضیه‌ای را به شرح زیر پیشنهاد نموده است:

مدل جهان داغ در حال انبساط، اولین مرحله تکامل را به نحوی مجسم می‌سازد که هیچ ستاره، سیاره و حتی مولکول و یا اتم وجود نداشته است (پیدایش جهان). تمام اینها پس از گذشت مدتی طولانی ایجاد شدند. بنابراین شرایط ضروری برای پیدایش موجودات زنده در مرحله خاصی از تاریخ جهان تکمیل گردد. طبق فرضیه تروئیتسکی پس از آن حیات عملا بطور هم‌زمان در اجسام فضایی مختلف به وجود آمد. مفهوم این مطلب آنست که هیچ تمدنی پیشرفته‌تر از تمدن زمینی وجود ندارد. به همین دلیل ما نمی‌توانیم اثری از آنها پیدا کنیم.
علل تکامل موجود فرازمینی
طبق نظر دانشمندان فعالیت تمدنهای دیگر در فضا در هر مرحله‌ای از تکامل که باشند، باید به وسیله مشکلات مربوط به تأمین انرژی محدود گردد. به عنوان مثال ایجاد فرستنده رادیویی نیرومند برای برقراری ارتباط با موجودات هوشمند دیگر در جهان، به وسیله فرستادن علائم در تمام جهات به انرژی عظیمی ‌نیاز دارد که می‌تواند موجودیت این تمدن را به مخاطره اندازد. به علاوه، این طرح مستلزم تلاشهای فراوانی است، در صورتی یک تمدن می‌تواند از عهده چنین طرحی برآید که آن را ضروری تشخیص دهد. بنابراین این مسئله هنوز در دوره بررسی است. هیچ تمدنی در خارج از سیاره ما کشف نشده است و امیدی برای کشف حتی یکی از آنها بسیار ضعیف است. مفهوم چنین جستجویی چه است؟ به گفته پژوهشگر دانشگاهی، جی.آی. نان (G.I.Naon) از فرهنگستان علوم استونی، تحقیق درباره مسئله تمدنهای فرازمینی به ما کمک می‌کند که به نحو بهتری به مطالعه خودمان بپردازیم. بشریت در تکامل خود به مرحله‌ای قدم نهاده که بیش از هر وقت، از وحدت خود با جهان آگاه است، او می‌داند قوانین فیزیکی حاکم بر سیاره‌اش با قوانینی که بر بقیه جهان حکمفرماست، یکسان است.
امروزه دانستن این قوانین بدین مفهوم است که بتوانیم وظیفه و کارمان را به طور موثری طرح ریزی کنیم و آینده خود را بر مبنای اطلاعات علمی ‌پیش بینی نمائیم. تحقیق درباره مسئله تمدنهای فرازمینی در سطح کنونی علوم طبیعی، یکی از موثرترین راههای دست یافتن به هدفهایمان است. بطور کلی با تلاش برای دانستن درباره امکان موجودیت تمدن‌های دیگر، درباره موجودیت خود در فضا می‌آموزیم و تمدن خود را از چیزی که بازتاب این تمدن در آینه کیهانی است، مطالعه می‌نماییم زمانی که بشر زمینی در علوم ارتباطات آنقدر پیشرفت نکرده است که بتواند بیرون از محیط زیست خودش را ببیند و بتواند با آن محیط رابطه‌ای برقرار کند صرفاً به این دلیل نمی‌تواند بگوید در آن بیرون هیچکس نیست چنین تفکری ناشی از نخواستن و نتوانستن و فرار از دانستن است بلکه بهتر آنست که بگوید هنوز چشم و گوش بشر آنقدر قوی نشده‌اند تا آن بیرون را ببینند و درک کنند اما واقعیت چیست؟ واقعیت این است که تکنولوژی ارتباطات ما هنوز آنقدر پیشرفت نکرده که بتوانیم چهان اطرافمان را بفهمیم در این راستا باید بگویم سرعت نهایی ارتباطات ما سرعت نور است که در مقیاس فضایی تقریباً فاقد ارزش است چرا؟ چون در ارتباط با نزدیکترین ستاره یعنی آلفا سنتائوری ارسال و دریافت یک پیام ما حدود نه سال وقت می‌‌برد اما در همین حال اگر پیاممان را بخواهیم به سوی دیگری از کهکشان خودمان ارسال کنیم هزاران سال وقت خواهد گرفت و طبیعتا چنین تکنولوژی در ارتباطات فرازمینی نا کارآمد است و مثل این می‌‌ماند که ما بایستیم و همانند صدها سال پیش فردی را از فاصله چند صد کیلومتری با فریاد زدنمان با خبر کنیم به نظر شما آیا این احمقانه نیست پس در اینجا بهتر است تصور کنیم که موجودات فرا زمینی پیشرفته پیامهایشان را فراتر از سرعت نور و با سیستم‌های پیشرفته تر از ما به فضا می‌‌فرستند که ما به علت ندانستن این تکنولوژی نسبت به آن کور هستیم و قادر به دریافت آن نیستیم کما اینکه همین حالا ممکن است ما در معرض پیامهای بیشمار اینچنینی از فضا باشیم .

این مسئله که آیا حیات آلی در جای دیگری از جهان وجود دارد و اینکه آیا ممکن است تمدن ماوراء زمینی وجود داشته باشد، موضوع مهمی ‌برای دانشمندان و عموم مردم بوده است. با وجود چنین واقعیتی که هیچ موجود زنده‌ای در خارج از سیاره ما کشف نشده، علوم طبیعی جدید به قدری پیشرفت نموده‌اند که اکنون می‌توان این مسئله را بر مبنای علمی ‌مستحکمی ‌بنیان نهاد. پژوهشهایی در این مورد به وسیله دانشمندانی که در بسیاری از زمینه‌ها فعالیت دارند، در دست اجرا است.

علل امکان وجود زندگی فرازمینی
ابتدا به نظر می‌آید که اطلاعات علمی ‌موجود، امکان پخش گسترده حیات هوشمند در جهان را کاملاً تصدیق می‌نماید. اولا اگر موجودات زنده به طور طبیعی ضمن تکامل سیاره ما در زمین به وجود آمده‌اند، چنین تصوری منطقی است که تکامل مشابهی می‌تواند در اجسام فضایی دیگر از نوع زمین صورت گیرد. نکته دوم این است کربن که اساس شیمیایی ماده زنده است، یکی از فراوانترین عناصر در جهان است. نکته سوم بدین شرح است که به وسیله روش اخترشناسی مولکولی ثابت گردیده سنتز مولکولهای آلی پیچیده که از آن حیات آلی می‌تواند به وجود آید، در توده‌های گاز و گرد و غباری که فضای بین ستاره‌ای را اشغال نموده‌اند، انجام می‌گیرد. ولی تمام این مطالب در قلمرو استدلال نظری هستند، بگونه‌ای که واقعیت این مسئله بسیار پیچیده‌تر است.

منبع:forum.p30world.com

موجودات فضایی به زمین آمده اند !

داستان از سال 1357 آغاز شد. در آن سال شکل های دایره ای عجیبی، در گندمزاری در انگلستان پیدا شدند. به زودی شاید شد که بشقاب پرنده ای از این گندمزار به هوا برخاسته و جای آن به صورت دایره ای از گندم های له شده باقی مانده است که ناشی از چرخ زدن بشقاب پرنده، در زمان بلند شدن است. این شکل های عجیب و هنرمندانه به زودی در کشتزار های دیگر هم دیده شدند. اما همه این ماجرا، از یک شوخی در بعد از ظهر یک روز تابستانی، شروع شده بود. سه دوست که مشغول صحبت درباره بشقاب های پرنده بودند، تصمیم گرفتند برای تفریح دایره های بزرگی وسط گندمزار ها، بسازند و ببینند که چه اتفاقی می افتد ! به این ترتیب سرگرمی شبانه دایره سازی با کار دو هنرمند دیگر عمومی شد. دایره های ساده ای که آنها می ساختند توجه دانشمندان سراسر جهان را به خود جلب کرد. در این فاصله هنرمندان دیگری هم به آنها پیوستند و در این کار از آنها پیشی گرفتند. این واکنش زنجیره ای ادامه یافت تا آنجا که به اسرار آمیزترین، پدیده فوق طبیعی قرن تبدیل شد و سالانه هزاران گردشگر را به گندمزار ها، می کشاند. این پدیده آنقدر جذاب بود که حتی سبب شد تا یک فیلم سینمائی درباره آن ساخته شود. پس از چند سال، هنرمند دیگری به نام " مت ریندلی " در انگلستان دوباره این شیطنت ها را از سر گرفت. او شک نداشت که این دایره ها ساخته ی انسان است و قصد داشت، نشان دهد که ایجاد گندم دایره ها چقدر آسان است.
او در یک شب به همراه دوستش وارد گندمزار شده بود و با استفاده از راه رفتن روی یک طناب، گندم ها را در دایره ای بزرگ، له کرده بود. دو روز بعد کشاورز آن کشتزار، به مقامات مسئول وجود این شکل عجیب را گزارش داد. ریدلی موفق شده بود که نخستین قربانی را فریب دهد. او کار خود را با روش های بهتری ادامه داد. اما وقتی ریدلی با تالیف مقاله ای با نام " اطلاعات گمراه کننده دولتی " به کار خود اعتراف کرد، هیچ کس به او توجه نکرد و حتی او را جاسوس و کلاهبردار خواندند ! مطبوعات همچنان این دایره ها را فضایی می دانستند. آنها ادعا می کردند که ایجاد دایره ها با سر و صداهای غیر زمینی همراه است ! و حتی کارشناسان می توانند دایره های اصلی را از تقلبی تشخیص دهند ؟! اکنون سالها از این ماجرا می گذرد اما هنوز افرادی وجود دارند که معتقد هستند که ایجاد گندم دایره ها کار موجودات فضایی بوده است. اخیرا ماجرای مشابهی در روسیه به وقوع پیوسته است. بار دیگر مسئله گندم دایره ها توسط افراد خرافاتی و نا آشنا به علم مطرح شد. اینبار مردم روسیه، عوامل دیگری مانند گرداب های پلاسمائی، میدان های عجیب نیرو و حتی شیطان را عامل ایجاد گندم دایره های اخیر می دانند.گویا دوباره این شیطنت ها از سر گرفته شده است

منبع:tebyan.net

1.تجربه بعد از طوفان:نام من ( لیندون)است ودر ( سا سکس) استرالیا زندگی میکنم . مدتی پیش وقتی سگ هایم را بعد از طوفان برای هواخوری برده بودم . اتفاق خیلی عجیبی برایم افتاد . وقتی طوفان تمام شد توجهم به آسمان جلب شد. دو ستاره برخلاف بقیه ستارگان نور سرخ رنگی داشتند و سوسو میزدند و کاملا نزدیک سطح زمین بودند. این نورها تقریبا ده دقیقه ادامه داشتند تا این که من تصمیم گرفتم به خانه برگردم . وقتی به سوی خانه می رفتم به عقب نگاه کردم و دیدم که نور آن دو ستاره خیلی شفاف و سرخ شده است. بعد ستاره کوچکتر به سمت ستاره بزرگتر رفت. نور هر دوتایشان مثل ضربان نبض کم و زیاد میشد. بعد ستاره کوچکتر دوباره به جای قبلی خود بازگشت و پس از چند ثانیه به سرعت برق جهش کرده و به سوی آسمان رفت و ناپدید شد و کمی بعد خط سرخ رنگی که از آن باقی مانده بود نیز محو شد.چیزی که میدیدم برایم باور کردنی نبود به همین خاطر با خود گفتم حتما شاید اشتباه کردم. ولی روز بعد در روزنامه ها خواندم که زنی یک بشقاب پرنده در آسمان دیده است. این زن حتی پنجره های این بشقاب پرنده را نیز دیده بود.
2. حادثه در اودسا: 32 سال پیش بود . برای اینکه بتوانم قرضم را بدم خیلی کار کرده بودم . خیلی خسته بودم. به همین خاطر وقتی به خانه رسیدم کمی خوابیدم . آن روز یک روز آفتابی تابستانی بود و تمام اتفاقات در روز روشن افتاد.مادربزرگ من در جنوب شهر (اودسا) زندگی میکرد . وقتی خواب بودم او به همسرم تلفن زد و گفت: به استنلی بگو برود بیرون را نگاه کند . یک بشقاب پرنده دارد به سمت خانه شما میاید. من خارج از شهر زندگی میکنم و آن موقع خانه های زیادی آن جا نبود . وقتی بیدار شدم نشستم و در این مورد فکر کردم و با خود گفتم مادر بزرگ آدم جدی است. او شوخی نمیکند. بیرون رفتم به اطراف نگاه کردم و ناگهان در سمت غرب شهر ، درست بالای برج رادیو و درست در یک مایلی خانه ام آن را دیدم ، هیچ صدایی نداشت من و همسرم خیلی هیجان زده بودیم . به سمت رادیو دویدم و آن را روشن کردم و موج ها را عوض کردم در یکی از موج ها گوینده داشت می گفت: شنوندگان عزیز الآن درست بالای سر ما یک بشقاب پرنده است. این بشقاب پرنده تقریبا بیست دقیقه همان بالا بود. من و همسرم با اتومبیل به سمت برج رادیویی رفتیم . با سرعت در اتوبان پیش می رفتیم . بعد به یک جاده میان بر رسیدیم که به سمت محل بشقاب پرنده می رفت . وقتی کمی جلوتر رفتیم اتومبیل خاموش شد و به هیچ صورتی روشن نمی شد.فکر می کنم این کار طرف بیگانگان صورت گرفته بود. بشقاب پرنده به رنگ استیل بود چرخی زد و به سمت شمال رفت و به سرعت از نظر ما پنهان شد .
3. تعطیلات در لهستان: این حادثه تابستان امسال اتفاق افتاد . زمانی که برای تعطیلات به (کوزوو) در لهستان رفته بودیم. ما هر شب بعد از شام برای پیاده روی با چند نفر از اعضای فامیل بیرون میرفتیم . آن شب هم به دشت و هم به جنگلی که در نزدیکی محل اقامتمان بود بود رفتیم .هوا تاریک بود و ما فقط با نور چراغ قوه می توانستیم جلوی پایمان را ببینیم. یکی از پسر عموها یک دفعه گفت:سمت چپمان روی دشت گردباد شدهاست. به آنجا نگاه کردم ولی چیزی ندیدم.چند دقیقه بعد دوباره همان حرف را زد من دوباره با بی حوصلگی به آنجا نگاه کردم و برخلاف تصورم چشمم به گردبادی افتاد که انگار تازه شکل گرفته بود . آن گردباد به شکل سه حلقه دیسک مانند بود که بزرگترین آنها بالاتر از همه قرارداشت و هر سه با سرعتهای متفاوتی به دور خود میچرخیدند . اول زیاد مشخص نبودند ولی وقتی بیشتر به آنها نگاه کردم واضح تر شدند . کمی از آسمان روشنتر بودند ، پدرم نور چراغ را به روی آن شیء انداخت . انگار آن حلقه ها فلزی بودند چون ار نور چراغ قوه انرژی گرفتند و رنگشان مثل رنگهای شبرنگ براق شد . همه مان ترسیدیم و به سرعت به خانه برگشتیم. ولی آن شی هم دنبالمان آمد ، دیگر مطمین شده بودیم که این نورمتعلق به چیزی زمینی نیست .وقتی به خانه رسیدیم هنوز آنجا بود روز بعد هوا با همیشه فرق میکرد آن روز باد تندی میوزید و از صبح یک درخت شکسته روی جاده افتاده بود . نمی دانم آن چیزهایی که در آسمان دیدیم چه بودند ولی برای پذیرفتن وجود موجودات فرازمینی برای متن کافی بودند.

منبع:forum.niksalehi.com

رابرت شکلی را عموماً طنازترین نویسنده‌ی علمی‌تخیلی دنیا می‌دانند. او در آثارش غالباً تکنولوژی و یا دست‌مایه‌های دیگرِ ادبیات علمی‌تخیلی و فانتزی را با زبان ابسورد هجو می‌کند. «آن روز که فضایی‌ها آمدند» یکی از مشهورترین داستان‌های کوتاه او است که در رأس آثار طنز او قرار دارد و اثری است که در عین اختصار، مباحثی متنوع نظیر آینده‌ی بشر، برخورد با فضایی‌ها، فردیّت بشر و حتا تأویل متن را در بر گرفته است. البته بهتر است خواننده خود سراغ متن برود و حرفِ بیش از این گفته نشود.
یک روز یک مردی آمد دم در خانه. قیافه‌اش خیلی شبیه قیافه‌ی آدم‌ها نبود، هر چند داشت روی دو پا راه می‌رفت. چیزی توی قیافه‌اش لنگ می‌زد. طوری بود که انگار توی فر آب کرده باشند و بعد یک‌دفعه منجمد شده باشد. بعدها فهمیدم این حالت چهره‌اش میان این رده از بیگانه‌ها که موسوم به سینـِستر (Synester) بودند عادی بود و پیش آن‌ها خیلی هم زیبایی منحصربه‌فردی تلقی می‌شد. خودشان به این نوع قیافه می‌گفتند «چهره‌ی مذاب» و در مسابقات زیبایی‌شان اغلب مواقع اهمیت خاصی پیدا می‌کرد. گفت: «شنیده‌ام نویسنده هستید.»
گفتم درست شنیده. چرا باید راجع به هم‌چو چیزی دروغ گفت؟
گفت: «نباید به این گفت خوش‌شانسی؟ من هم داستان‌خَر هستم.»
گفتم: «شوخی بی شوخی.»
«داستان ندارید که بخواهید بفروشید؟»
خیلی رک و راست بود. تصمیم گرفتم من هم همین طور باشم.
گفتم: «بله. دارم.»
گفت: «خب! خیلی از این بابت خوشحالم. شهرتان برای من عجیب است. فکرش را که بکنی سیاره‌ی عجیبی هم دارید. اما ویژگی‌های شهر است که گیج می‌کندَم. لباس‌های مختلف و این جور چیزها. به محض این که رسیدم این‌جا، به خودم گفتم ‹مسافرت خیلی خوب است، اما کجا می‌روم کسی را پیدا کنم که به من داستان بفروشد؟›»
قبول کردم: «مشکلی است برای خودش.»
گفت: «خب، برویم سر اصل مطلب، چون که کارهای زیادی باید انجام بدهیم. دلم می‌خواهد با یک رمان کوتاه ده‌هزارکلمه‌ای کارمان را شروع کنیم.»
بهش گفتم: «چیز خوبی گیرتان می‌آید. تا کِی می‌خواهید؟»
«ته هفته کار را می‌خواهم.»
«معذرت می‌خواهم این موضوع را پیش می‌کشم: درباره‌ی پول چطور با هم کنار بیاییم؟»
«برای رمان ده‌هزارکلمه‌ای، هزار دلار می‌دهم. شنیده‌ام در این قسمت از کره‌ی زمین مزنه‌ی ِ کار ِ نویسنده همین است. این‌جا زمین است دیگر؟»
«زمین است و هزار دلار شما هم مقبول. فقط بگویید قرار است از چه بنویسم؟»
«به خودتان واگذار می‌کنم. هر چه باشد، شما نویسنده‌اید.»
گفتم: «همینی که شما گفتی. پس برای شما مهم نیست موضوعش چه باشد؟»
«حتا یک ذره. هر چه باشد، خودم که قرار نیست بخوانمش.»
گفتم: «معقول است. دلیل ندارد برای شما اهمیت داشته باشد.»
نمی‌خواستم آن محور ِ بحث را بیشتر از این دنبال کنم. فرض را بر این گذاشتم کسی بالاخره قرار است کار را بخواند. معمولاً برای رمان‌ها این اتفاق می‌افتد.
پرسیدم: «چه حقوقی را از اثر می‌خواهید؟» این را به این دلیل پرسیدم که مهم است آدم با این مسایل، حرفه‌ای برخورد کند.

مشاهده دایره های بزرگ در مزارع ... شکل های عجیب و چشمگیر ... موجودات فضایی ...

5 سال پیش فیلمی ساخته شد به نام نشانه ها. این فیلم، که توسط ام. نایت. شیامالان نوشته و کارگردانی شده بود، درباره ی خانواده ی کوچکی در حومه ی یک شهر بود که تصاویر عجیبی در مزارع خود مشاهده کردند و بعد هم مشخص شد که آنها کار موجودات فضایی بوده اند ...

اما حالا، در سال 2007، واقعا چنین چیزی اتفاق افتاده! در مزاع روستاییان اروپایی شکل های دایره وار بزرگ و زیبایی دیده می شود که درست کردن آنها از عهده ی هیچ انسانی بر نمی آید و همه هم در مدت یک شب به وجود آمده اند ... کمی تعجب برانگیز نیست؟ یا حتی دلهره آور؟؟؟ برای اینکه این موضوع را بهتر درک کنید، توصیه می کنم به سایت زیر سری بزنید:

http://forum.p30world.com/showthread.php?t=39972

اما واقعیات نشان می دهد که UFO ها (Unidentified Flying Object) و آدم فضایی ها، چندان هم تخیلی نیستند. تحقیقات زیادی در این باره انجام شده و می شود. حتی در برخی دانشگاهها رشته ای به نام UFOlogy تدریس می شود!!! ( برای اطلاعات بیشتر سری به این سایتها بزنید: www.ufoarea.com  www.ufoevidence.org  www.ufomystic.com )

 هر چند وقت یکبار از همین شهرهای کشور خودمان خبر می آید که چندین نفر، چند شی نورانی را در آسمان مشاهده کرده اند.

یک صحنه در همان فیلم Signs وجود داشت که صحنه ای از یک جشن تولد در برزیل را نشان می داد که ناگهان سر و کله ی یک موجود بلند قد و سبز رنگ پیدا می شود و بچه ها فرار می کنند ... این صحنه، به واقعه ی وارگینا اشاره دارد که در یکی از شهرهای کشور برزیل به وقوع پیوسته است. طی این واقعه، یک موجود فضایی ( که ابتدا توسط سه زن در حال پیاده روی و سپس توسط یک سری بچه ها رویت می شود ) توسط نیروهای ارتش دستگیر می شود. اما دولت برزیل هر گونه شواهدی را تکذیب می کند.

منطقه ای در یکی از قسمتهای ایالات متحده وجود دارد که به Area 51 معروف است. در این «منطقه»، که برای مدتی ( اشتباها ) مناظر آن از Google Earth قابل رویت بود، تحقیقات و آزمایشهای عجیبی انجام می شود که عده ای آنها را مربوط به موجودات فرا بشری می دانند.

با وجود این شواهد و داستانها و فیلمهای متعددی که وجود موجوداتی، جدای از آنچه روی زمین است، را تایید می کنند ( از جمله «روز استقلال»، «جنگ دنیاها» و ... ) هنوز این امر به طور کامل به تایید سازمان معتبری نرسیده است. یا شاید هم این اطلاعات باید برای جلوگیری از شورش مردم، مخفی نگه داشته شوند ...

منبع:vinnie.blogfa.com

وزارت دفاع بریتانیا برای نخستین بار آرشیو محرمانه ای از اسناد مربوط به مشاهده اشیای ناشناس پرنده را در اختیار عموم قرار داده است.این اسناد که می توان آنها را از سایت “آرشیو ملی” بریتانیا دانلود کرد، به دوره زمانی بین سال های ۱۹۷۸ تا ۱۹۸۷ مربوط می شود.

از جمله این اسناد می توان به تصاویر نورهای عجیب و غریب در آسمان و همچنین اجرام غیرمعمول که توسط مردم، نیروهای مسلح و ماموران پلیس مشاهده شده، اشاره کرد.

در میان نوشته ها، خاطرات مردی وجود دارد که جزئیات “تماس فیزیکی و روانی” خود را با موجودات فضایی سبز رنگ از هنگام کودکی توضیح می دهد. نویسنده می گوید که یکی از آن موجودات به نام “آلگار” هنگامی که در سال ۱۹۸۱ می خواست با دولت بریتانیا تماس برقرار کند، توسط موجودی از یک نژاد دیگر کشته شد.

هشت فایلی که در دسترس عموم قرار داده شده بخشی از ۲۰۰ سندی است که در چهار سال آینده منتشر خواهد شد. در ماه اول این اسناد به صورت مجانی قابل دانلود است.سخنگوی آرشیو ملی بریتانیا گفت که این اسناد پس از دریافت درخواست های متعدد، طبق “قانون آزادی اطلاعات” و در راستای شفافیت سازمانی توسط وزارت دفاع بریتانیا منتشر شده است.

بیشتر این اسناد که قبلا محرمانه بودند، شامل نامه هایی است که مردم به ادارات و مقامات دولتی، از جمله وزارت دفاع و نخست وزیر وقت مارگارت تاچر، فرستاده بودند.در یک سند دیگر، تجربه های یک مرد ۷۸ ساله آمده است و گفته می شود که وی در سال ۱۹۸۳ در منطقه همشایر بریتانیا موجودات فضایی را دیده است.

او گفته است که وارد سفینه فضایی شده و سپس موجودات فضایی درباره سنش از او پرسیده اند. بعد به او گفته شده: “می توانی بروی. تو برای کاری که ما در نظر داریم خیلی پیری.”

در خبری دیگر آمده است که ستاره شناس ارشد واتیکان گفته است که نمی توان منکر وجود حیات در مریخ شد. گابریل فیونز، در روزنامه واتیکان نوشت که موجودات هوشمند مخلوق خداوند می توانند در فضا وجود داشته باشند.این پدر روحانی مسئول رصد خانه واتیکان و یک ستاره شناس مشهور است. به گفته او جستجو برای یافتن حیات در فضا، با ایمان به خداوند در تناقض نیست.

شاید موجودات بیگانه هزاران سال پیش از سیاره ما دیدار و با پیشینیان ما صحبت کرده باشند. بدیهی است که نیاکان ما در آن زمان نه چیز زیادی درباره عالم می دانستند و نه درک و فهمی از یک فناوری بسیار پیشرفته داشتند. به این سبب آنها شاید این بیگانگان نیرومند را به عنوان خدایان خویش می انگاشتند. این مسئله ای است که حداقل نویسنده سوئیسی اریک فون دنیکن از دهها سا ل پیش در نوشته های خود ادعا کرده است.نخستین کتابش در این باره که در سا ل 1968 انتشار یافت به یکباره او را مشهور کرد. این کتاب خاطراتی در باره آینده نام داشت. او در این کتاب ادعا کرد که بسیاری از چیزهایی که در نظر باستان شناسان اسرار آمیز و معما گونه جلوه می کند در واقع توصیف و نمایش ناشیانه وقایع و حوادثی اند که در زمان اجداد و نیاکان ما اتفاق افتاده و برای آنها درک ناشدنی و نامفهوم بوده اند.

دنیکن پس از آن کتابهای زیاد دیگری در زمینه های مشابه نوشت. او انبوهی از اسناد ، مدارک و شواهدی را برای ادعاهای خود مطرح کرد. اگر ما نوشته های او را باور کنیم بیگانگان خارج از زمین نه تنها بارها از زمین دیدار کرده اند بلکه به طور چشمگیری در وقایع و فرایندهای زمینی دست داشته اند. به ادعای این نویسنده موجودات بیگانه با روشهای فناوری ژنتیکی عوامل وراثتی ما را تغییر دادند تا نبوغ و استعدادمان را افزایش دهند. آنها در ساخت اهرام ثلاثه مصر کمک کردند و به انسان اختر شناسی ، کشاورزی و پزشکی آموختند و حتی بعضی از انتخاب شدگان را به سفرهای فضایی کوتاه بردند.

شمار زیاد اسناد و مدارکی که دنیکن در کتابهای خود می آورد در نظر اول محکم و قانع کننده به نظر می رسند که در ادامه به توضیح برخی از آنها می پردازیم.


منبع:p30lords.com

آیا در کرات دیگر حیات وجود دارد؟ این سوالی است که سالها ذهن دانشمندان را به خود مشغول داشته است و دانشمندان زیادی در تلاش اند که پاسخی برای آن بیابند. اما برای پاسخ به این پرسش باید ابتدا معنی حیات را بدانیم.

از نظر ما انسانها حیات به معنی وجود شرایط حاکم بر زمین (که همانا وجود آب و اکسیژن ) است. اما این پندار قدیمی که گویا زندگی تنها تحت شرایطی شبیه به شرایط حاکم بر کره زمین می تواند وجود آید نادرست و غیر علمی است. واقعیت آن است که حتی بر روی کره زمین هم موجوداتی زندگی می کنند که نیازی به اکسیژن ندارند. این نوع موجودات را باکتری های غیر هوازی می نامند. مقدار معینی اکسیژن برای این باکتری ها حکم زهر را دارد و کشنده است. یا به عنوان مثال کاملا" منطقی به نظر می رسد که اگر تصور کنیم که آب شدیدا" رادیواکتیو سترون و عاری از هر گونه زندگی است. اما حقیقت آن است که انواعی از باکتری ها قادرند خود را با این آب مرگبار که در اطراف هسته راکتورهای اتمی جاری است وفق داده و سازگار با آن به زندگی ادامه دهند.

آزمایشی که دکتر زیگل دانشمند آلمانی انجام داده همناک و شگفت آور است. دکتر زیگل در آزمایشگاه خود شرایطی کاملا" شبیه به شرایط موجود در جو سیاره مشتری ایجاد نمود و در این محیط مرگ آور که هیچ گونه شباهتی با محیط های مناسب برای ایجاد و رشد و زندگی بنابه تعریف رایج و مرسوم آن ندارد انواعی از باکتری ها و قارچها پرورش داد و عجیب آنکه آمونیاک و متان و هیدروژن این باکتری ها و قارچها را نابود نکرد . آزمایشهای پروفسور هینتون و دکتر بلوم از دانشگاه بریستول انگلستان نیز به نتایج حیرت انگیز مشابهی منجر گردید. این دو دانشمند لارو نوعی پشه را ساعتها در دمایی حدود یکصد درجه سانتیگراد حرارت داده و سپس آنها را بلافاصله در هلیوم مایع که برودتی معادل برودت خلاء کیهانی دارد غوطه ور ساختند. دانشمندان آنگاه لارو پشه ها را در معرض اشعه پر انرژی قرار داده و در آخر دوباره آنها را به محیط عادی زندگی خود برگرداندند. آنچه غیر ممکن به نظر می رسید عملی شد. لاروها روال عادی و بیولوژیک زندگی خود را از سر گرفتند و پس از مدتی پشه های سالمی از این لاروها بیرون آمدند. ما باکتری هایی را می شناسیم که در دهانه آتشفشان و در مجاورت گدازه ها زندگی می کنند و باکتری های دیگری را سراغ داریم که از سنگ تغذیه می کنند و نیز انواعی را می شناسیم که آهن تولید می نمایند. انبوه سوالات بدون پاسخ بی وقفه در حال افزایش است.

آزمایشهای فراوانی در مراکز مختلف علمی در حال انجام است که روز به روز بر ادله و براهینی که نشان می دهد زندگی به هیچ وجه به شرایط حاکم بر سیاره ما وابسته نیست افزوده می گردد. ما قوانین و شرایط زندگی بر روی کره زمین را طی قرنهای متمادی بنیان و لازمه حیات پنداشته و کره زمین را مرکز خلقت و زندگی به حساب آورده ایم. باور عمیق به این پندار دورنمای شناخت بشر را کدر و معوج ساخته است. اعتقاد به این فرضیه افق دید کاشفین و پژوهشگران را محدود ساخته و آنها را وادار کرده است تا کائنات لایتناهی را با معیارها و سیستم فکری ویژه ما انسانها مورد بررسی قرار دهند. از سوی دیگر نحوه تفکر ما به سایر جانداران بدان معنی است که قبول کنیم موجودات هوشمند ساکن بر روی یک سیاره دیگر نیز به نوبه خود حق دارند شرایط زندگی خود را تنها معیار و محور حیات بدانند. به عنوان مثال اگر موجوداتی در برودتی معادل 150 تا 200 درجه زیر صفر زندگی می کنند حق دارند که این برودت مرگبار را پیش شرط و لازمه حیات بر روی سایر سیارات بدانند.

عده ای از دانشمندان عقیده دارند که موجودات زنده روی زمین از سیاره دیگری به زمین آمده اند . به عقیده برخی از آنها طی میلیاردها سال پیش شهابسنگی که حاوی موجودات تک سلولی بود با سطح زمین برخورد کرد و این موجودات تک سلولی از آن پس زمین را به عنوان خانه خود انتخاب کردند. این سلولها درآغاز اقیانوسهای نخستین را محیط امنی در برابر پرتوهای شدید خورشیدی برای خود یافتند. به این ترتیب زمین تبدیل به سیاره حیات شد. بعدها از این موجودات تک سلولی حیات چند سلولی تکوین یافت و در حدود 500 میلیون سال پیش حیات بر سطح خشکی های زمین نیز گسترش یافت زیرا که در این بین یک لایه هوا یعنی لایه اوزون در جو زمین به وجود آمده بود که موجودات خشکی زی را در برابر پرتوهای خطرناک خورشید محافظت می کرد.

در سال 1996 دانشمندان شهابسنگی را کشف کردند که متعلق به سیاره مریخ بود و حدود 15 میلیون سا ل از عمر آن می گذشت. دانشمندان در این شهابسنگ کپسولهای میکروسکوپی ای پیدا کردند که شبیه به باقیمانده نوعی باکتری بود و به وضوح نشانگر وجود حیات در خارج از کره زمین است. خبر این کشف بزرگ در آن سا ل جهان علم را تکان داد.

اختر شناسان همه روزه در تلاش اند تا سیارات دیگری را در ورای منظومه شمسی کشف کنند و تا به امروز موفق شده اند تعداد زیادی سیاره را در منظومه های دیگر کشف کنند که این سیارات اندازه ای به مراتب بزرگتر از مشتری داشته اند. شاید در یکی از این منظومه ها سیاره ای مانند زمین وجود داشته باشد و شاید در این سیارات موجودات هوشمندی مانند ما انسانها در حال زندگی کردنند باشند. در کل ما از این گفته ها نتیجه می گیریم که حیات نمی تواند تنها تحت شرایط حاکم بر زمین شکل بگیرد. پس ما باید دور این گفته قدیمی را خط بکشیم و کیهان را از دید جدید دیگری کاوش کنیم.
منبع:p30lords.com

این تصویر فریمی است متعلق به یک قطعه فیلم معروف و جنجالی به مدت ۲ دقیقه و ۵۵ ثانیه که توسط فردی که خود را ((ویکتور)) معرفی کرده است و به صورت مخفیانه از پایگاه فوق سری (گروم لیک )واقع در منطقه ۵۱ مکانی که به گفته بسیاری از محققین مرکز ازمایش های سری دولت امریکا در رابطه با بشقاب های پرنده است خارج شده است. در این فیلم از یک موجود فرازمینی - از نژاد خاکستری ها - تحقیقاتی به عمل می اید.

ویکتور اذعان کرد چنانچه هویت اصلی او فاش شود بلافاصله توسط دولت به قتل خواهد رسید. (ادعای وی درست بود چرا که بسیاری از کسانی که اقدام به افشای این مسایل کرده اند توسط دولت ایالات متحده به قتل رسیده اند.)او به بسیاری از شبکه های خبری مراجعه کرد تا فیلم را برای عموم پخش کنند. ابتدا به شبکه خبری فاکس Fox TV مراجعه نمود. اما ان شبکه به علت مشکلاتی که قبلا به خاطر پخش فیلم مستند کالبد شکافی موجود فرازمینی برایش به وجود امده بود از قبول ان فیلم سر باز زد. ان مشکلات بخاطر ان بود که پس از پخش فیلم جنجالی میان موافقان و مخالفان ان فیلم به پا خاست و باعث شد اعتبار شبکه فاکس در نظر مخالفان صحت فیلم خدشه دار شود. و کمپانی فاکس نمی خواست بار دیگر متهم به دروغ پراکنی شود. ضمن ان که پخش چنین اخباری برای شبکه های معروف امریکا خشم دولت ان کشور را برایشان به ارمغان می اورد.سر انجام شبکه ای مستقل در لوس انجلس به نام Rocket Home Pictures قبول کرد که در حضور یک کارشناس بشقاب های پرنده - دیوید مورتون - ان را برای عموم پخش کند . پس از پخش فیلم مورتون فیلم را برای بینندگان اینگونه تحلیل می کند: 

    فیلم صامت در محیطی نیمه تاریک فیلم برداری شده است. نیم رخ دو مرد نمایان است که یکی از انها یونیفرمی نظامی با یک درجه ستاره روی اپل شانه اش به تن دارد. و یک نفر دیگر که صورت خود را پوشانده و دست وی در تصویر مشخص است و به نظر می رسد که یک پزشک است. انها در محلی نشسته اند که سیمها میکروفونها و وسایل پزشکی در ان اتاق به چشم می خورد. نورهای ضعیفی نیز روی یک دستگاه چشمک می زند که به نظر میرسد ضربان یک قلب ضعیف را نشان می دهند. کل صحنه از پشت یک دیوار شیشه ای فیلم برداری شده است. طرف دیگر میز موجود کوچک قهوه ای رنگی با سر بزرگ و چشمان سیاه وجود دارد که چهره او برای هزاران نفر از ربوده شدگان اشناست. یک فرازمینی! وی سپس با بیان چند نشانه در حرکات ان موجود احتمال بیمار بودن ان را مطرح می سازد. ان گونه که از چهره ی وی پیداست دچار نوعی ناراحتی نیز می باشد.

 وی ادامه می دهد : پوستش صورتی مایل به قهوه ایست اما قسمت سر ان موجود بنفش رنگ است و اثراتی از کوبیدگی روی ان دیده می شود به طوری که احتمالا از نوعی ناراحتی در قسمت جمجمه رنج می برد. فیلم ادامه پیدا میکند و در ادامه شاهد نوعی تشنج شدید در ان موجود می شویم. در لحظه ای از فیلم دهان ان موجود به خاطر اعمال پزشکان باز شده و مقداری از محتوای اب دهانش به بیرون میریزد. در این لحظه دستگاه نمایش ضربان قلب ان موجود ناگهان به طرز عجیبی یک نوسان شدید را نشان میدهد. در این لحظه مردی که لباس نظامی به تن دارد علامتی می دهد و دو پزشک دیگر بلافاصله به کمک می ایند. این قطعه فیلم ناگهان در قسمتی که پزشکان مشغول مداوای ان موجود هستند به پایان می رسد

تا حالا شده شب بخوابی صبح بیدار شی ببینی نصف مزرعه ذرت یا گندمتو نیست و به جاش یه علامت هندسی هک شده . عجیبه ولی واقعیت داره . عکس هایی که می بینین گویای این حرف منه به نظر شما چی میتونه یه شبه همچیت علامت هایی به وجود بیاره . ( بعضی ها میگن آدم فضایی ها برای جهت یابی روی زمین این نشانه ها را می گذارند شما چی فکر می کنید ؟ )

هرکولس:

هرکولس یک قهرمان افسانه ای یونانی است که بسیار شجاع وقوی بود.او توانسته بود12کار غیرممکن را انجام دهد.او یک شیر ویک هیولا راکشته بود.او اصطبل خیلی کثیف پادشاه آوگیس را به راحتی در یک روز تمیز نموده بود.او به کمک تغییر مسیردورودخانه وفرستادن آب به میان اصطبل،این کار را کرد.هرکولس همه وظایفس را به خوبی انجام داده بود.یعنی همه12کاررا گه هیچ کس نمی توانست انجام بدهد،اوانجام داد.

جباریااوریون:

تصور شده که اوریون بزرگترین شکارچی در دنیا بوده اس.در برجها وصور فلکی بازویش را خیلی بلند کرده ویک چماق یا گرز را نگه داشته ویک شمشیر به کمربندش آویخته است.به نظر می رسد سگهای اوریون می خواهند پاشنه های اورا گاز بگیرند.آنها صورتهای فلکی کانیس بزرگ وکانیس کوچک(سگ بزرگ وسگ کوچک)هستند.بنا به افسانه،اوریون به وسیله یک عقرب نیش زده شد ومرد.وقتی صورت فلکی عقزب در قسمت دیگر آسمان نمایان می شود اوریون غروب می کند.

پرسیوس(برساوش):

پهلوان پرسیوس سر دیو مدوزا را برید.مدوزا به هرکس که نگاه می کرد اورا تبدیل به سنگ می نمود.طبق افسانه پرسیوس در نبرد با مدوزا زیرکانه سپری آینه سان به دست گرفت تا بدون اینکه مجبور شود مستقیما"به مدوزا نگاه کند ،جان اورا بگیرد درصورت فلکی پرسیوس،او سر مدوزا را در یک دست ویک سپر را در دست دیگر گرفته است. همین که پریوس سر از بدن مدوزا جداکرد اسب بالدار سفید(پگاسوس)از گردن مدوزا بیرون جهید.

پرسیوس  وقتی به خانه باز می گشت شاهزاده آندرومدا،دختر کیکاووس وملکه بر تخت(ذات الکرسی)را در زنجیر یافت که به سنگها بسته شده بود تا طعمه هیولای دریایی(قیطس)شود.برساوش با زیرکی،کله مدوزا را در برابر چشمان قیطس گرفت که باعث شد هیولای دریایی به سنگ تبدیل گردد.به این ترتیب آندرومدا(زن در زنجیر)را از خطر مرگ رهانید.

شلیاق:

این دستان از ارتباط این صورت فلکی با چنگ آریون سخن میدارد،اما بقیه بیشتراز چنگ اورفئوس،پسر خدای آپولووکالیوپ، یکی از الهه های ذوق وادب صحبت می کنند.او با اوریدایس کمی پس از ازدواج توسط گزش ماری زندگی را بدرود گفت.اورفئوس از شدت غم وغصه به اعماق زمین رفت وتنها چنگش را به همراه برد.او می توانست در سطح زمین حیوانات ودختران را افسون سازد ودر زیر زمین،سربروس ،سگ چند سر،کارن،کشتی بان رودخانه استپکس ،ماری با پوشش خز وسرانجام حکمران زیر زمین،جهان مردگان را طلسم کرده بود.آنها تصمیم گرفتند که اوریدایس را به زمین برگردانند به شرطی که او پشت سر همسرش راه برود و اورفئوس نیزبه پشت سرش نگاه نکند.اوریدایس اشتباها"می دود واورفئوس پشت سرش رانگاه می کند او با انجام این کار هرگز بخشیده نشد.او همسرش را دید.آنها به سمت یکدیگر آمدند اما پس از آنکه اوریدایس اورا در آغوش گرفت ذوب شد.اورفئوس 7ماه سرگردان بود ودر این مدت آواز می خواند وچنگ می نواخت درختان وگلها به دنبال او راه می افتادند وجانوران وپرندگان برای شنیدن آوازش دورش جمع میشدند.یک دسته از زنان مست ودیوانه با او برخورد نمودند واو از نزدیکی به آنها امتناع کرد.آنها نیز به او حمله ور شدند وموهایش را کندند واعضای بدنش را تکه تکه کردند وسرش را با خود به جزیره لسبوس بردند.باقیمانده جسدش در تریس دفن گردید.آپولو از بهشت به زمین آمد وچنگ را در آسمان نهاد.

اسد :

: در افسانه ها آمده است که او مشهور به شیر نمیا ( Nemea ) بوده و بدست هرکول کشته شده است. نمیا شهری بوده که این شیر در آنجا در غاری دو دهنه رندگی میکرده است. او یک شیر زخم ناپذیر بود که از قول برخی از داستانها توسط غول تیفون یا سگ Orthrus و یا بخاطر Selene خدای ماه زخم ناپذیر شده بود. آپولودورس می گوید: این شیر فرزند تیفون، بزرگترین هیولای عالم است.
هرکول در اولین ماموریت خود زمانی که با تیرکمان به سوی او تیری رها کرد متوجه شد که تیرها به او کارگر نیست. هرکول به تعقیب شیر رفت ولی شیر در غارش مخفی شد سپس هرکول دو ماه به جستجوی شیر پرداخت و او را در غار پیدا کرد و گروه خود را بهمراه حیوانات به درون غار برد و یک دهنه غار را بست و به طرف دهنه ی دیگر رفت و با شیر درگیر شد و گلوی او را گرفت و خفه اش کرد. هرکول برای پوست کردن حیوان از پنجه های خود او استفاده کرد و پوستش را کند و بعنوان غنیمت جنگی برتن نمود و بعد از آن لاشه شیر را گرفت و بروی شانه های او جشن پیروزی برپا کرد.
در عین حال کاری که از هرکول سر زد دقیقا بوسیله گیل و گمش خدای خورشید نیز انجام شده بود. برخی می گویند که ارتباط این صورت فلکی با خدای خورشید حاصل انطباق این صورت فلکی در منطقه البروج بابلی با انقلاب تابستانی است. صورت فلکی اسد در تاریخ مصر جایگاه طلوع خورشید پس از آفرینش آن میباشد و از این رو به آن خانه خورشید نیز می گویند.

در ضمن این شئ ذیشعور طوری قرار گرفته بود که مسیر هواپیما را سد نکند و چنین می نمود در یک موقعیت استراتژیک قرار گرفته تا در صورت لزوم از خود دفاع نماید .

بیشترین پرسشی که در چند هفته اخیر دریافت شد (منظور در روزنامه شرق)، در باره موجودات فضایی و بشقاب پرنده‌ها بود. نگارنده علیرغم اینکه تمایلی به بررسی موضوعی که از اصل و اساس غیرعلمی و خیالی است، نداشت؛ اما ناچار دید که مطالب این هفته را به آن اختصاص دهد.

انسان از دیرباز در اندیشه یافتن و شناختن موجودات ذی‌شعور دیگری در روی زمین و یا در آسمان‌ها بوده است. کنجکاوی قابل ستایش و سیری‌ناپذیر، در طول هزاران سال انسان را خسته و مأیوس نکرده است. اما تاکنون نتیجه همه این کاوش‌ها فقط «هیچ» بوده است و هنوز از پس این زمان درازآهنگ بر روی نقطه آغاز ایستاده‌ایم. آگاهی‌هایی که انسان امروز از بزرگی و عظمت غیر قابل تصور کیهان، با گستره‌ای در حدود چهارده میلیارد سال نوری دارد، به او اجازه نمی‌دهد و نباید هم بدهد که بپندارد خود به تنهایی باهوش‌ترین موجود جهان است. این احتمالی غیر علمی نیست که تصور کنیم به همان نسبتی که جهان پیرامون ما از ما بزرگتر و بسی پرشمارتر است، موجودات دیگری نیز وجود داشته باشند که هم از نظر تعداد و تنوع و هم از نظر توانایی‌های فکری از ما پیشی داشته باشند. همچنین ممکن است که این موجودات تصور شده ما، نه در فاصله‌ای بسیار بعید که حتی در نزدیکی ما باشند. اما درکی که ما از پدیده هنوز غیرقابل توصیف و تعریف‌ناپذیر «زمان» و «مکان» داریم، با درک آنان متفاوت باشد و این خود موجب ناکارآمدی ابزارهای «شناخت‌شناسی» ما از آنان شود. ما بر روی زمین با جاندارانی آشنا هستیم که طول عمر آنان از چند ساعت تا چند صدسال متغیر است. آیا همه آنان از مفهوم زمان همان درکی را دارند که ما داریم؟ آیا موجوداتی وجود دارند که عمر آنان کسری از ثانیه یا حتی هزاران سال باشد؟ در اینصورت آیا ما قادر به درک حضور آنان خواهیم بود؟ اینها و بسیاری احتمال‌ها و اندیشه‌های دیگر که در اینجا فرصت پرداختن بدان نیست، پرسش‌هایی حل نشده اما کماکان زنده و پویا در ذهن بشر هستند.

در سال 1969 سفینه <آپولو >11 به ماه فرستاده شد. گروه فضانوردان از جمله <آرمسترانگ>، <کالینز> و <اولدرین> پس از چندین ساعت حرکت به سوی ماه، خبر دادند که چند گلوله نورانی اطراف پایه‌های سفینه هستند و با همان سرعت به دنبال آن حرکت می‌کنند. این گزارش کارکنان مرکز کنترل را نگران کرد. سه روز گذشت و هیچ انفجاری رخ نداد و آنها به ماه رسیدند.
دستیار آرمسترانگ سالها بعد در این باره می‌گفت: <گلوله‌های نورانی در فاصله سه فوتی ما بودند. سه بشقاب پرنده به قطرهای پانزده تا سی‌متر. مثل این که از یک مخزن اصلی جدا شده بودند. صداهای عجیبی از فرستنده‌ها می‌آمد. آرمسترانگ موج فرستنده را عوض کرد و به اوپراتور گفت: <می‌خواهم بدانم جریان چیه؟> اوپراتور خبر نداشت چه شده است و پرسید: <چی شده؟ آنجا اوضاع خوبه؟> یکی از فضانوردان گفت: <قربان، یک چیزهای بزرگی کنار دهانه انفجار سفینه هستند. خداوندا! مثل این‌که روی آن نشسته‌اند. انگار از روی ماه دارند به ما نگاه می‌کنند.> پنج ساعت بعد که روحیه‌ها کمی بهتر شد آرمسترانگ و اولدرین تصمیم گرفتند از سفینه خارج شوند و به کالینز گفتند در سفینه آماده بماند تا در صورت بروز خطر به سرعت از ماه فرارکنند. دو فضانورد از سفینه خارج و در تاریکی گم شدند. در حالی که خانواده‌هایشان با چشمان هراسان بر روی زمین به مونیتورها خیره مانده بودند. زمان به کندی میگذشت تا این‌که بالاخره آرمسترانگ و اولدرین باز گشتند و آرمسترانگ آن جمله تاریخی را گفت <برای یک مرد قدم کوچکی است ولی برای بشریت پرشی بلند.> آنها اثری از آن شی‌های فضایی پیدا نکرده بودند اما سالهای پس از آن فضانوردان بارها و بارها چیزهای مشکوکی را در اطراف خود دیده‌اند.

آیا فضایی‌ها وجود دارند؟
در حالی که هرگز سند مطمئنی از وجود موجودات سیارات دیگر در دست نیست ولی بسیاری از مردم نمی‌توانند قبول کنند که در کهکشانی به این بزرگی که اندازه آن در حدود صد هزار سال نوری است، هیچ موجود زنده دیگری نباشد. این موضوع تا حدی پیش رفته است که در سالهای اخیر توجه خیلی‌ها به دولت آمریکا و ارتباط آن با فضایی‌ها جلب گشته و در این رابطه داستان‌های زیادی بر سر زبانها افتاده و فیلم‌های زیادی ساخته شده است و راست یا دروغ افراد بسیاری گزارش داده‌اند که با چشمان خود آدم فضایی‌ها را دیده‌اند.

بیش از پنج میلیون سال است که هرازگاهی اخباری از رویت بشقاب پرنده‌ها و انسانهای فضایی گزارش شده است. تاکنون هزاران برگ پرونده محرمانه برای اثبات وجود این پدیده‌ها تحت بررسی قرار گرفته‌اند ولی هنوز هم بسیاری از جوانب مربوط به <فضایی‌ها> ناشناخته باقی مانده است. موضع دانشمندان نسبت به این گزارشات نیز وضعیت را بغرنج‌تر می‌نماید. به نظر می‌رسد که آنها میل دارند این حرف‌ها را رد کنند ولی باز هم چندان به حرف خود اطمینان ندارند. فضایی‌ها ارتباط نزدیکی به ارتش، علوم و سیاستهای تحقیقاتی قدرتهای جهانی دارند و این موضوع در برخی از مدارک محرمانه موسسات سری دولت‌هایی همچون آمریکا مثل Cia، Fbi، وزارت اطلاعات، ناسا و > Noradفرمانداری دفاع هوایی آمریکای شمالی) وجود دارد.


برخی بر این باورند که این موسسات نه تنها از وجود فضایی‌ها آگاه هستند بلکه سعی دارند تکنولوژی‌هایی شبیه به تکنولوژی فضایی‌ها را نیز بسازند و ظاهرا به دانشمندان گفته شده است چشم خود را بر روی این موضوع ببندند و در نتیجه موسسات سری به راحتی آزمایشات مخفی خود را انجام می‌دهند.
<لئوناردو اسپرینگ> فضایی‌شناس آمریکایی از طریق منبعی موثق >که میل دارد نامی از او ذکر نشود) مدرکی به دست آورد که حکایت از وجود موجودات فضایی داشت. این مدرک متعلق به شانزدهم جولای سال 1947 است و ظاهرا قطعه‌ای از یک <شی پرنده> است. در آن سال پس از کشف این شی وقتی واحدهای نظامی و نیروی هوایی آمریکا این قطعه را مورد بررسی قرار دادند، به این نتیجه رسیدند که به دلایل مختلفی ممکن نیست ساخت کشور آمریکا باشد و با اطلاعات دقیقی که دارند، شوروی نیز نمی‌توانسته آن را بسازد. وقتی کارشناسان نظامی آن شی را دقیق‌تر مورد بررسی قرار دادند، قطعه‌ای شبیه به یک موتور اتمی درون آن یافتند. احتمالا این نیروگاه شبیه به یک تبادلگر حرارتی عمل می‌کرده است. یک قطعه پرنده نیز در قسمت جلویی این شی قرار دارد. دلایلی در دست است که نشان می‌دهد این شی با کنترل از راه دور هدایت می‌شده است. آیا این وسیله دلیلی بر وجود آدم فضایی‌های کاملا پیشرفته نیست؟ و به گفته این محقق جالب اینجاست که آن موسسات سری ابرقدرت‌های دنیا از این وسیله بهره گرفته‌اند و از روی آن بمب‌های اتمی را ساخته‌اند.

منبع:khodemoni.ir

وزارت دفاع بریتانیا برای نخستین بار آرشیو محرمانه ای از اسناد مربوط به مشاهده اشیای ناشناس پرنده را در اختیار عموم قرار داده است.
این اسناد که می توان آنها را از سایت "آرشیو ملی" بریتانیا دانلود کرد، به دوره زمانی بین سال های ۱۹۷۸ تا ۱۹۸۷ مربوط می شود.
از جمله این اسناد می توان به تصاویر نورهای عجیب و غریب در آسمان و همچنین اجرام غیرمعمول که توسط مردم، نیروهای مسلح و ماموران پلیس مشاهده شده، اشاره کرد.

در میان نوشته ها، خاطرات مردی وجود دارد که جزئیات "تماس فیزیکی و روانی" خود را با موجودات فضایی سبز رنگ از هنگام کودکی توضیح می دهد. نویسنده می گوید که یکی از آن موجودات به نام "آلگار" هنگامی که در سال ۱۹۸۱ می خواست با دولت بریتانیا تماس برقرار کند، توسط موجودی از یک نژاد دیگر کشته شد.

هشت فایلی که در دسترس عموم قرار داده شده بخشی از ۲۰۰ سندی است که در چهار سال آینده منتشر خواهد شد. در ماه اول این اسناد به صورت مجانی قابل دانلود است.

سخنگوی آرشیو ملی بریتانیا گفت که این اسناد پس از دریافت درخواست های متعدد، طبق "قانون آزادی اطلاعات" و در راستای شفافیت سازمانی توسط وزارت دفاع بریتانیا منتشر شده است.
بیشتر این اسناد که قبلا محرمانه بودند، شامل نامه هایی است که مردم به ادارات و مقامات دولتی، از جمله وزارت دفاع و نخست وزیر وقت مارگارت تاچر، فرستاده بودند.
در یک سند دیگر، تجربه های یک مرد ۷۸ ساله آمده است و گفته می شود که وی در سال ۱۹۸۳ در منطقه همشایر بریتانیا موجودات فضایی را دیده است.

او گفته است که وارد سفینه فضایی شده و سپس موجودات فضایی درباره سنش از او پرسیده اند. بعد به او گفته شده: "می توانی بروی. تو برای کاری که ما در نظر داریم خیلی پیری."
در خبری دیگر آمده است که ستاره شناس ارشد واتیکان گفته است که نمی توان منکر وجود حیات در مریخ شد. گابریل فیونز، در روزنامه واتیکان نوشت که موجودات هوشمند مخلوق خداوند می توانند در فضا وجود داشته باشند.

این پدر روحانی مسئول رصد خانه واتیکان و یک ستاره شناس مشهور است. به گفته او جستجو برای یافتن حیات در فضا، با ایمان به خداوند در تناقض نیست.

منبع:khodemoni.ir

وزات دفاع انگلیس پرونده‌های مربوط به مشاهده "اشیای ناشناس پرنده" یا "یوفو‌ها" UFO را که سابقه آنها به دهه 1970 بازمی‌گردد، منتشر کرده است.

بنا بر عقیده اخترفیزیکدان بلندپایه شوروی سابق ایوسیف شکلوفسکی (Iosif Shklovsky) شاید بتوان تصور نمود که تمدن زمینی در کهکشان ما و حتی در ابرکهکشان منحصر بفرد باشد. استدلال او چنین است: اگر فرض کنیم که تمدنهای بسیاری در جهان موجود هستند. در آن صورت آنها به دلیل اینکه طبیعتا دارای تکامل یکسانی نیستند، باید دارای امکانات علمی ‌و فنی متفاوتی باشند. به بیان دیگر باید تمدنهایی عقب مانده‌تر و پیشرفته‌تر از ما وجود داشته باشد. به ویژه باید حداقل چند تمدن بسیار پیشرفته یافت شود که بتواند انرژی‌های معادل انرژی کهکشان‌هایشان را مهار کند.

میزان فعالیت علمی‌ چنین تمدنهایی به اندازه‌ای است که زمینی‌ها نمی‌توانند از آنها بی‌خبر باشند. ولی از آنجا که زمینی‌ها نتوانسته‌اند نشانه‌هایی از اینگونه فعالیت‌ها را کشف نمایند، بنابراین چنین تمدنهایی وجود ندارد و اگر چنین تمدنهایی وجود ندارد، بطور کلی امکان موجودیت تمدنهای فرازمینی از بین می‌رود. زیرا در غیر اینصورت باید برخی از این تمدنها به تمدنهای بسیار پیشرفته تبدیل شود. علل کشف نشدن موجود فرازمینی دانشمندان دیگر بر این عقیده دارند که علت کشف نشدن تمدنهای دیگر این نیست که آنها وجود ندارند، بلکه این مسئله دلایل دیگری دارد. وسولد تروئیتسکی (Vsevold Troitsky) عنصر وابسته فرهنگستان علوم شوروی سابق فرضیه‌ای را به شرح زیر پیشنهاد نموده است:

  بشقاب پرنده یا (یوفو) مخفف کلمهUnidentified Flying Object  به معنی جسم پرندة ناشناخته است و اصطلاحاً به اجرام ناشناس پرنده ای گفته میشود که معمولاً  بیضی شکل یا نعلبکی مانند بوده و در آسمان مناطق مختلف دنیا دیده میشوند. در مورد هویت این اجسام اصولاً دو نظر وجود دارد، نظر اول اینکه اینها سفینه های فضایی موجودات غیر زمینی هستند و نظر دوم اینست که این اجسام مجموعه ای از عوامل از جمله شهاب سنگ، بالن هواشناسی، خطای دید، هواپیماهای جاسوسی، و... هستند و به هر حال منشأ زمینی دارند، به عقیده من هر دو نظر درست است ، بسیاری از این اجسام چیزی به جز خطای دید، شهاب سنگ و یا وسایل پرندة ساخته دست بشر نیستند، ولی بدون شک بسیاری از موارد هم نمیتوانند منشأ زمینی داشته باشند چون بسیاری از(یوفو) هایی که گزارش میشوند دارای قابلیت هایی هستند که حتی از لحاظ تئوری هم هیچ وسیلة زمینی نمیتواند داشته باشد.همچنین بسیاری از موارد مشاهدة (یوفو) همراه با مشاهدة موجودات غیر زمینی و حتی ربوده شدن مشاهده کنندگان توسط موجودات غیر زمینی و انتقال آنها به داخل سفینة فضایی و انجام آزمایشات بر روی آنها بوده است

در 25 اوریل 1977 سرجوخه ارماندو والدوس در برابر چشمان حیرت زده سربازان زیر دستش در دل شب ناپدید شد. طبق اسناد محرمانه ارتش شیلی ان شب یک گلوله بزرگ نورانی در فاصله چند ده متری اتش اردوگاه سربازان ظاهر شده بود و انچخ بعد از ان اتفاق افتاد از طرف ازتش شیلی سخت پنهام نگاه داشته شد. حتی سرجوخه ارماندو والدوس و هفت سرباز زیر دستش را هم در سرویس های ویژه ارتش در جایی نامعلوم تحت نظر قرار دادند و به هیچ وجه اجازه ملاقات و تماس با کسی را نداشتند. در ماه مه 1978 سرجوخه ارماندو والدوس و سربازانش را به محل ان حادثه بردند.ارتش شیلی ورود به منطقه بازسازی شده را ممنوع کرده بود. بالاخره سرجوخه والدوس در 1978 به دلایل نامعلوم از ارتش استعفا داد. و امکان مصاحبه با وی فراهم گردید. مصاحبه کننده نویسنده کتاب ((علم و فرازمینی ها)) بود...

مصاحبه با سرجوخه ارماندو والدوس - محل : امریکای جنوبی شیلی

س : سرجوخه والدوس اکنون که 18 ماه از واقعه می گذرد ایا می توانید دوباره انچه به شما گذشته را شرح دهید؟

این تصویر فریمی است متعلق به یک قطعه فیلم معروف و جنجالی به مدت ? دقیقه و ?? ثانیه که توسط فردی که خود را ((ویکتور)) معرفی کرده است و به صورت مخفیانه از پایگاه فوق سری (گروم لیک )واقع در منطقه ?? مکانی که به گفته بسیاری از محققین مرکز ازمایش های سری دولت امریکا در رابطه با بشقاب های پرنده است خارج شده است. در این فیلم از یک موجود فرازمینی - از نژاد خاکستری ها - تحقیقاتی به عمل می اید.




ویکتور اذعان کرد چنانچه هویت اصلی او فاش شود بلافاصله توسط دولت به قتل خواهد رسید. (ادعای وی درست بود چرا که بسیاری از کسانی که اقدام به افشای این مسایل کرده اند توسط دولت ایالات متحده به قتل رسیده اند.)او به بسیاری از شبکه های خبری مراجعه کرد تا فیلم را برای عموم پخش کنند. ابتدا به شبکه خبری فاکس Fox TV مراجعه نمود. اما ان شبکه به علت مشکلاتی که قبلا به خاطر پخش فیلم مستند کالبد شکافی موجود فرازمینی برایش به وجود امده بود از قبول ان فیلم سر باز زد. ان مشکلات بخاطر ان بود که پس از پخش فیلم جنجالی میان موافقان و مخالفان ان فیلم به پا خاست و باعث شد اعتبار شبکه فاکس در نظر مخالفان صحت فیلم خدشه دار شود. و کمپانی فاکس نمی خواست بار دیگر متهم به دروغ پراکنی شود. ضمن ان که پخش چنین اخباری برای شبکه های معروف امریکا خشم دولت ان کشور را برایشان به ارمغان می اورد.سر انجام شبکه ای مستقل در لوس انجلس به نام Rocket Home Pictures قبول کرد که در حضور یک کارشناس بشقاب های پرنده - دیوید مورتون - ان را برای عموم پخش کند . پس از پخش فیلم مورتون فیلم را برای بینندگان اینگونه تحلیل می کند:

به گزارش ایسنا ، گوگل با همکاری مرکز پژوهشی آزمایشگاه نیروی جت ناسا ، قصد دارند اینترنت استانداردی برای برای فضا بسازند تا جایگزین سیستم های رادیویی یکبار مصرف شوند .
ارتباط در فضا مشکلاتی هم دارد ، زیرا گردش زمین موجب تغییر موقعیت فرستنده و گیرنده میشود و همچنین طولانی بودن مسافت هم یکی دیگر از این مشکلات است .

وینت سرف ( یکی از مدیران گوگل ) که در ایجاد اینترنت سهیم بوده قصد دارد پروتکل جدیدی ایجاد کند .
این پروژه ، اینترنت بینا سیاره یی نام دارد و در سال 2009 در خارج از ایستگاه فضایی بین المللی ، آزمایش خواهد شد .

منبع:technews.blogfa.com

شاید شما هم تا به حال خبر مشاهده اشیاء نورانی را در آسمان شنیده باشید. دوسال پیش بود که این خبر به اوج خودش رسید. اما به تازگی اخبار ضد و نقیضی در خبرگذاری هایه ما آمده که عده ای از اهالی کشورمون شیئی نورانی را که در ارتفاعات پاییین در حرکت بوده را مشاهده کردند که از سمت شمال کره زمین به سمت جنوب در حرکت است. وقتی از دانایان در این زمینه علت را جویا شدیم، هر دلیلی رو ذکر کردند، از شهاب سنگ تا بالن هایه جاسوسی و شفق هایه قطبی اما یه احتمال رو ذکر نکردند. احتمال ... احتمال .... احتمال وجود سفینه آدم فضایی ها. من دلایلی دارم که ثابت می کنم اون اشیاء نورانی آدم فضایی بودند. اگه نمی دونین بدونین که الان آدم فضایی هایه زیادی در ایران زندگی می کنن. و خودشون رو به شکل ما انسان ها در آوردن . شاید با نگاه اول متوجه نشین. اما من چند تا نقطه ضعف در آنها پیدا کردم که چهره واقعی اون ها رو نشون می ده.

هشدار دوم : از تمامی بیماران قلبی و افرادی که روحیه ضعیف دارم تقاضا می کنم که این مطلب رو ادامه ندن. آهای شما خواننده گرامی بیا اینجا ! بیا ...

خواننده گرامی : بله !

من : پخخخخ....

خواننده گرامی : آخ قلبم.

بله ببینین این خواننده سکته کرد.  من که می گم نخونین برایه همینه. من هیچ گونه مسئولیتی رو در قبال جان شما قبول نمی کنم. (هشدار آخر! )

UFO در زبان انگلیسی مخفف کلمات Unidentified Flying Object به معنی اشیا پرنده ناشناخته است. در مورد یوفو ها در ذهن شما یعنی هرکسی که موضوع اونها رو بدونه سوالات متعددی ایجاد میشه که خیلی از اونها جوابه مشخصی ندارند و اما اون سوالات :

چه کسانی می توانند یوفو ها را ببینند؟  چه منابع رسمی گزارش از حضور آن ها در جهان و حتی ایران داده اند؟ یوفوها چه شکلی هستند؟ با چه سرعتی حرکت می کنند؟ از چه جنسی هستند؟ از کجا آمده اند؟ آن ها بیشتر در چه زمان ها و مکان هایی دیده شده اند؟ آیا افرادی که با اینگونه موجودات ملاقات داشته اند مجروح شده اند؟ و یا اصلاً زنده هستند؟ همچنین اطلاعاتی در مورد اولین نفری که یوفو ها را دید و ... .

(شما هم اگر سوالی به غیر از این سوالات داشتید می تونید برای ما بفرستید تا ما جوابشو تو وبلاگ بدیم؛ مرسی)

در کشور ما (طبق معمول) متأسفانه مرکزی وجود ندارد که تحقیقات کاملی در مورد یوفو ها انجام داده باشد. اما در کشورهای دیگری از قبیل آمریکا سازمان های مختلفی از جمله ناسا روی ایــن موضوع کــار می کنند و آرشیو  بزرگی از موارد مشاهده یوفوها دارند.

منبع:ufoworld.blogfa.com

ام اولین فیلم صدادار اکسپرسیونیستی فریتز لانگ است. اکسپرسیونیسم نهضتی است در هنرهای تجسمی از جمله سینما که هدف آن نمایش دنیای درونی انسان اروپایی و به ویژه آلمانی دهه های نخستین قرن بیستم است. علل مختلفی در موجد شدن این هنر که طبعا یک مولفه روبنایی است نقش داشته اند. یکی از این عوامل جنگ جهانی اول و پیامدهای فاجعه بار آن برای آلمان بود که در آن جنگ شکست خورد. از مشخصات اکسپرسیونیسم برای ترسیم دنیای مورد نظر خود، دستکاری در واقعیت، دکورهای عجیب و غیرواقعی، سایه های کج و اغراق آمیز است و همه این عناصر موجب ترسیم فضای هراس انگیزی می شود که به نوعی تجلی دهنده درونیات آدم هایی است که در چنین فضایی زندگی و یا فی الواقع دست و پا می زنند. در فیلم ام، پیتر لوره قاتل روانی است که دختر بچه های معصوم را فریب می دهد و بعد آنها را می کشد. با توجه به زمان ساخت فیلم که سال ۱۹۳۱ است لانگ خطر شکل گیری نازیسم را به خوبی حس کرده بود. شکل و سبک روایی لانگ از یک سو متاثر از پیامدهای شکست آلمان در جنگ جهانی اول است و از سوی دیگر تکوین تدریجی نازیسم بوده است. در همان سال ها گوبلز که از سران بزرگ حزب نازیسم بود به فریتز لانگ پیشنهاد همکاری داد که در صورت پذیرش، سمت بزرگی به وی تفویض می شد. اما هنرمندی بزرگ چون لانگ که احساس و اندیشه اش یا چنین شرایطی در تعارضی انتاگونیستی قرار داشت، پیشنهاد گوبلز را نپذیرفت و راهی آمریکا شد. پیتر لوره پس از دستگیری در دادگاه می گوید که آنچه انجام داده است غیرارادی بوده است. وکیل تسخیری وی نیز همسو با این مدعا به حضار اظهار می دارد که او قبل از اینکه قاتل باشد، یک بیمار است. وکیل تسخیری پیشنهاد می کند به جای این که او را به دست جلاد بسپارید، تحویل بیمارستان دهید. سخن وکیل جای تامل دارد، زیرا این قاتل قربانی شرایط شده است. این شرایط همان بستر اجتماعی است که او در آن پرورش یافته است.

دستیابی به فضای بیکران از آرزوهای دیرینه بشر بوده است. 50 سال از پرواز نخستین انسان به مدار زمین می‌گذرد. ورورد به عصر فضا و بهره‌مندی از امکانات بالقوه و موهبات الهی آن ،میراثی است برای تمام بشر. فناوری فضایی که در روزهای آغازین بهانه‌ای برای رقابت‌های سیاسی و نظامی ابرقدرتهای آن روز جهان بود، رفته رفته جایگاه واقعی خود را در تمامی امور و شئون زندگی امروزی پیدا کرده به نحوی که برخورداری از فناوری فضایی تبدیل به یک الزام شده است. در این میان در چند سال گذشته گامهای مثبتی برای ورود بخش خصوصی به این حوزه برداشته شده است که بی شک نام پیشگامان این عرصه در تاریخ بشر به نیکی به جا خواهد ماند.
انوشه انصاری بانوی موفق و ممتاز ایرانی ، یکی از این بزرگان است. این زن دانشمند و علاقمند ایرانی با اراده بزرگ و بلند، تلاشی را آغاز کرده است که افقهای جدیدی به روی بشریت خواهد گشود. پرواز ایشان به ایستگاه بین‌المللی به عنوان تنها جایگاه استقرار انسان در فضا، افتخاری بس غرور‌آمیز برای تمام ایرانیان خواهد بود اما نباید تاثیر شگرف خدمات و فعالیتهای ایشان در رونق فعالیتهای فضایی در مقیاس عمومی و در سطح بین‌المللی را فراموش نمود.
سازمان فضایی ایران به عنوان متولی بخش فضا در کشور، ضمن حمایت از فعالیتها و خدمات ارزنده خانم انصاری در ترویج و توسعه فناوری فضایی آرزوی موفقیت و سلامت برای ایشان در سفر فضایی به ایستگاه بین‌المللی را دارد و امیدوار است سفر این بانوی ایرانی به ایستگاه فضایی بین‌المللی پیام آور صلح و شادی برای جامعه بشری باشد.

منبع:lahijnar.blogfa.com

جسم های پرنده ناشناخته یا همان ها که برخی دوست دارند آنها را «بشقاب پرنده» بخوانند، پدیده هائی هستند که گهگاه در آسمان ظاهر می شوند و فرضیه های گوناگونی درباره ماهیت آنها وجود دارد.

پیدایش این پدیده ها در آسمان ایران، به ویژه در سال های اخیر افزایش یافته است.

در سال ۱۳۵۵حضور یک جسم پرنده ناشناخته بر فراز شمیران در شمال تهران باعث بسیج بخشی از نیروی هوائی شد و دو فروند هواپیمای جنگنده  F-4 از پایگاه هوائی شاهرخی (نوژه ) در همدان به سوی تهران پرواز کردند تا درباره آن تحقیق کنند، ولی موفق به انجام این کار نشدند زیرا ، به گفته خلبانان، آلات دقیق و وسائل ارتباط رادیوئی هواپیما ها با نزدیک شدن به جسم ناشناخته از کار افتاد.

در سالهای ۱۳۸۲ ، ۱۳۸۳، ۱۳۸۴ و ۱۳۸۶ هم خبر های زیادی درباره رویت این جسم های پرنده ناشناخته در  مکان های مختلف درآسمان ایران گزارش شد.

آخرین رویت یک جسم بسیار نورانی۱۲ خرداد سال جاری بر فراز کرمانشاه بود که از ساعت ۲ بامداد به مدت چند ساعت در آسمان این شهر قابل مشاهده بود.

دکتر محمد حیدری ملایری ، «اخترفیزیکدان» رصد خانه پاریس، در مصاحبه ای با رادیو فردا، از فرضیه های گوناگونی که درباره این اشیای نورانی وجود دارند، می گوید:

نکته جالب در این تصویر این است که برای اولین بار این تصاویر در مزرعه کلزا ( گیاه روغنی زرد رنگ ) ایجاد شد.اینجا همان مکانی است که سال قبل،در مزرعه گندم، تصویر ایجاد شد !!!! صاحب زمین از ترس نیروهای شیطانی تصمیم گرفت دیگر گندم نکارد !!!! و در سال بعد گیاه کلزا کاشت ،ولی باز هم تصویر ایجاد شد !!! صاحب بدبخت، زمین مزرعه خود را به نازل ترین قیمت فروخت و فرار کرد !!!!

برای دومین هفته متوالی "میزبان" به قلم استفانی میر، عنوان پرفروش‌ترین کتاب هفته گذشته آمریکا را از آن خود کرد.

در این کتاب، موجودات فضایی به زمین حمله می‌کنند و بر ذهن و روح میزبانان خود یعنی انسان ها مستولی می شوند؛ در حالی که جسم آنها دست نخورده باقی می‌ماند. بیشتر افراد زمینی تسلیم فضایی ها می شوند؛ ولی در این میان زنی به نام ملانی استرایدر مقاومت می کند و اجازه نمی دهد این میهمانان ناخوانده، برذهن او مسلط شوند یا آرزوهای او را به سرقت ببرند.
"شریک زندگی‌ات را دوست بدار" نوشته «امیلی گیفین» در جایگاه دوم جدول پرفروش ها قرار دارد. این کتاب که برای نخستین بار در جدول دیده می شود، درباره روابط زوجی به نام الی و اندی است. الی رابطه خوبی با همسرش دارد؛ ولی با پیدا شدن سر و کله همسر سابقش، زندگی او دچار مشکلات فراوانی می شود. این رمان، تاییدی دیگر بر توانایی های امیلی گیفین و درخشش او در حوزه داستان های تخیلی است.

کتاب "یکشنبه در تیفانی" نوشته جیمز پاترسون و گابریل چاربونت که هفته پیش در رده دوم جدول پرفروش ها قرار داشت، این بار در جایگاه سوم قرار گرفت.

داستان این کتاب، حول محور زندگی دختربچه ای به نام "جین" می گردد که بسیار تنهاست؛ بنابراین "جین" با دوست خیالی خود "مایکل" روزگار را می گذراند؛ ولی این دوست خیالی در 8 سالگی، او را ترک می کند و جین باز هم تنها می ماند. در 30 سالگی با همه درخشش در صحنه تئاتر باز هم تنهاست تا اینکه با همسرش مایکل آشنا می شود و رویای کودکی او به تحقق می پیوندد. این کتاب برای سومین بار است که در لیست کتاب های پرفروش دیده می شود.

ماجرای بشقاب پرنده هایی که در تابستان پنجاه سال پیش در شهر رازول آمریکا فرود آمدند، همچنان موضوع بحث محافل علمی و غیرعلمی در آمریکا و سرتاسرجهان است. هرچند که دولت آمریکا بارها اعلام کرده است که حادثه رازول یک دروغ است، اما شواهد بسیاری وجود دارد که حکایت از آن می کند که موجودات فضایی واقعاً در سال 1947 در روی کره زمین و در شهر رازول فرود آمدند و مسایلی را آفریدند، فرانک کافمن هشتاد و یک ساله، یکی از ساکنان شهر رازول آمریکاست. او یکی از اندک شاهدان زنده حادثه «رازول» در تابستان 1947 است او می گوید به چشم خود دیده است که بشقاب پرنده ای سقوط کرد و اجساد سرنشینان فضایی آن را نظامیان آمریکایی جمع آوری کرده و با خود بردند. کافمن در ژوئیه 1947 که کارمند غیرنظامی پایگاه هوایی رازول بود از طرف فرماندهان این پایگاه مأموریت یافت تا ببیند چه چیزی در بستر خشک رودخانه، در شمال غربی شهر سقوط کرده است. او می گوید: «از نزدیک دو جسد موجود فضایی را دیدم که یکی در بقایای خرد شده بشقاب پرنده و دیگری روی سنگی در بستر رودخانه افتاده بود. آنها موجوداتی خوش قیافه، با صورت و پوستی به رنگ خاکستری بودند، صد و شصت و پنج سانتیمتر طول قدشان بود. با چشمانی که اندکی از حدقه بیرون آمده، گوش های کوچک، بینی کوچک بدون مو و ظاهر زیبا بودند.من نظامیان را دیدم که 5 جنازه را در کیسه هایی ریختند و در یک خودروی جیب گذاردند و بردند.»
علاوه بر آقای فرانک کافمن، شاهدان بسیار دیگری وجود دارند که خبر از وقوع اتفاقی خارق العاده در شمال غربی شهر رازول می دهند.
با این وصف، دولت و ارتش آمریکا بنا به دلایلی همیشه این حادثه را انکار کرده است. پایگاه هوایی رازول در روز هفتم ژوئیه سال 1947 در بیانیه ای مطبوعاتی اعلام کرد به یک دیسک پرنده دست یافته است اما ساعاتی بعد در همان روز، یک ژنرال نیروی هوایی در تگزاس گفت، شیء مورد بحث در واقع یک بالون هواشناسی بوده است. در همین ارتباط، خانم گلن دنیس، که در آن زمان یک تکنسین 22 ساله بود نیز می گوید: «در اوایل ژوئیه سال 1947 شاهد فعالیتهای عجیب در پایگاه هوایی ارتش بودم و پرستاری در پایگاه سرم داد زد و گفت: با حداکثر سرعتی که می توانی از اینجا برو.» او می گوید: پلیس نظامی وی را از پایگاه بیرون کرد و به او دستور داد که آرام باشد. اما پرستار روز بعد او را یافت و به او گفت: «موجودات کوچکی را کالبد شکافی کرده که وزن بدنشان به زحمت به 14 کیلو می رسید و چشمها و سربزرگ با چهار انگشت در هر دست داشتند که در انتهای هر انگشت یک زایده مکنده قرار داشت.» (در اینده درباره  شهر رازول باز هم خواهم نوشت )

در سال 1970 لایمادف که یک افسر بلند پایه کا .گ .ب بود به غرب پناهنده شد . او علاوه بر اسرار نظامی . حادثه ای را تعریف کرد که مدتها خبر اول تمام خبرگزاری های بزرگ شد . او پرده از رازی برداشت که برای انسان امروز باور کردنی نبود . او از سقوط بشقاب پرنده ای در جنگلهای سیبری خبر داد, و از ان بدتر چند نفری که خبر سقوط بشقاب پرنده را به ماموران امنیتی داده بودن همانجا کشته شدن تا خبر مخفی بماند . او همچنین از پایگاهای مخفی که در ان دانشمندان علوم مختلف به صورت شبانه روزی مشغول فعالیت هستن سخن گفت . او بعد از افشای این مسائل همیشه در هراس بود تا توسط  ماموران کا .گ . ب گشته نشود

مشاهده دایره های بزرگ در مزارع ... شکل های عجیب و چشمگیر ... موجودات فضایی ...

5 سال پیش فیلمی ساخته شد به نام نشانه ها. این فیلم، که توسط ام. نایت. شیامالان نوشته و کارگردانی شده بود، درباره ی خانواده ی کوچکی در حومه ی یک شهر بود که تصاویر عجیبی در مزارع خود مشاهده کردند و بعد هم مشخص شد که آنها کار موجودات فضایی بوده اند ...

اما حالا، در سال 2007، واقعا چنین چیزی اتفاق افتاده! در مزاع روستاییان اروپایی شکل های دایره وار بزرگ و زیبایی دیده می شود که درست کردن آنها از عهده ی هیچ انسانی بر نمی آید و همه هم در مدت یک شب به وجود آمده اند ... کمی تعجب برانگیز نیست؟ یا حتی دلهره آور؟؟؟ برای اینکه این موضوع را بهتر درک کنید، توصیه می کنم به سایت زیر سری بزنید:

http://forum.p30world.com/showthread.php?t=39972

اما واقعیات نشان می دهد که UFO ها (Unidentified Flying Object) و آدم فضایی ها، چندان هم تخیلی نیستند. تحقیقات زیادی در این باره انجام شده و می شود. حتی در برخی دانشگاهها رشته ای به نام UFOlogy تدریس می شود!!! ( برای اطلاعات بیشتر سری به این سایتها بزنید: www.ufoarea.com  www.ufoevidence.org  www.ufomystic.com )

 هر چند وقت یکبار از همین شهرهای کشور خودمان خبر می آید که چندین نفر، چند شی نورانی را در آسمان مشاهده کرده اند.

یک صحنه در همان فیلم Signs وجود داشت که صحنه ای از یک جشن تولد در برزیل را نشان می داد که ناگهان سر و کله ی یک موجود بلند قد و سبز رنگ پیدا می شود و بچه ها فرار می کنند ... این صحنه، به واقعه ی وارگینا اشاره دارد که در یکی از شهرهای کشور برزیل به وقوع پیوسته است. طی این واقعه، یک موجود فضایی ( که ابتدا توسط سه زن در حال پیاده روی و سپس توسط یک سری بچه ها رویت می شود ) توسط نیروهای ارتش دستگیر می شود. اما دولت برزیل هر گونه شواهدی را تکذیب می کند.

بیش از پنج میلیون سال است که هرازگاهی اخباری از رویت بشقاب پرنده‌ها و انسانهای فضایی گزارش شده است. تاکنون هزاران برگ پرونده محرمانه برای اثبات وجود این پدیده‌ها تحت بررسی قرار گرفته‌اند ولی هنوز هم بسیاری از جوانب مربوط به <فضایی‌ها> ناشناخته باقی مانده است. موضع دانشمندان نسبت به این گزارشات نیز وضعیت را بغرنج‌تر می‌نماید. به نظر می‌رسد که آنها میل دارند این حرف‌ها را رد کنند ولی باز هم چندان به حرف خود اطمینان ندارند. فضایی‌ها ارتباط نزدیکی به ارتش، علوم و سیاستهای تحقیقاتی قدرتهای جهانی دارند و این موضوع در برخی از مدارک محرمانه موسسات سری دولت‌هایی همچون آمریکا مثل CIA، FBI، وزارت اطلاعات، ناسا و > NORADفرمانداری دفاع هوایی آمریکای شمالی) وجود دارد.
برخی بر این باورند که این موسسات نه تنها از وجود فضایی‌ها آگاه هستند بلکه سعی دارند تکنولوژی‌هایی شبیه به تکنولوژی فضایی‌ها را نیز بسازند و ظاهرا به دانشمندان گفته شده است چشم خود را بر روی این موضوع ببندند و در نتیجه موسسات سری به راحتی آزمایشات مخفی خود را انجام می‌دهند.

بیشترین پرسشی که در چند هفته اخیر دریافت شد (منظور در روزنامه شرق)، در باره موجودات فضایی و بشقاب پرنده‌ها بود. نگارنده علیرغم اینکه تمایلی به بررسی موضوعی که از اصل و اساس غیرعلمی و خیالی است، نداشت؛ اما ناچار دید که مطالب این هفته را به آن اختصاص دهد.

انسان از دیرباز در اندیشه یافتن و شناختن موجودات ذی‌شعور دیگری در روی زمین و یا در آسمان‌ها بوده است. کنجکاوی قابل ستایش و سیری‌ناپذیر، در طول هزاران سال انسان را خسته و مأیوس نکرده است. اما تاکنون نتیجه همه این کاوش‌ها فقط «هیچ» بوده است و هنوز از پس این زمان درازآهنگ بر روی نقطه آغاز ایستاده‌ایم. آگاهی‌هایی که انسان امروز از بزرگی و عظمت غیر قابل تصور کیهان، با گستره‌ای در حدود چهارده میلیارد سال نوری دارد، به او اجازه نمی‌دهد و نباید هم بدهد که بپندارد خود به تنهایی باهوش‌ترین موجود جهان است. این احتمالی غیر علمی نیست که تصور کنیم به همان نسبتی که جهان پیرامون ما از ما بزرگتر و بسی پرشمارتر است، موجودات دیگری نیز وجود داشته باشند که هم از نظر تعداد و تنوع و هم از نظر توانایی‌های فکری از ما پیشی داشته باشند. همچنین ممکن است که این موجودات تصور شده ما، نه در فاصله‌ای بسیار بعید که حتی در نزدیکی ما باشند. اما درکی که ما از پدیده هنوز غیرقابل توصیف و تعریف‌ناپذیر «زمان» و «مکان» داریم، با درک آنان متفاوت باشد و این خود موجب ناکارآمدی ابزارهای «شناخت‌شناسی» ما از آنان شود. ما بر روی زمین با جاندارانی آشنا هستیم که طول عمر آنان از چند ساعت تا چند صدسال متغیر است. آیا همه آنان از مفهوم زمان همان درکی را دارند که ما داریم؟ آیا موجوداتی وجود دارند که عمر آنان کسری از ثانیه یا حتی هزاران سال باشد؟ در اینصورت آیا ما قادر به درک حضور آنان خواهیم بود؟ اینها و بسیاری احتمال‌ها و اندیشه‌های دیگر که در اینجا فرصت پرداختن بدان نیست، پرسش‌هایی حل نشده اما کماکان زنده و پویا در ذهن بشر هستند.

در روز نهم نوامبر سال 1929 دکتر خلیل الدم رئیس موزه ملی ترکیه دو قطعه پاره شده از یک نقشه جغرافیایی متعلق به پیری رئیس دریانورد شهیر عثمانی پیدا کرد. پیری رئیس در زمان حیات سمت امیرالبحری ناوگان دریای سرخ و خلیج فارس را به عهده داشت. او در سال 1513 در شهر گلیبولو ترسیم نقشه های جغرافیایی را آغاز کرد و در سال 1517 آنها را در سفری به استانبول به سلطان سلیم اول فاتح مصر تقدیم نمود. پیری رئیس حتی قبل از پیدا شدن این قطعات نیز به عنوان یک نقشه کش ماهر در ترکیه شهرت فراوان داشت. از او 215 نقشه دیگر نیز باقی مانده است که وی در کتابی به نام بحریه آنها را شرح داده و تفسیر کرده است. دو قطعه نقشه پیدا شده توسط خلیل الدم را که با رنگهای بارز بر رمی پوست آهو رسم شده اند را قطعاتی از نقشه کل جهان می دانند که به دست پیری رئیس ترسیم گردیده و از قرنها پیش مفقود الاثر محسوب می شد. در سالهای دهه 40 قرن حاضر کپی هایی از این قطعات نقشه در مقیاس وسیع تهیه شد و در اختیار موزه ها و کتابخانه های متعدد قرار گرفت. در سال 1954 این اوراق به دست آرلینگتن. اچ مالری کارتوگراف مشهور آمریکایی که به ویژه در بررسی و ارزیابی از نقشه های دریایی قدیمی تبحر و مهارت خاصی داشت رسید. نقشه های پیری رئیس مالری را بشدت تحت تاثیر قرار داد. چون بر روی آنها قاره قطب جنوب رسم شده بود که در سال 1513 هنوز کشف نگردیده بود. پیری رئیس در کتاب بحریه خود نوشته است که نقشه کامل جهان را از ترکیب 20 نقشه جزئی کوچکتر رسم کرده و برای ترسیم محدوده سواحل جزایر آنتیل نیز از یک نقشه متعلق به کریستف کلمب استفاده کرده است. که البته باید متذکر شد که تاکنون هیچ کس چنین نقشه ای که متعلق به کریستف کلمب باشد پیدا نکرده است. در کتاب بحریه در مورد قاره آمریکا جزییاتی ذکر شده که قطعا" برای پیری رئیس ناشناس بوده است. البته این احتما ل وجود دارد که رئیس جزئیات نامبرده را از کریستف کلمب که تازه در سال 1511 از سفر اکتشافی خود باز گشته بود کسب کرده باشد. از نظر تئوریک این تبادل تجربه امکان پذیر می باشد اما شخص پیری رئیس از بی نظیر بودن نقشه هایش کاملا" مطمئن بوده و در این مورد متذکر شده است که در حال حاضر هیچ کس نقشه ای مانند این نقشه در اختیار ندارد.

آرلینگتن مالری از همکار خود والترز که در انستیتوی نقشه برداری نیروی دریایی آمریکا کار می کرد درخواست کمک نمود. والترز به محض دیدن نقشه ها از دقتی که در تعیین و ترسیم فاصله های میان دنیای نو و کهن به کار رفته است شگفت زده شد. چون در آغاز قرن شانزدهم هنوز قاره آمریکا در هیچ نقشه ای رسم نشده بود. دقت کامل در تعیین محل جزایر قناری و جزایر آزور نیز برای والترز که در این زمینه کارشناسی مسلم محسوب می شد تعجب آور بود. او و مالری همچنین متوجه شدن که پیری رئیس در ترسیم نقشه ها یا از مختصات مرسوم در زمان خود استفاده نکرده و یا زمین را مانند گذشتگان صفحه ای مستوی فرض کرده بود. این امر پژوهشگران نامبرده را کنجکاو نمود و آن دو برای سر در آوردن از موضوع ،شبکه نقشه خوانی ویژه ای طراحی کردند و به کمک آن نقشه های قدیمی پیری رئیس را بر روی یک کره جغرافیایی مدرن منتقل نمودند.

ناسا مدت هاست اولویت برتر را به ماموریت هایی داده که این پرسش را دنبال می کنند. آیا حیات فرازمینی ممکن است در منظومه شمسی و فراتر از آن وجود داشته باشد یا خیر؟ این اولویت نشانگر اشتیاق عمومی است که در میانه دهه ۱۹۹۰ افزایش یافت. وقتی معلوم شد قطعاتی از مریخ که به صورت شهاب سنگ به زمین رسیده بودند، حاوی ساختارهایی ریز، یادآور حیات میکروبی هستند. تفسیر کامل آن ساختارها همچنان بحث انگیز باقی ماند، اما مسلم است که هیچ چیز بیش از کشف حیات بیگانه دیدگاه ما را از انسانیت و جایگاه مان در کیهان تغییر نمی دهد. در هدف ناسا برای اکتشاف کیهان یا آموزش و الهام بخشی به نسل بعدی دانشجویان علوم دشوار و مهندسی، هیچ چیزی بیش از جست وجوی حیات بیگانه نقش ندارد.
بداقبالی بیش از این نمی شود که منابع چشمگیری را صرف جست وجوی حیات بیگانه کنیم و آنگاه در صورت مواجهه، آن را تشخیص ندهیم.
جست وجوی حیات در کیهان با درک ما از حیات روی زمین آغاز می شود. این درک طی قرن گذشته فوق العاده رشد یافته است. حال دیگر بدیهی است که گرچه حیات زمینی به راحتی به میلیون ها گونه دسته بندی می شود، اما ساختار مولکولی زیست کره نشان می دهد که تمام ارگانیسم های آزمایش شده یک نیای مشترک دارند. هیچ دلیلی در دست نیست که باور کنیم (یا حتی ظنین شویم) حیات بیش از یک بار روی زمین پدید آمده است، یا اینکه حیات ساختارهایی بیومولکولی داشته که از ساختارهای مشترک موجود در حیات شناخته شده زمینی خیلی متفاوت بوده اند. تنها نمونه ما از حیات، در سیطره بر سیاره خویش کاملاً موفق بوده است.
زمین خود محیط های گوناگونی را عرضه می کند که برخی بنا به استانداردهای انسانی بسیار خشن هستند. درسی که از مطالعات بیوشیمی زمینی و دامنه زیست محیطی روی زمین گرفتیم آن است که حیات شناخته شده به آب مایع نیاز دارد. هر کجای زمین که یک منبع انرژی همراه با آب مایع یافت شود، حیات با تنوعی استاندارد هم حاضر است. این مشاهده تاکنون از طریق فرمان «در پی آب»، به هدایت ماموریت های ناسا در جست وجوی حیات در منظومه شمسی یاری رسانده است. محیط هایی که امکان وجود آب مایع در آن بوده یا هست در صدر فهرست محل هایی قرار دارند که برای ماموریت های ناسا برنامه ریزی شده اند. وقتی مکان هایی یافت می شوند که زمین شناسی آن نشانگر وجود تقریباً قطعی مقادیر عظیم آب مایع در گذشته باشد، هیجان ها بالا می گیرد.
به همان اندازه که این استراتژی عمل گرایانه است، به همان اندازه هم دانشمندان و افراد غیرحرفه یی به یکسان پرسیده اند که آیا ممکن است کوته بینانه یا «زمین مرکز» هم باشد. همان گونه که «کارل ساگان» اشاره کرد، شگفت آور نیست اگر ارگانیسم های کربن- بنیاد که اکسیژن تنفس می کنند و ۶۰ درصدشان از آب تشکیل شده، نتیجه بگیرند حیات باید مبتنی بر کربن و آب باشد و با اکسیژن آزاد سوخت وساز کند. عمق و گستره دانش ما از شیمی زمینی ما را وسوسه می کند تا بر کربن متمرکز شویم، چون حیات زمینی بر پایه کربن است و آن شیمی آلی که ما می شناسیم از شیمی محصول طبیعی قرن نوزدهم پدید آمده که بر پایه ایزوله کردن ترکیبات از طبیعت قرار داشت. اگر حیات زمینی مولکول هایی سیلیس- بنیاد را مهیا کرده بود، آنگاه دانش ما هم از شیمی سیلیس- بنیاد اکنون پیشرفته بود.

محمدوالا یزدانی؛ برای مایکل فلپس ثبت استانداردهای جدید معنایی ندارد. او فقط آمده رکوردها را یکی یکی بشکند. روزی که او در المپیک آتن شش طلا برد، مارک اسپیتز اسطوره امریکایی شنا که در المپیک 1972، هفت مدال طلا را درو کرده بود، لب به تحسین او گشود. حالا دیگر همه جهان او را می ستایند. در دنیایی که صدم ثانیه ها حیاتی اند، فلپس با اختلاف چهار ثانیه یی طلا می گیرد. حتی وقتی عینک شنایش دچار مشکل می شود این پسر 23 ساله امریکایی با شیشه های پر آب عینکش می رود و رکورد دنیا را می شکند. مسلماً در این شرایط هر ورزشکاری خوشحال می شود اما فلپس با ارتقا دادن رکورد جهان آن هم برای شش صدم ثانیه، اصلاً از خودش راضی نیست. انگار آن چالش های وحشتناک برای دیگر ورزشکاران، در چشمان فلپس کوچک ترین اهمیتی ندارد. بیخود نیست که کسی مثل الکساندر سوخوروکوف روس بعد از بردن مدال نقره المپیک و دور گردن انداختن آن در مدح فلپس، بهترین توضیح ممکن را ارائه می دهد؛«او آدمی عادی است اما شاید از سیاره یی متفاوت آمده باشد.» حالا او با بردن 11 مدال طلا در المپیک جاودانه شده است و تاریخ المپیک با قدمت 112 ساله اش را با نام خود عجین کرده است. شاید هر کسی جای او بود انگیزه اش را از دست می داد اما فلپس اصلاً این داستان ها را نمی فهمد؛«من هنوز بنزین زیادی داخل باکم دارم. هنوز سه مسابقه دیگر برایم باقی مانده پس بهتر است باکم را پر نگه دارم.» شاید به خاطر همین انگیزه است که همه دنیا بعد از جاودانه شدن فلپس در مدح او نوشتند.
---

وقتی محمدعلی در اوج قدرت قرار داشت یکی از رقبایش که مدام با او کل کل می کرد، یک شب خواب دید که محمدعلی را شکست داده است. او وقتی از خواب بیدار شد، به سمت او رفت و از کلی معذرت خواهی کرد. انگار در پکن هم این هفته چنین اتفاقی افتاده است، جایی که مایکل فلپس شناگر بزرگ امریکایی صبح روز چهارشنبه با قاطعیتی که فقط می توان آن را «عظیم الجثه» دانست، با بردن یازدهمین مدال طلای المپیکش تبدیل به بزرگ ترین ورزشکار این رقابت ها شد. او دهمین طلایش را در رشته 200 متر پروانه و فینال آن به دست آورد. او روز سه شنبه به راحتی هر چه تمام تر نهمین طلای المپیکش را در 200 متر آزاد به دست آورد و در المپیک بیست و نهم سومین رکورد جهانی اش را ثبت کرد. نمایش او در 200 متر آزاد آنقدر جالب بود که تنها می توان آن را تحت عنوان «اولین نمایش رسمی سندروم محمدعلی» توصیف کرد. پارک تائه هوآن، برنده مدال نقره این رشته با اختلاف دو ثانیه یی پشت سر پسر باتیموری کارش را تمام کرد، آه عمیقی از روی ناراحتی می کشد و می گوید؛«قبل از شروع مسابقه گفتم او را شکست می دهم اما این را گفتم فقط برای اینکه در مقابل یک رقیب ادعایی کرده باشم اما خودم هم این حرفم را باور نداشتم. فلپس وقتی وارد آب می شود، کار خودش را می کند؛ کاری متفاوت از کار دیگران.»

مکتب رایل مدعی است تمامی پیامبران الهی را قبول دارد با این تفاوت که ایشان را نه خداوند، بلکه انسان‌هایی ساکن کرات دیگر فرستاده‌اند که بیست و پنج هزار سال پیشرفته تر از انسان های زمینی می باشند.

از سه منظر می توان به ارزیابی مدعیات این مذهب نوساخته بشری پرداخت:
الف- از جهت مقدار هماهنگی ادعاهای این دین با آموزه های ادیان بزرگ، زیرا این دین خود را مخالف ادیان الهی ندانسته بلکه آن پیامبران را نیز رسولان الوهیم( نام انسا‌ن‌های کرات دیگر) می‌داند حال مهمترین پرسش این است که اگر این پیامبر جدید یعنی رایل ادامه دهنده راه همان انبیاء الهی است پس این همه تفاوت و تناقض از کجا آمده است؟ به برخی از این تناقضات اشاره میکنیم:
1. چگونه است که در قرآن می‌خوانیم که خداوند متولد نشده و موجودی از او متولد نمی شود[1] ولی رایل مدعی است که الوهیم (همان موجود یا موجوداتی که پیامبران را فرستاده اند) از نسل‌های قبلی الوهیم به دنیا آمده و این سلسله به دنیا آمدن‌ها تا بی‌نهایت ادامه پیدا می‌کند.
2. این دین می‌گوید از طرف همان موجودی آمده است که حضرت محمد (ص) را فرستاده است حال این سوال پیش می آید که پس چگونه در قرآن کریم حضرت محمد(ص) آخرین پیامبر دانسته شده است[2] و آیا الوهیم نمی دانست که 14 قرن بعد بناست پیامبر دیگری برای انسان‌های زمینی بفرستد؟
3. تمامی ادیان الهی بر غیر مادی بودن و نامیرا بودن خداوند و نیز ازلی و ابدی بودن او تأکید دارند در حالی که الوهیم موجودی است میرا و از پدران خود به وجود آمده است و نیز در مکانی خاص زندگی می کند و به چشم دیده می‌شود . آیا الوهیم فراموش کرده که در کتاب‌های قبلی خود به مردم چه پیامی داده و خود را چگونه معرفی کرده است؟

رابرت شکلی را عموماً طنازترین نویسنده‌ی علمی‌تخیلی دنیا می‌دانند. او در آثارش غالباً تکنولوژی و یا دست‌مایه‌های دیگرِ ادبیات علمی‌تخیلی و فانتزی را با زبان ابسورد هجو می‌کند. «آن روز که فضایی‌ها آمدند» یکی از مشهورترین داستان‌های کوتاه او است که در رأس آثار طنز او قرار دارد و اثری است که در عین اختصار، مباحثی متنوع نظیر آینده‌ی بشر، برخورد با فضایی‌ها، فردیّت بشر و حتا تأویل متن را در بر گرفته است. البته بهتر است خواننده خود سراغ متن برود و حرفِ بیش از این گفته نشود.

تا حالا شده شب بخوابی صبح بیدار شی ببینی نصف مزرعه ذرت یا گندمتو نیست و به جاش یه علامت هندسی هک شده . عجیبه ولی واقعیت داره . عکس هایی که می بینین گویای این حرف منه به نظر شما چی میتونه یه شبه همچیت علامت هایی به وجود بیاره . ( بعضی ها میگن آدم فضایی ها برای جهت یابی روی زمین این نشانه ها را می گذارند شما چی فکر می کنید ؟ )

در حالی که هرگز سند مطمئنی از وجود موجودات سیارات دیگر در دست نیست ولی بسیاری از مردم نمی‌توانند قبول کنند که در کهکشانی به این بزرگی که اندازه آن در حدود صد هزار سال نوری است، هیچ موجود زنده دیگری نباشد. این موضوع تا حدی پیش رفته است که در سالهای اخیر توجه خیلی‌ها به دولت آمریکا و ارتباط آن با فضایی‌ها جلب گشته و در این رابطه داستان‌های زیادی بر سر زبانها افتاده و فیلم‌های زیادی ساخته شده است و راست یا دروغ افراد بسیاری گزارش داده‌اند که با چشمان خود آدم فضایی‌ها را دیده‌اند.

در سال 1969 سفینه <آپولو >11 به ماه فرستاده شد. گروه فضانوردان از جمله <آرمسترانگ>، <کالینز> و <اولدرین> پس از چندین ساعت حرکت به سوی ماه، خبر دادند که چند گلوله نورانی اطراف پایه‌های سفینه هستند و با همان سرعت به دنبال آن حرکت می‌کنند. این گزارش کارکنان مرکز کنترل را نگران کرد. سه روز گذشت و هیچ انفجاری رخ نداد و آنها به ماه رسیدند.

بیش از پنج میلیون سال است که هرازگاهی اخباری از رویت بشقاب پرنده‌ها و انسانهای فضایی گزارش شده است. تاکنون هزاران برگ پرونده محرمانه برای اثبات وجود این پدیده‌ها تحت بررسی قرار گرفته‌اند ولی هنوز هم بسیاری از جوانب مربوط به <فضایی‌ها> ناشناخته باقی مانده است. موضع دانشمندان نسبت به این گزارشات نیز وضعیت را بغرنج‌تر می‌نماید. به نظر می‌رسد که آنها میل دارند این حرف‌ها را رد کنند ولی باز هم چندان به حرف خود اطمینان ندارند. فضایی‌ها ارتباط نزدیکی به ارتش، علوم و سیاستهای تحقیقاتی قدرتهای جهانی دارند و این موضوع در برخی از مدارک محرمانه موسسات سری دولت‌هایی همچون آمریکا مثل CIA، FBI، وزارت اطلاعات، ناسا و > NORADفرمانداری دفاع هوایی آمریکای شمالی) وجود دارد.

بر اساس اخبار جدید منتشر شده از سوی منابع محلی تایلند، حدود 10 روستایی در نزدیکی یک شالیزار برنج یک آدم فضایی عجیب و غریب را که ظاهری متفاوت با آدم ها داشت مشاهده کردند.

بیش از پنج میلیون سال است که هرازگاهی اخباری از رویت بشقاب پرنده‌ها و انسانهای فضایی گزارش شده است. تاکنون هزاران برگ پرونده محرمانه برای اثبات وجود این پدیده‌ها تحت بررسی قرار گرفته‌اند ولی هنوز هم بسیاری از جوانب مربوط به <فضایی‌ها> ناشناخته باقی مانده است. موضع دانشمندان نسبت به این گزارشات نیز وضعیت را بغرنج‌تر می‌نماید. به نظر می‌رسد که آنها میل دارند این حرف‌ها را رد کنند ولی باز هم چندان به حرف خود اطمینان ندارند. فضایی‌ها ارتباط نزدیکی به ارتش، علوم و سیاستهای تحقیقاتی قدرتهای جهانی دارند و این موضوع در برخی از مدارک محرمانه موسسات سری دولت‌هایی همچون آمریکا مثل CIA، FBI، وزارت اطلاعات، ناسا و > NORADفرمانداری دفاع هوایی آمریکای شمالی) وجود دارد.

رابی ویلیامز عنوان کرد که به محض نوشتن ترانه ای در مورد زندگی ماورایی توسط یک آدم فضایی دیده شده است.
خواننده ترانه فرشته ها که علاقه زیادی به کهکشان و آدم های فضایی دارد و حتی برای دیدن بشقاب پرنده ها چند روزی را به کمپ رفته بود ادعا کرده است هنگامی که در استودیوی خود در لس آنجلس مشغول کار بوده است به ناگاه نوری وارد محل کار وی شده و مجددا هم خود آن نور بیرون رفته است.
به گزارش وی گفت: "من تازه شعری را که در مورد کهکشان و آدم فضایی ها بود به پایان رسانده بودم که آن نور آمد و این اتفاق غیرعادی و جادویی است."

کاری از نجوم علم برتر

وحالا این نقاشی که خودش را در آن به نمایش گذاشته

و این عکس

وزارت دفاع بریتانیا برای نخستین بار آرشیو محرمانه ای از اسناد مربوط به مشاهده اشیای ناشناس پرنده را در اختیار عموم قرار داده است.این اسناد که می توان آنها را از سایت “آرشیو ملی” بریتانیا دانلود کرد، به دوره زمانی بین سال های ۱۹۷۸ تا ۱۹۸۷ مربوط می شود.

از جمله این اسناد می توان به تصاویر نورهای عجیب و غریب در آسمان و همچنین اجرام غیرمعمول که توسط مردم، نیروهای مسلح و ماموران پلیس مشاهده شده، اشاره کرد.

در میان نوشته ها، خاطرات مردی وجود دارد که جزئیات “تماس فیزیکی و روانی” خود را با موجودات فضایی سبز رنگ از هنگام کودکی توضیح می دهد. نویسنده می گوید که یکی از آن موجودات به نام “آلگار” هنگامی که در سال ۱۹۸۱ می خواست با دولت بریتانیا تماس برقرار کند، توسط موجودی از یک نژاد دیگر کشته شد.

هشت فایلی که در دسترس عموم قرار داده شده بخشی از ۲۰۰ سندی است که در چهار سال آینده منتشر خواهد شد. در ماه اول این اسناد به صورت مجانی قابل دانلود است.سخنگوی آرشیو ملی بریتانیا گفت که این اسناد پس از دریافت درخواست های متعدد، طبق “قانون آزادی اطلاعات” و در راستای شفافیت سازمانی توسط وزارت دفاع بریتانیا منتشر شده است.

بیشتر این اسناد که قبلا محرمانه بودند، شامل نامه هایی است که مردم به ادارات و مقامات دولتی، از جمله وزارت دفاع و نخست وزیر وقت مارگارت تاچر، فرستاده بودند.در یک سند دیگر، تجربه های یک مرد ۷۸ ساله آمده است و گفته می شود که وی در سال ۱۹۸۳ در منطقه همشایر بریتانیا موجودات فضایی را دیده است.

او گفته است که وارد سفینه فضایی شده و سپس موجودات فضایی درباره سنش از او پرسیده اند. بعد به او گفته شده: “می توانی بروی. تو برای کاری که ما در نظر داریم خیلی پیری.”

در خبری دیگر آمده است که ستاره شناس ارشد واتیکان گفته است که نمی توان منکر وجود حیات در مریخ شد. گابریل فیونز، در روزنامه واتیکان نوشت که موجودات هوشمند مخلوق خداوند می توانند در فضا وجود داشته باشند.این پدر روحانی مسئول رصد خانه واتیکان و یک ستاره شناس مشهور است. به گفته او جستجو برای یافتن حیات در فضا، با ایمان به خداوند در تناقض نیست.

(سه شنبه > 1386/6/13)

روز گذشته نظیف الله سالارزی، مسئول آگاهی عامه یوناما، طی کنفرانس مطبوعاتی گفت که، مرکز ماین‎پاکی ملل متحد برای افغانستان 45 کشتزار ماین و ساحات جنگ‎زده را از وجود ماین و مهمات انفجار نشده در سراسر کشور پاک‎سازی نموده است.
به گزارش گروه اجتماعی راه نجات، سالارزی، خاطرنشان ساخت که ساحات پاک شده شامل محلات مسکونی، زمین‎های زراعتی و چراگاه‎ می‎باشد که بعد از پاک‎سازی در اختیار مسئولین و بزرگان محلات قرار داده شده‎اند.

حدودا بیست سال است که هر چند یکبار در یکی از کشورهای اروپایی واقعه عجیبی اتفاق می افتد . داستان هم این است که شب می خوابند و صبح که بیدار می شوند می بینند که در مزارع گندم دایره های بزرگی ایجاد شده است . این اتفاق نمی تواند عادی و یا شوخی و جعلی باشد . گذشته از این یک شبه نمی شود چنین اشکالی را با آن دقت در مزارع ایجاد کرد

تشکیلات موسوم به حلقه های کشتزار اغلب در مزارع غلات پدید می آیند و طی فرآیندی که به پیدایش آنها می انجامد،گیاهان به نحوی اسرار آمیز بر روی زمین می خوابند.بدین صورت الگو هایی پدید می آید که یکباره و بی آنکه در روشنایی روز پیش از آن،کسی آنها را دیده باشد،توجه مردم را به خود جلب می کنند.



مشهور ترین تصویر قدیمی مستندی که وقوع پدیده حلقه های کشتزار را نشان می دهد،یک گراور یا حکاکی چوبی،متعلق به سال ۱۶۷۸ میلادی در انگلستان است.در این اثر،موجودی شیطانی به تصویر در آمده است که با داسی بلند،مشغول دروی مزرعه غلات در قالب الگویی عجیب و خاص است

هر از گاهی در آسمان نقاطی مختلف از جهان به شکل نورانی و حتی با وضوح بیشتر به صورت اجسامی پرنده ظاهر می شوند . نام بشقاب پرنده برای خیلی ها چندان غریبه نیست و همگان به محض شنیدن و یا خواندن نام بشقاب پرنده به یاد آدم فضایی و کرات دیگر می افتند . جالب تر اینکه هنوز هیچ موسسه علمی و حتی ناسا (سازمان قضانوردی ایالت متحده ) نیز نتوانسته است در مورد این شیئی غریبه نظریه ای ثابت شده ارائه دهد. آری با وجود تعدد موسسات علمی و فعالیت هزاران دانشمند و متخصص هنوز هیچ کس نتواسته است در مورد علت حضور ، ، منشاء حرکت و دیگر جزییات از جمله اهداف بشقاب پرنده ها سندی قابل اثبات ارائه کند، اما در مقابل حجم انبوهی فرضیه و نظریه در این ارتباط ارائه شده است و هر گروه و طیفی به شکلی در مورد این شیئی پرنده نظر خود را اعلام کرده اند . در همین ارتباط دسته ای معتقدند که کشورهای قدرتمند نظیر آمریکا و روسیه سالها قبل برای جاسوسی در دیگر نقاط جهان بشقاب پرنده ها را اختراع و فعال کردند که البته نظر این دسته اگرچه در بین مردم عامی طرفداران بسیاری دارد اما در مقابل به نظریه مذکور اشکالات فراوانی وارداست فی المثل تکنولوژی بشقاب پرنده به قدری جدید و برتر است که حتی پیشرفته ترین جنگنده های آمریکا در مقابل آن بازیچه ای قدیمی محسوب می شوند!

به هر گونه پدیده دیداری در آسمان که قابل شناسایی نباشد شیء ناشناس پرنده یا یوفو گفته می‌شود. مشاهده اشیاء ناشناس پرنده که بیشتر با نام بشقاب پرنده شناخته می‌شوند مدت‌هاست از سوی افراد بسیاری (بیش از شصت هزار مورد) گزارش می‌شود.

اشیای مشاهده شده در آسمان یا در روی زمین را که تعبیر و تفسیر رفتار، حرکت، نمای ظاهری، نورافشانی و سایر ویژگیهایشان در چارچوب دانش ما، مشکل یا غیر ممکن به نظر آید و یا ظاهرا چنان نشان دهد که فناوری آنها نتواند فناوری زمین باشد یوفو (UFO) می‌نامند. کلمه یوفو از ترکیب حرق اول نام انگلیسی این اشیاء یعنی Unidentified Flying Objects، گرفته شده و برابر فارسی آن «اشیای پرنده ناشناخته» است.

این اشیاء را بشقابهای پرنده، اشیاء مرموز آسمان، اشیاء فضایی نامتعارف و نامهای دیگر نامیده‌اند. این نامها بویژه اصلاح بشقاب پرنده و برداشت مردم از ماهیت و منشأ آن توسط مطبوعات عنوان و منتشر و متداول شده‌است. در جامعه علمی از اصلاح بشقاب پرنده برای اشیاء یاد شده استفاده نمی‌شود، زیرا همه آنها به شکل بشقاب نیستند. اطلاعات جمع آوری شده درباره بشقابهای پرنده در چند دهه گذشته، شامل عکس، مشاهده راداری، شواهد عینی و اثرهای بجای مانده روی زمین یا محیط اطراف محل فرود این شی پرنده، همه دلالت بر وجود آن می‌کنند

در شب دوازدهم آگوست ۱۹۷۲ میلادی،برایس باند و آرتور شاتل وود در ناحیه وارمینستر از منطقه ویلتشایر در جنوب انگلستان،متوجه صداهایی شدند که از مزرعه گندم می آمد.آنان در نور درخشان مهتاب مشاهده کردند که با فشرده شدن ساقه های گندم و خوابیدن آنها بر روی زمین،در جهت عقربه های ساعت،طرحی شگفت انگیز بر گستره کشتزار پدید آمد.

یکی از سوالاتی که انسان از دیر هنگام و آن زمانی که قدم بر این کره خاکی نهاد از خود پرسیده است، جایگاه او در این جهان است.
از نخستین اسطوره های شکل گرفته تا نخستین اندیشه های فیلسوفان ابتدایی تا نخستین سوال های علمی که انسان دانا از خود پرسیده
و هنوز هم می پرسد جایگاه واقعی او در این جهان است. این سوالی است که در پی آن سوال دیگری رخ می نماید.
آیا ما در این جهان شگفت انگیز تنها هستیم؟ آیا تمامی این کائنات قلمرو انسانی است که بر سیاره خاکی در اطراف خورشید پرسه می زند؟
زمانی پاسخ این سوال معلوم بود. در آن هنگام نه ابعاد جهان پیدا بود و نه انسان اشرافی بر علم سماوات داشت.
به همین دلیل با وجود سخنان گاه و بی گاهی که برخی از دانشمندان فرهیخته فرهنگ های مختلف از شرق و غرب در مخالفت با ایده رایج آن
روزگار بیان می‌کردند، آنچه صدای واحد تفکر انسان تا پایان قرون وسطی باقی ماند مرکزیت انسان بر زمین و زمین در کیهان بود،
کل کیهان در افلاکی به گرد زمین می گردیدند و انسان در مرکز این جهان بود. این سخن چنان با تار و پود تفکر رایج در هم آمیخته بود
که هر صدایی که به مخالفت بر می خواست تکفیر می شد. تاریخ گواه بسیار بر شکنجه های معروف دوران انگیز اسیون یا تفتیش عقاید دارد
که دانشمندانی چون این گونه نمی ایدیشیدند شکنجه و زندانی و نابود شدند. داستان معروف گالیله را همه خوانده اند،
اما همه این افراد به خوش اقبالی گالیله نبودند. در این شرایط ایده ملاقات با موجوداتی از فضاهای دور و اصولا امکان وجود حیات در جای دیگری
از کیهان تفکری غریب می نمود، اما بودند کسانی که چنین گمانی داشتند. جوردانو برونو یکی از این افراد بود
که مدعی وجود حیات در نقاط دیگری از کیهان بود و بادافره این ادعای خود را با جانش پرداخت.

یکی از سوالاتی که انسان از دیر هنگام و آن زمانی که قدم بر این کره خاکی نهاد از خود پرسیده است، جایگاه او در این جهان است.
از نخستین اسطوره های شکل گرفته تا نخستین اندیشه های فیلسوفان ابتدایی تا نخستین سوال های علمی که انسان دانا از خود پرسیده
و هنوز هم می پرسد جایگاه واقعی او در این جهان است. این سوالی است که در پی آن سوال دیگری رخ می نماید.
آیا ما در این جهان شگفت انگیز تنها هستیم؟ آیا تمامی این کائنات قلمرو انسانی است که بر سیاره خاکی در اطراف خورشید پرسه می زند؟
زمانی پاسخ این سوال معلوم بود. در آن هنگام نه ابعاد جهان پیدا بود و نه انسان اشرافی بر علم سماوات داشت.

بشقابهای پرنده صورتهایی از یک شی با پیچیدگی متغیر است و معمولا از شکل هندسی کروی مشتق می‌شوند و به شکل دیسک، بیضوی (شبیه به توپ راگبی)، دوکی، استوانه‌ای و مخروطی دیده شدند. بیشتر آنها به شکل بشقاب با قطری حدود ۷٫۵ متر و با گنبدی به ارتفاع ۱٫۵ تا ۱٫۸ در وسط بودند. بشقابهای پرنده قادرند به سرعت ابعاد خود را تغییر دهند. بشقاب پرنده شی کاملاً مجهزی است که شکل سطح قابل مشاهده آن نقش ثانوی در پرواز دارد و معمولا فاقد بال و چرخ است. این اشیاء وقتی از فاصله نزدیک مشاهده می‌شوند، دارای ابعاد نسبتا کوچک، غالبا کوچکتر از ۲۰ متر هستند، ولی ابعاد انعکاسی راداری آنها تقریبا به اندازه یک هواپیمای جت بوئینگ ۷۰۷ است.

بشقابهای پرنده، معمولاً بصورت دسته جمعی پرواز می‌کنند، ولی بصورت انفرادی نیز زیاد دیده شده‌اند. آنها، گاه در فضا به قطعات کوچکتر تقسیم می‌شوند و در چندین مورد هم قطعات کوچک نورانی بهم پیوسته و شی واحدی را بوجود می‌آوزند. ازعجایب اینکه، بشقابهای پرنده قادرند بطور ناگهانی و آنی خود را از نظرها ناپدید کنند. بشقابهای پرنده قابلیت ساکن ایستادن در هوا را دارند و می‌توانند شتاب و سرعت زیاد را داشته باشند. از ویژگیهای جالب و جذابشان نور افشانی آنها است. گزارشها نشان می‌دهند که آنها در دو فاز مختلف تاریک و روشن مشاهده می‌شوند، اغلب روی زمین می‌نشینند، گاه چنان آرام می‌نشینند که گویی روی قشری از مه آرمیده‌اند.

از ویژگیهای دیگرشان، وجود یک یا چند سرنشین در آنهاست که معمولا مایل به مشاهده شدن نیستند. سرنشینان بشقابهای پرنده مجهز به دستگاهی با توانایی تابش پرتوهایی هستند که از میان اشخاص و دیوار عبور می‌کند. سرنشینان قادر به پرواز بوده، اصابت تیر را احساس نکرده و متقابلا می‌توانند مشاهده کنندگان را فلج کنند. در برخی گزارشها آمده که سرنشینان شبیه انسان هستند. بشقابهای پرنده در پرواز در ارتفاعات کم و یا در روی زمین اثرهایی بر دستگاههای ساخت بشر و محیط اطراف بر جای می‌گذارند. بشقابهای پرنده از تواناییهای هواپیماهای مدرن کاملاً آگاهند، از اینرو فاصله خود را اسلحه هوایماها و توپهای ضد هوایی طوری حفظ می‌کنند تا هموراه در خارج از برد موثر آنها قرار گیرند و می‌توانند کلیه سیستمهای الکترونیکی و موتوری و راداری و ... هواپیماها را از کار بیاندازند.

مشاهده کنندگانی که به بشقابهای پرنده خیلی نزدیک شدند، در معرض آثار رادیواکتیو قرار گرفتند. به علاوه، این اشیاء قادرند رادار را به موقع حس و خنثی نمایند و مانع قفل شدن رادارهای کنترل آتش شوند و در دید رادارهای دور برد واقع نشوند. سرنشینان بشقاب پرنده مجهز به سیستم مولد نیروی دافعه قابل حمل‌اند، که پرواز و شناور شدن آنها را در فضا ممکن می‌سازد. به علاوه، پدیده‌های عدم اصابت گلوله به دستگاه و سرنشینان آن به کمک میدان دافعه قابل توجیه‌اند.

پدیده بشقاب پرنده از دیدگاه یونگ

بشقاب‌های پرنده نمونه نادری از یک شایعه بصری است که با تصاویر ذهنی جمعی که جنگجویان صلیبی در جریان محاصره اورشلیم لشکریان مستقر در مانز در جریان جنگ جهانی اول یا کاتولیک‌های گردآمده در فاطیما دیده‌اند ارتباط نزدیکی دارد .ریشه‌های این شایعه را می‌توان به کمک دو فرضیه روشن ساخت :یک رویداد فیزیکی واقعی مبنای شکل‌گیری افسانه‌ای متناظر با خود می‌شود یا یک کهن‌الگو تجربه‌ای شهودی به وجود می‌آورد و شایعه پا می‌گیرد .به طور کلی پدیده اشیا پرنده ناشناخته از نقطه نظر روان‌شناختی و تاریخی ارزش بررسی دارد زیرا نمونه‌ای عالی از چگونگی شکل‌گیری یک افسانه یا اسطوره‌های زنده به دست می‌دهد .همچنین روشن می‌سازد که چگونه در طول دوران‌های سرگشتگی و فشار روانی گسترده داستان‌هایی معجزه‌آسا درباره مداخله قریب‌الوقوع موجودات فرازمینی یا قدرت‌های آسمانی پا می‌گیرد .

در برخی موارد گزارش شده‌است که اشیا پرنده ناشناخته دراز و کشیده‌اند .در این موارد شباهت اجسام مشاهده شده به نره و مشابهت آن با دیگر نمادهای باستانی الوهیت مقتضی و به‌جاست .اما بیشتر بشقاب‌های پرنده شکل مدور دارند و شبیه نماد تمامیت هستند که به ماندالا معروف است و ای واقعیت که برخی از تصاویر تشکیل دهنده پندارها و شایعات مرتبط با اشیا پرنده ناشناخته نیز تعبیری جنسی -گرد/مادینه ,دراز/نرینه- دارند نشان می‌دهد که غریزه نیرومند جنسی در پیکربندی این پدیده سهم دارند .

داستان از سال 1357 آغاز شد. در آن سال شکل های دایره ای عجیبی، در گندمزاری در انگلستان پیدا شدند. به زودی شاید شد که بشقاب پرنده ای از این گندمزار به هوا برخاسته و جای آن به صورت دایره ای از گندم های له شده باقی مانده است که ناشی از چرخ زدن بشقاب پرنده، در زمان بلند شدن است. این شکل های عجیب و هنرمندانه به زودی در کشتزار های دیگر هم دیده شدند. اما همه این ماجرا، از یک شوخی در بعد از ظهر یک روز تابستانی، شروع شده بود. سه دوست که مشغول صحبت درباره بشقاب های پرنده بودند، تصمیم گرفتند برای تفریح دایره های بزرگی وسط گندمزار ها، بسازند و ببینند که چه اتفاقی می افتد ! به این ترتیب سرگرمی شبانه دایره سازی با کار دو هنرمند دیگر عمومی شد. دایره های ساده ای که آنها می ساختند توجه دانشمندان سراسر جهان را به خود جلب کرد. در این فاصله هنرمندان دیگری هم به آنها پیوستند و در این کار از آنها پیشی گرفتند. این واکنش زنجیره ای ادامه یافت تا آنجا که به اسرار آمیزترین، پدیده فوق طبیعی قرن تبدیل شد و سالانه هزاران گردشگر را به گندمزار ها، می کشاند. این پدیده آنقدر جذاب بود که حتی سبب شد تا یک فیلم سینمائی درباره آن ساخته شود. پس از چند سال، هنرمند دیگری به نام " مت ریندلی " در انگلستان دوباره این شیطنت ها را از سر گرفت. او شک نداشت که این دایره ها ساخته ی انسان است و قصد داشت، نشان دهد که ایجاد گندم دایره ها چقدر آسان است.
او در یک شب به همراه دوستش وارد گندمزار شده بود و با استفاده از راه رفتن روی یک طناب، گندم ها را در دایره ای بزرگ، له کرده بود. دو روز بعد کشاورز آن کشتزار، به مقامات مسئول وجود این شکل عجیب را گزارش داد. ریدلی موفق شده بود که نخستین قربانی را فریب دهد. او کار خود را با روش های بهتری ادامه داد. اما وقتی ریدلی با تالیف مقاله ای با نام " اطلاعات گمراه کننده دولتی " به کار خود اعتراف کرد، هیچ کس به او توجه نکرد و حتی او را جاسوس و کلاهبردار خواندند ! مطبوعات همچنان این دایره ها را فضایی می دانستند. آنها ادعا می کردند که ایجاد دایره ها با سر و صداهای غیر زمینی همراه است ! و حتی کارشناسان می توانند دایره های اصلی را از تقلبی تشخیص دهند ؟! اکنون سالها از این ماجرا می گذرد اما هنوز افرادی وجود دارند که معتقد هستند که ایجاد گندم دایره ها کار موجودات فضایی بوده است. اخیرا ماجرای مشابهی در روسیه به وقوع پیوسته است. بار دیگر مسئله گندم دایره ها توسط افراد خرافاتی و نا آشنا به علم مطرح شد. اینبار مردم روسیه، عوامل دیگری مانند گرداب های پلاسمائی، میدان های عجیب نیرو و حتی شیطان را عامل ایجاد گندم دایره های اخیر می دانند.گویا دوباره این شیطنت ها از سر گرفته شده است.

منبع:knowclub.com

یا بشقاب پرنده حقیقت دارد؟ آیا موجودات هوشمند سیارات دیگر سعی دارند با ساکنان کره زمین تماس برقرار کنند؟
ماه ژوئیه سالگرد واقعه “رزول” است. در سال  ۱۹۴۷  ساکنان مزرعه‌ای در شمال رزول در ایالت نیومکزیکوی آمریکا سقوط اشیای عجیبی در مزرعه‌شان را به پلیس گزارش دادند. تحقیقات رسمی نیروی هوایی آمریکا در مورد ماهیت این اشیا آن را قطعات یک بالن تجسسی تشخیص داد. اما بحث در مورد اینکه آیا قطعات پیدا شده در رزول متعلق به یک بشقاب پرنده بوده یا نه، همچنان ادامه دارد.

داستان از سال 1357 آغاز شد. در آن سال شکل های دایره ای عجیبی، در گندمزاری در انگلستان پیدا شدند. به زودی شاید شد که بشقاب پرنده ای از این گندمزار به هوا برخاسته و جای آن به صورت دایره ای از گندم های له شده باقی مانده است که ناشی از چرخ زدن بشقاب پرنده، در زمان بلند شدن است. این شکل های عجیب و هنرمندانه به زودی در کشتزار های دیگر هم دیده شدند. اما همه این ماجرا، از یک شوخی در بعد از ظهر یک روز تابستانی، شروع شده بود. سه دوست که مشغول صحبت درباره بشقاب های پرنده بودند، تصمیم گرفتند برای تفریح دایره های بزرگی وسط گندمزار ها، بسازند و ببینند که چه اتفاقی می افتد ! به این ترتیب سرگرمی شبانه دایره سازی با کار دو هنرمند دیگر عمومی شد. دایره های ساده ای که آنها می ساختند توجه دانشمندان سراسر جهان را به خود جلب کرد. در این فاصله هنرمندان دیگری هم به آنها پیوستند و در این کار از آنها پیشی گرفتند. این واکنش زنجیره ای ادامه یافت تا آنجا که به اسرار آمیزترین، پدیده فوق طبیعی قرن تبدیل شد و سالانه هزاران گردشگر را به گندمزار ها، می کشاند. این پدیده آنقدر جذاب بود که حتی سبب شد تا یک فیلم سینمائی درباره آن ساخته شود. پس از چند سال، هنرمند دیگری به نام " مت ریندلی " در انگلستان دوباره این شیطنت ها را از سر گرفت. او شک نداشت که این دایره ها ساخته ی انسان است و قصد داشت، نشان دهد که ایجاد گندم دایره ها چقدر آسان است.
او در یک شب به همراه دوستش وارد گندمزار شده بود و با استفاده از راه رفتن روی یک طناب، گندم ها را در دایره ای بزرگ، له کرده بود. دو روز بعد کشاورز آن کشتزار، به مقامات مسئول وجود این شکل عجیب را گزارش داد. ریدلی موفق شده بود که نخستین قربانی را فریب دهد. او کار خود را با روش های بهتری ادامه داد. اما وقتی ریدلی با تالیف مقاله ای با نام " اطلاعات گمراه کننده دولتی " به کار خود اعتراف کرد، هیچ کس به او توجه نکرد و حتی او را جاسوس و کلاهبردار خواندند ! مطبوعات همچنان این دایره ها را فضایی می دانستند. آنها ادعا می کردند که ایجاد دایره ها با سر و صداهای غیر زمینی همراه است ! و حتی کارشناسان می توانند دایره های اصلی را از تقلبی تشخیص دهند ؟! اکنون سالها از این ماجرا می گذرد اما هنوز افرادی وجود دارند که معتقد هستند که ایجاد گندم دایره ها کار موجودات فضایی بوده است. اخیرا ماجرای مشابهی در روسیه به وقوع پیوسته است. بار دیگر مسئله گندم دایره ها توسط افراد خرافاتی و نا آشنا به علم مطرح شد. اینبار مردم روسیه، عوامل دیگری مانند گرداب های پلاسمائی، میدان های عجیب نیرو و حتی شیطان را عامل ایجاد گندم دایره های اخیر می دانند.گویا دوباره این شیطنت ها از سر گرفته شده است.

یوفو (UFO) علامت اختصاری (unknown flying objects) اشیای پرندۀ ناشناخته است که به بررسی پدیدۀ یوفوها، فرازمینیان، تمدن‌های میان کهکشانی، امکان تماس با سیارات دیگر یا مسافرت به آن‌ها یا سفر در ابعاد ناشناخته می‌پردازد. مجموعۀ این مطالعات، منجر به پدید آمدن خرده فرهنگی به نام یوفولوژی (Ufology) (یوفوشناسی یا یوفوگرایی) شد.

در حالی که ظهور اشیای نورانی در آسمان از مرزها و نقاط مرزی - به ویژه در غرب کشور - به مناطق مرکزی و سپس به تهران رسیده است، مقامات رسمی همچنان از تائید و یا تکذیب اخبار مربوط به این اشیای پرنده خودداری می کنند و این در حالی که آخرین بار در چهارشنبه و هم پنجشنبه شب مردمی که از طریق تلفن های همراه و پیام های کوتاه آن به حضور این اشیا در آسمان شرق شهر پی برده بودند به بالکن ها رفتند و در بعضی از نقاط خانه هایشان را خالی کرده و به پارک ها پناهنده شدند.

اشیاء ناشناخته فضایی توهم یا حقیقت؟

Objects unknown Flying نام اشیاء پرنده ی ناشناخته در فضا است که غالباً با نام UFO شناخته میشود.این اشیاء که از سالهای دور همواره ناشناخته باقی مانده باعث توجه و جلب نظر بیشتر دانشمندان به سوی خود شده است.
طی این قرن که فناوری ها و نوآوری ها درنقاط مختلف جهان شکوفا شد،ufo به پدیده ی تازه ای تبدیل شد و موجب برانگیخته شدن حس کنجکاوی مردم و به وجود آمدن سوالاتی در اذهان عمومی انسانها گردید

بشقاب پرنده (UFO)
شاید شروعی برای دوران جدید بشقابهای پرنده را بتوان سالهای 1946 و 1947 دانست . در این سالها که جامعه انسانی از پیشرفتهای علمی و فنی خود کاملا به وجد آمده بود؛ به یکباره گزارشهای فراوانی از مشاهده اجرام پرنده ناشناس در گوشه و کنار آمریکا و اروپا منتشر شد . در ابتدا گمان می شد این اجرام نوعی ابزار پروازی جدید و ساخت شوروی سابق است که اینک در آغاز جنگ سرد قرار است نقش جاسوسهای هوایی بلوک شرق را بر عهده گیرد اما انتشار گزارش رویت این سفاین بیگانه! بر فراز کاخ کرملین در مسکو و سپس نقاط دیگر شوروی و انتشار این نکته که روسها هم مدتی است با این میهمانان ناخوانده درگیر هستند توجه دانشمندان را به سوی پاسخ متفاوتی رهنمون ساخت

گروهی از ستاره شناسان، مهندسان و دانشمندان در همایش » انجمن پیشبرد علوم آمریکا« از سازمان ملل متحد در خواست کردند با توجه به نزدیک شدن کم سابقه برخورد یک شهاب سنگ بزرگ به کره زمین در سال2036 ، سازمان ملل متحد باید مسئولیت اقدامات لازم جهت جلوگیری از برخورد این قبیل اجسام آسمانی با زمین راتقبل کند.
به گزارش رویترز، منجمان در حال بررسی مسیر حرکت شهاب سنگی به نام آپوفیس هستند که ممکن است یک در45 هزار، در روز13 آوریل سال2036 با زمین برخورد کند. برای همین، ناسا قصد دارد در آینده نزدیک برنامه شناسایی شهاب سنگهای دارای خطر برخورد با زمین را گسترده تر کرده و صدها سنگ آسمانی با این مشخصات را زیر نظر بگیرد.
به گفته »راستی اشوایکارت« فضانورد بازنشسته، خطر شهاب سنگها تنها به شهاب سنگ آپوفیس مربوط نمی شود و نیاز به تعیین اصولی مشخص درزمینه مواجهه با این قبیل وقایع ضروری به نظر می رسد. اشوایکارت یکی از خدمه سفینه آپولو9 است که در ماه مارس سال1969 از کنار ماه عبور کرد. وی در همایش انجمن پیشرفت علوم آمریکا در سانفرانسسیکو اعلام کرد قصد دارد هفته آینده گزارشی برای کمیته استفاده صلح آمیز از فضا در سازمان ملل متحد ارسال کرده و خواهان تنظیم و راهکارهای بین المللی در صورت تهدید کره زمین توسط سنگهای آسمانی شود. انجمن کاشفان فضا در آمریکا که شامل گروهی از فضا نوردان و منجّمان قدیمی است، در سال جاری میزبانی کارگاه های آموزشی سطح بالایی را با همین موضوع بر عهده خواهد گرفت تا بتواند برنامه مشخصی را برای مواجهه با این حوادث آماده کرده و برنامه پیشنهادی خود را تا سال2009 برای سازمان ملل ارسال کند.
به گزارش ایرنا، یکی از نخستین فضانوردان حضور یافته در ایستگاه فضایی بین المللی به نام »ادلو«، در این باره گفته است که یکی از پذیرفته ترین روش های مقابله با سنگ های آسمانی که به زمین نزدیک می شوند عبارت است از ارسال یک سفینه با حرکت در کنار شهاب سنگ برای مدتی مشخص که با استفاده از نیروی جاذبه خود مسیر شهاب سنگ را اندکی منحرف کرده و از برخورد آن با زمین جلوگیری می کند. به طور مثال برای شهاب سنگ آپوفیس با قطر140 متر، یک سفینه باید به مدت12 روز در نزدیکی آن پرواز کند تا بتواند با کمک اثر جاذبه اندک خود، مسیر حرکت شهاب سنگ را به میزان جزیی تغییر داده و مانع برخورد آن با زمین شود. چنین مأموریتی در حدود300 میلیون دلار هزینه خواهد داشت.
ناسا اعلام کرده است عواقب برخورد شهاب سنگی به بزرگی آپوفیس با زمین به جنس شهاب سنگ و نیز زاویه بر خورد آن با زمین بستگی دارد. اما به هر حال چنانچه چنین سنگ آسمانی در یک شهر فرود بیاید، تمامی شهر را نابود خواهد کرد.

این شهاب سنگ ها به وسیله گروهی از اخترشناسان در دانشگاه واشنگتن آمریکا شناسایی شده اند. این شهاب سنگ ها در جریان تحقیقات اخترشناسان این دانشگاه برای کشف ابرنواخترها شناسایی شدند.
بر اساس گزارش "یونیورس تودی" این اخترشناسان در حال بررسی دقیق داده های جمع آوری شده از تصاویر ارسالی از تلسکوپی به قطر ۵/۲ متر بودند تا به شواهد جدیدی از ستارگان منفجر شده دست یابند که ناگهان متوجه این تعداد شهاب سنگ شدند.
اخترشناسان پس از مشاهده این شهاب سنگ ها تصمیم گرفتند پروژه تحقیقاتی خود را بر روی آنها متمرکز کنند تا این حقیقت روشن شود که این شهاب سنگ ها تاکنون کشف شده اند یا نه؟ آنها در ادامه متوجه شدند این نخستین بار است که این تعداد شهاب سنگ رویت شد.
آنها در جریان بررسی های خود اطلاعات جدیدی درباره ۱۴ هزار شهاب سنگ دیگر و مسیر حرکتی شان در فضا به دست آوردند تا در ادامه امکان هرگونه خطری از سوی آنها برای زمین را بررسی کنند.

منبع:/news.hrcglobal.net