تبليغات X


بشقاب پرنده ها :: ufo:: موجودات فضایی

موجودات زنده ایرانی در فضا

معاون پژوهشی پژوهشگاه هوافضا با اشاره به پرتاب موفق‌آمیز راکت ایرانی «کاوش -2» در هفته گذشته از پیگیری پرتاب نخستین راکت ایرانی حامل موجودات زنده به فضا در آینده خبر داد.

به گزارش ایسنا، «دکتر محمد ابراهیمی» با اشاره به برنامه‌ریزی برای پرتاب راکت‌های کاوش 3، 4 و راکت‌های دیگر از پیگیری اعزام موجودات زنده از قبیل حیوانات کوچک مثل موش برای آزمایش‌های علمی و همچنین انجام تست‌های نجومی و تست تجهیزات پیشرفته ساخت داخل در این ماموریت‌ها خبر داد و گفت: «پژوهشگاه هوافضا آمادگی پیگیری این اهداف را داشته و در حال مذاکره در این زمینه‌ها هم هستیم».

معاون پژوهشی پژوهشگاه هوافضا با بیان این که پرتاب بعدی کاوش بستگی به عوامل زیادی از جمله ماموریت و کاربرد آن دارد، تصریح کرد: «چنانچه حامی خوب برای پروژه وجود داشته و هوا هم تا پایان سال مناسب باشد، احتمالا یک پرتاب دیگر خواهیم داشت».

«دکتر ابراهیمی» درباره برنامه‌های احتمالی برای اعزام فضانورد در قالب این پروژه‌ها گفت: «بحث اعزام انسان به فضا پروسه‌ای طولانی است، زیرا انسان نیاز به کپسول بزرگتر داشته و بازگشت انسان از فضا تدابیر پیچیده‌تری دارد».

وی با بیان این که راکت پرتابی «کاوش 2» شامل محموله آزمایشگر، موتور راکت و سامانه بازیافت بود، گفت: «محموله آزمایشگر چیزی است که به جو زمین رفته و بازیابی می‌شود که قسمت ارزشمند کار بوده و داخل آن تجهیزاتی از قبیل دوربین، سنسورها و کامپیوتر پروازها قرار دارند».

وی با بیان این که با سوختن سوخت موتور تنها یک پوسته استوانه‌‌ای از آن باقی‌ می‌ماند، افزود: «این بخش در نهایت برای افزایش ارتفاع سایر مجموعه جدا می‌شود. در ادامه برای بازگشت محموله به زمین سرعت آن به تدریج کاهش می‌یابد و ابتدا پره کاهنده سرعت باز شده، سپس چتر ترمزی و در نهایت چتر اصلی باز می‌شود تا راکت با سرعت مناسب به زمین برسد».

معاون پژوهشی پژوهشگاه هوافضا با بیان این که وزن محموله حدود 150 کیلو بود، تصریح کرد:« تمامی اجزای راکت کاوش 2 ساخت داخل بود به طوری که موتور را از یکی از صنایع گرفته و کل محموله را خودمان ساخته‌ایم. به طوری که در طراحی و ساخت اجزا، هر جا توانایی انجام آن را داشته‌ایم، محققان پژوهشگاه آن را ساخته‌اند و در ساخت اجزای دیگر آن از بخشهای خصوصی و دولتی توانمند داخلی کمک گرفته‌ایم؛ به این ترتیب در طراحی، ساخت و حتی تستهای قبل از پرتاب هیچ طرف خارجی حتی در حد مشاوره در این پروژه وجود نداشتند».

وی درباره همکاری‌های داخلی در اجرای این پروژه، خاطر نشان کرد: «اساتید و دانشجوهای دانشگاههای معتبر هوافضا کشور مانند صنعتی شریف، صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی و صنعتی امیر کبیر از جمله همکارانی بودند که در حوزه ایرودینامیک و شبیه سازی پروازی در این پروژه همکاری کردند».

«دکتر ابراهیمی» با اعلام این که اولین پرتاب آزمایشی راکت کاوش حدود دو سال پیش انجام شد، تصریح کرد: «کل مراحل پروژه در 10 دقیقه انجام شده است که محموله نیز پس از این زمان به زمین رسیده است».

وی در باره کاربردهای راکت‌های کاوش توضیح داد: «با توجه به حساسیت و هزینه بر بودن سیستمهای ماهواره‌یی و تجهیزات فضایی موفقیت انجام پروژه بسیار حائز اهمیت است و آزمایشگاههایی که بتوانند آن محیط را شبیه سازی کنند یا فراهم نبوده و یا این که بسیار سخت فراهم می‌شوند، بنابراین راکت کاوش، آزمایشگاهی است برای رایانه‌ها یا سنسورهایی که قصد استفاده از آن‌ها بر روی ماهواره را دارند».

معاون پژوهشی پژوهشگاه هوافضا خاطر نشان کرد: «کاربرد دیگر راکت‌های کاوش‌، مطالعات علمی خاص در ارتفاعات 50 تا 200 کیلومتری جو است، زیرا بالن‌های توانایی رسیدن به آن ارتفاع را نداشته و ماهواره‌ها نیز نمی‌توانند به دلیل خطر سقوط زیر ارتفاع مشخصی کار کنند؛ بنابراین معمولا مطالعات علمی در این فاصله از جو را با راکتهای کاوش انجام می‌دهند به طوری می‌توان سرعت باد، فشار هوا و برخی تستهای نجومی را با این نوع راکتها انجام داد».

وی تاکید کرد: «کاربرد بسیار مهم دیگر راکت‌های کاوش، فرستادن موجودات زنده است که چنانچه قصد تحقیقات بر روی موجودات زنده را داریم، یکی بسترهای خوب و ارزان قیمت راکت‌های کاوش است به طوری که می‌توان یک موش را با فراهم کردن شرایط مناسب به فضا فرستاد تا به تدریج موجودات دیگر به فضا فرستاده شده و به زمین برگردند که چنین ماموریت‌هایی هزینه‌های هنگفت استفاده از ماهواره بر یا ماهواره را ندارد».

«دکتر ابراهیمی» در باره مراحل بعدی پروژه راکت کاوش گفت: «در حال تعامل با بخشهای مختلف هستیم تا پیشنهاد‌های جدی کاری بگیریم، البته علاقمند به همکاری بین‌المللی هستیم، اما همکاریهای بین‌المللی نیاز به تعاملات طولانی دارد، اما از داخل ، یک سری تحقیقات نجومی از سوی پژوهشگاههای درگیر پیشنهاد‌ شده و راجع به فرستادن موجودات زنده نیز علاقمندی‌هایی از داخل ابراز شده است که در حال بررسی این پیشنهاد‌ات هستیم،‌ البته برخی مجموعه‌ها نیز علاقمندند تا ریز سیستم‌های خود را در این پرتاب آزمایش کنند».

وی ادامه داد: «حتی در این پروژه اخیر یک مجموعه ریزسیستم خود را تست کرد به طوری که سنسوری در حوزه ناوبری ساخته بود تا از کارایی آن اطلاع پیدا کند، از این رو در حال بررسی دقیق‌تر این پروژه‌ها هستیم تا هم از نظر مالی پروژه را حمایت کرده و هم این که به لحاظ علمی کار جدیدی باشد».

«دکتر ابراهیمی» با بیان این که این نوع پرتابها به علت سادگی هنوز هم در سازمان فضایی آمریکا (ناسا) رایج است، اضافه کرد: «همچنین دانشگاههای معتبر آمریکا برای آموزش پرسنل و دانشجویان پرتاب راکتهای کاوشگر را مکررا انجام می‌دهند؛ البته در کشور پاکستان و هند این نوع پرتابها رایج است، اما در کشورهای حوزه خلیج فارس هیچگونه از این نوع پرتاب صورت نگرفته است».

معاون پژوهشی پژوهشگاه هوافضا در پایان گفت: «هدف از این پروژه این بود که سیستم‌های جداساز عمل کرده، بازیابی کامل بر روی زمین انجام شود و در نهایت فیلم و عکسها به ایستگاه مخابره شده و ثبت شوند که تمامی این اهداف به خوبی در پرتاب کاوش دو به نتیجه رسید».

منبع:zamaneh.ir

+ ; ٢:٠٧ ‎ب.ظ ; یکشنبه ٢٤ آذر ،۱۳۸٧
    پيام هاي ديگران ()   

خانم انوشه انصاری ملیونر ایرانی

خانم انوشه انصاری ملیونر ایرانی الاصل آمریکایی اولین زن ایرانی داوطلب برای تور فضایی انتخاب شد. تا چندی دیگر وی به عنوان اولین زن ایرانی رهسپار فضا خواهد شد.  

"آناتولی پرمینوف" رئیس آژانس فدرال فضایی روسیه، روز جمعه اطلاع داد که اولین زن داوطلب برای تور فضایی "انوشه انصاری" میلیونر ایرانی الاصل آمریکایی، هنوز درخواستی برای تور فضایی به ایستگاه فضایی بین المللی، به روس کاسموس نداده است.وی اظهار داشت: "وی هنوز به ما مراجعه نکرده است، من از طریق مطبوعات درباره وی با خبر شدم. کمپانی آمریکایی "اسپایس ادوانچرز" که از سوی روس کاسموس دارای اختیار تام می باشد، نتیجه جستجوی کاندیدای مناسب را هنوز به ما ارائه نداده است". پیش از این اطلاع داده شده بود محتمل ترین کاندیدای "کرسی فضایی" در سفینه روسی "سایوز"، انوشه انصاری، آمریکایی ایرانی الاصل است.                                            


طبق اطلاعات یکی از سایت های فضایی معتبر خارجی، انصاری مولتی میلیونر 39 ساله، یکی از بنیانگذاران بنیاد Ansari X-prize ، که 10 میلیون دلار بابت آزمون موفقیت آمیز اولین سفینه فضایی شخصی SpaceShipOne پرداخت نموده است، در روسیه با موفقیت معاینات و کمیسیون پزشکی را سپری کرده و در ماه آپریل باید دوران آماده سازی را در مرکز فضایی گاگارین در حومه مسکو آغاز کند.انوشه انصاری پنجمین توریست فضایی در جهان و اولین زن توریست خواهد بود. هزینه این سفر یک هفته ای در حدود 20 میلیون دلار است. اولین توریست، "دنیس تیتو" آمریکایی ایتالیایی الاصل در سال 2001 بود، سپس "مایکل شاتلورت" از آفریقای جنوبی در سال 2002، پس از آن "گئورگی اولسن" مولتی میلیونر آمریکایی در سال 2005 به ایستگاه فضایی بین المللی پرواز نمودند. چهارمین نفر "دایسوکه انوموتو" ژاپنی است که قرار است پاییز 2006 به ایستگاه فضایی بین المللی پرواز کند.روس کاسموس امیدوار است که از اواخر سال 2009 در هر گروه فضایی 6 نفر به ایستگاه فضایی بین المللی (ام کا اس) اعزام شوند و در آن صورت می توان هر سال 4 توریست را به فضا بفرستاد. در آن هنگام از سفینه فضایی "کلیپر" استفاده خواهد شد.انوشه نصاری که در ایران متولد شده استدارای مدرک کارشناسی در رشته های مهندسی الکترونیک و مهندسی رایانه از دانشگاه جورج میسون و مدرک کارشناسی ارشد مهندسی الکترونیک از دانشگاه جورج واشنگتن است.

منبع:maghsad.com

+ ; ۱:٤٥ ‎ب.ظ ; یکشنبه ٢٤ آذر ،۱۳۸٧
    پيام هاي ديگران ()   

فیزیک فضا و اتمسفر

انسان کنجکاو همواره در جریان پیشرفت علوم مختلف از فضای بالای سر خود غافل نبوده ‌است. و تلاش فوق‌العاده زیادی را جهت گشودن اسرار آن انجام داده‌است. انواع ماهواره‌های فضایی ، سفینه‌های فضایی ، تلسکوپهای گوناگون از جمله ابزار و وسایلی هستند که در این راستا توسط انسان ایجاد شده‌اند.

فیزیک فضا یکی از این شاخه‌های علم فیزیک است که تا اندازه‌ای پاسخگوی هزاران سوال موجود در ذهن بشر در مورد فضا می‌باشد. بخشی از فیزیک فضا که در آن اجرام آسمانی مورد مطالعه قرار می‌گیرد، مکانیک سماوی است. در این بخش نیروهای موثر بر حرکت اجسامی نظیر سیارات ، ماهواره‌ها و پروپهای مصنوعی مورد مطالعه قرار می‌گیرد.

قوانین کپلر

در سال 1619 ، کپلر در مورد حرکت سیارات سه قانون اساسی خود را با استفاده از مشاهدات تیکو براهه بیان کرد. قوانین کپلر که پایه و اساس قوانین نیوتن و مکانیک کلاسیک برای حرکت سیارات است، عبارتند از :

- حرکت سیارات به ‌دور خورشید در یک مدار بیضوی انجام می‌گیرد که خورشید در یکی از کانونهای آن بیضی قرار دارد.

- مدار یک سیاره به ‌دور خورشید ، سطحی را تشکیل می‌دهد که این سطح جاروب شده توسط خط واصل بین سیاره و خورشید با زمان حرکت سیاره نسبت مستقیم دارد.

- نسبت بین مربع دوره تناوب گردش هر سیاره و مکعب نصف محور بزرگ مدار بیضوی ، در مورد هر سیاره منظومه شمسی عدد یکسانی است.

ادامه مطلب
+ ; ۱:٤٤ ‎ب.ظ ; یکشنبه ٢٤ آذر ،۱۳۸٧
    پيام هاي ديگران ()   

مهندسی هوا فضا چیست؟

رشته هوا فضا یکی از رشته‌های گروه فنی مهندسی است...
هوا فضا چیست؟ کار یک مهندس هوافضا چیست؟ یک مهندس هوا فضا در پایان دوره کارشناسی چه توانایی‌هایی دارد؟ هدف از تربیت یک کارشناس هوافضا چیست؟ گرایشها و شاخه‌های رشته دانشگاهی مهندسی هوافضا در دوره کارشناسی ارشد چیست؟
رشته هوا فضا یکی از رشته‌های گروه فنی مهندسی است.با توجه به رشد سریع و ناگهانی این علم در دهه‌های اخیر هم‌اکنون این رشته جزو رشته‌های استراتژیک علوم به حساب می‌آید.ولی با این وجود این رشته در ایران از قدمت زیادی برخوردار نیست.
رشته مهندسی هوا فضا برای اولین بار در سال ‌١٣۶۶ وارد ایران شد و اولین دوره کارشناسی این رشته را دانشگاه پلی‌تکنیک(امیرکبیر) راه اندازی کرد.هم اکنون این رشته در ‌۵ دانشگاه صنعتی شریف ، امیرکبیر ، امام حسین (ع) ، شهید ستاری و آزاد شعبه علوم و تحقیقات تدریس می‌شود .
همچون اکثر دیگر رشته‌های مهندسی طول متوسط دوره تحصیلی برای دوره کارشناسی ‌۴ سال است . و همچون بسیاری از رشته های مهندسی دروس این مجموعه شامل دروس عمومی ، پایه ، اصلی ، تخصصی ، کارگاهی و کارآموزی است و زمینه‌هایی چون آیرودینامیک ، سازه هوایی ، مکانیک پرواز و جلوبرنده‌ها دروس تخصصی این رشته را شامل می‌شوند .
باید توجه داشت که صنایع هوافضا در دنیا یکی از پیشروترین زمینه‌های تحقیقاتی است و همواره موجبات ترقی و جهش در سایر رشته‌های علوم و مهندسی را فراهم ساخته و در این راستا بودجه‌های عظیم نظامی و غیرنظامی را به خود اختصاص داده است ، موضوعاتی از قبیل طراحی و ساخت هلیکوپتر ، هواپیمای بدون سرنشین ، بدون موتور ، عمود پرواز و یا جنگنده از یک طرف و ساخت پایگاههای فضایی ، مسافرت به کرات دیگر و از طرف دیگر جامعیت و حساسیت این رشته را بیش از پیش روشن می‌سازد .

ادامه مطلب
+ ; ۱:۳۸ ‎ب.ظ ; یکشنبه ٢٤ آذر ،۱۳۸٧
    پيام هاي ديگران ()   

ایران یک حیوان به فضا خواهد فرستاد

ایران در حال برنامه ریزی برای فرستادن یک حیوان به فضا است. بر اساس اظهارات محمد ابراهیمی از مرکز تحقیقات هوافضای ایران، در آینده ی نزدیک کاوشگر 3 و 4 با بردن حیوانات به سوی فضا شرایط پروازهای انسانی به فضا را آزمایش می کند. در 6 آذر ماه ایران دومین موشک فضایی خود را با موفقیت پرتاب نمود. این موشک که کاوشگر2 نام دارد شامل یک آزمایشگاه فضایی و نمایشگر داده و واحد پردازش می باشد. این موشک ایرانی کاملا توانایی رساندن حداکثر بار خود و بازگشت به جو زمین رابا درجه ی بالایی از دقت داراست. دو پرواز آزمایشی دیگر قبل از فرستادن یک ماهواره با موشک بزرگتر «سفیر امید»، انجام خواهد شد. در تابستان این ادعا از سوی ایران مطرح شده بود که به موفقیت یک ماهواره را در فضا قرار داده است.

 

ایران یک حیوان به فضا خواهد فرستاد

هیچ اطلاعاتی فعلا در دسترس نیست که نشان دهد چه نوع موجودی را قرار است به فضا بفرستیم. در 6 آذر ماه، صدا و سیما اعلام کرد که کاوشگر 2 مأموریت خود را تمام کرده است و به زمین برمی گردد. این موشک توسط متخصصین ایرانی طراحی و ساخته شده است.

بیشتر فن آوری ایران از فن آوری اصلاح شده ی چین و کره ی شمالی نشئت می گیرد. پیش از این، ایران اعلام کرده بود که این برنامه ها هیچ ارتباطی با فن آوری اتمی وی ندارد.

ایران همچنان برای توقف برنامه ی هسته ای خود، تحت فشار بین المللیل قرار دارد. در حالی که بارها اعلام نموده این فعالیتها تماما صلح آمیز و غیر نظامی است.

منبع:tebyan.net

+ ; ۱:٠٧ ‎ب.ظ ; شنبه ٢۳ آذر ،۱۳۸٧
    پيام هاي ديگران ()   

کشف یکی از متراکم ترین سیاره‌های فضا

جام جم آنلاین: محققان دانشگاه هاوایی با استفاده از دوربینی حساس موفق به کشف و تعیین ابعاد سیاره ای شدند که در نهایت عنوان یکی از متراکم ترین سیاره های فضا را به خود اختصاص داد.

به گزارش خبرگزاری مهر، اخترشناسان با استفاده از دوربینی فوق حساس موفق به تعیین دقیق اندازه سیاره ای در اطراف یک ستاره دوردست شده و دریافتند که این سیاره یکی از متراکم ترین سیاراتی است که تا به حال در کهکشانها یافته شده است.

سیاره مورد مطالعه WASP-10b نام داشته و قطر آن به شکلی غیرطبیعی بزرگ است. افزایش دقت در اندازه گیری ابعاد این سیاره که در فاصله 300 سال نوری از زمین قرار دارد باعث کشف تراکم بالای آن توسط دانشمندان شده است.

دقت دوربین مورد استفاده توسط دانشمندان موسسه نجوم دانشگاه هاوایی به میزانی است که می تواند عبور یک حشره ریز را از مقابل یک پنجره روشن در فاصله هزار و 600 کیلومتری ردیابی کند. این دوربین از ردیابهای جدیدی استفاده می کند که در بزرگترین دوربین دیجیتال در جهان-Pan-STARRS - مورد استفاده قرار گرفته است.

این دوربین بر روی تلسکوپ 2.2 متری در ماونا کی در هاوایی نصب شده است و محققان بر این باورند که با استفاده از آن می توانند ابعاد جهان خارج از سیاره زمین و خارج از منظومه خورشیدی را به منظور کشف سیاره هایی زمین مانند مورد بررسی قرار دهند.

بر اساس گزارش یاهو، محققان اعلام کردند که سیاره WASP-10b با وجود اینکه تنها 6 درصد از مشتری بزرگتر است اما حجمی سه برابر آن داشته و به همین دلیل یکی از متراکم ترین سیارات در جهان شناخته شده است.

منبع:jamejamonline.ir

+ ; ۱:٠٢ ‎ب.ظ ; شنبه ٢۳ آذر ،۱۳۸٧
    پيام هاي ديگران ()   

لایه‌های مختلف جو زمین

در یک تقسیم‌بندی کلی می‌توان جهان هستی را به سه منطقه فضای خاکی، فضای جوی و فضای بیرونی تقسیم کرد. فضای خاکی بخشی از جهان را تشکیل می‌دهد که مولکولهای جامد با گرد آمدن در کنار هم جرمی سماوی را تشکیل داده باشند. فضای جوی قسمتی از دنیا است که چگالی مولکولهای گاز در آن به قدری است که نمی‌توان آن فضا را تهی فرض کرد. جو ناهید، زمین، بهرام یا قسمت اعظم سیاره‌های مشتری گونه مانند مشتری، کیوان و اورانوس از این دسته هستند. اما فضای بیرونی منطقه‌ای است که علی‌رغم تصور عامه مردم خالی و تهی نمی‌باشد بلکه چگالی مواد در این ناحیه بسیار اندک است. در فضای بیرونی غالباً گاز هیدروژن، یونها، ذرات تشکیل دهنده اتم (الکترونها و پروتنها) و گاهی اوقات غبارهای فضایی یافت می‌شود اما میزان این مواد در گستره عظیم این منطقه چونان کم است که می‌توان به نسبت فضای خاکی و یا جوی، آنجا را تهی فرض کرد.

زمین از جمله مناطقی در جهان است که هر سه فضا را در خود دارد. مرز بین فضای خاکی و فضای جوی کاملاً مشخص و معلوم می‌باشد. اما برعکس مرز مشخصی بین فضای جوی و فضای بیرونی وجود ندارد. جو زمین با افزایش ارتفاع رقیق می‌شود و به تدریج جای خود را به فضای بیرونی می‌دهد. از این رو مرزی مجازی برای گذر از فضای جوی به فضای بیرونی تعریف شده است. با توجه به کاربردها و نگاه‌های متفاوت چندین مرز به وجود آمده است.
طبق تعریف فدراسیون بین‌المللی هوانوردی، خط کارمن [Karman Line] در ارتفاع 100 کیلومتری از سطح متوسط دریاها مرز بین هوا و فضا می‌باشد. این تعریف به این دلیل انتخاب شده است که بعد از این ارتفاع غلظت جو به دلیل افزایش ناگهانی و شدید دما به قدری کاهش می‌یابد که می‌توان از نیروی پسای ناشی از برخورد مولکولهای جو با شئ پرنده صرف‌نظر کرد. از دیگر سو طبق تعریف رسمی ایالات متحده آمریکا فردی که قادر باشد در ارتفاعی بیش از 80 کیلومتر از سطح زمین پرواز کند، مفتخر به کسب عنوان فضانوردی خواهد شد. این ارتفاع جایی است که لایه مزوسفیر [Mesosphere] تمام می‌شود. اما مهندسان طراح هوافضا، هنگام طراحی و یا شبیه‌سازی بازگشت اجرام به جو زمین، گذر از ارتفاع 120 کیلومتری را عبور از مرز فضا به جو می‌شناسند. سرعت بسیار زیاد اجسام در بازگشت به جو دلیل تفاوت دیدگاه این دسته از مهندسان با گروه اول است. در سرعتهای بسیار زیاد، جو رقیق فاصله بین ارتفاع 120 تا 100 کیلومتری، پسای اتمسفری قابل توجهی تولید می‌کند.
ادامه مطلب
+ ; ۱٢:٥٤ ‎ب.ظ ; شنبه ٢۳ آذر ،۱۳۸٧
    پيام هاي ديگران ()   

فضانوردان کیف وسایل خود را در فضا گم کردند

فضانوردان شاتل اندیوور در هنگام راهپیمایی فضایی کیف تجهیزات خود را گم کردند.

به گزارش فارس، فضانوردان شاتل اندیوور روز گذشته برای انجام نخستین راهپیمایی فضایی خود از ایستگاه بین‌المللی فضا خارج شدند و در حین انجام این راهپیمایی، کیف تجهیزات یکی از فضانوردان در فضا رها شده و گم شده است. 

«هایده استفانی‌شین پایپر» فضانورد شاتل اندیوور روز گذشته در حالی که تازه شروع به کار بر روی صفحات خورشیدی این ایستگاه کرده بود، کیف خود را در فضا از دست داد. 

به گزارش خبرگزاری فرانسه، ناسا در مأموریت شاتل اندیوور 4 راهپیمایی فضایی را پیش‌بینی کرده بود که با گم شدن این کیف، امکان دارد در این مأموریت تغییراتی ایجاد شود. 

ناسا اعلام کرد: «استفانی‌شین پایپر» به همراه «استو بوون» با دو کیف تجهیزات در ساعت 20:33 دقیقه به وقت جهانی از ایستگاه فضایی خارج شدند و بعد از راهپیمایی 6 ساعته در ساعت 1:01 بامداد به وقت جهانی تنها با یک کیف، به داخل ایستگاه برگشتند. 

با توجه به این‌که یکی از کیف ها در ابتدای این راهپیمایی فضایی گم شد، اما مأموریت همانطور که پیش‌بینی شده بود با موفقیت انجام شد و صفحات خورشیدی به طور کامل تعمیر شد. 

ناسا این کیف گم شده را در فضا دنبال می‌کند تا بتواند آن را پیدا کند زیرا این کیف در نزدیکی ایستگاه فضایی و شاتل گم شده و می‌تواند برای فضاپیماها خطرناک باشد و با آن‌ها برخورد کند. 

شاتل «اندیوور» طبق برنامه‌ریزی انجام شده در ساعت‌ 19:55 دقیقه ‌جمعه 24 آبان به وقت محلی (00:55 ‌شنبه به وقت جهانی) از مرکز فضایی کپ کاناورال در فلوریدا به فضا پرتاب شد و سفر خود به ایستگاه بین‌المللی فضا را آغاز کرد و بعد از طی مسافتی معادل 360 کیلومتر (223 مایل) روز دوشنبه به ایستگاه بین‌المللی فضا رسید. 

بر طبق برنامه‌ریزی ناسا قرار است؛ فضانوردان در طی این مأموریت ظرفیت ایستگاه فضایی را از سه فضانورد به 6 خدمه افزایش ‌دهند. همچنین در این مأموریت، سیستم جدید گردش آب که در حدود 250 میلیون دلار است بر روی این ایستگاه نصب خواهد شد. همچنین جای خواب جدید فضانوردان نیز در این مأموریت بر روی ایستگاه فضایی نصب می‌شود. 

یکی دیگر از فعالیت‌های مهمی که در این مأموریت انجام می‌شود، تعویض توالت ایستگاه فضایی است زیرا این توالت مدتی قبل خراب شده بود و خدمه این ایستگاه را با مشکلات زیادی مواجه کرد. 

ایستگاه بین‌المللی فضا پروژه بین‌المللی است که در ساخت آن کشورهای آمریکا،‌ ژاپن، روسیه، کانادا و 11 کشور اروپایی سهیم هستند

منبع:shahabnews.com

+ ; ۱٢:٥۱ ‎ب.ظ ; شنبه ٢۳ آذر ،۱۳۸٧
    پيام هاي ديگران ()